Aa
TEXT SIZE
Προσθέστε το Basketa.gr στη Google

Ηταν το νόημα της απάντησης όταν του επισήμαιναν ότι έξι φορές πήγε σε φάιναλ φορ χωρίς όμως να κατακτήσει το τρόπαιο. “Πήγα όμως”, έλεγε, όμως έφυγε από το μπάσκετ και εν τέλει και από τη ζωή με τον καημό ότι δε σήλωσε ένα τρόπαιο που ακόμα και οι εχθροί του παραδέχονταν ότι άξιζε κάποτε να το χαρεί.

Ο σύγχρονος Ολυμπιακός από το 2013 που είχε πανηγυρίσει την κατάκτηση στο Λονδίνο, είχε πάει άλλες έξι φορές στο τουρνουά της διεκδίκησης, χωρίς να πανηγυρίσει. Ηταν εκεί, όπως θα ‘λεγε και ο “ξανθός” και κάθε φορά που… έπεφτε, όχι μόνο σηκωνόταν, μα έδειχνε και μεγαλύτερο πείσμα.

Δε θα ήταν και απίθανο για έναν αθλητικό οργανισμό, όσο μεγάλος και αν είναι, να απογοητευόταν. Στον Ολυμπιακό τους έβγαινε αντίθετα. Δεν είναι μακριά η μέρα που ο χθεσινοβραδινός MVP, Εβάν Φουρνιέ προστέθηκε σε συμπληρωμένη ομάδα, σαν… κερασάκι; Ποιος; Ο Φουρνιέ…

Φέτος, δε βγήκε η επιμονή και υπομονή με τον Εβανς και άρχισαν να αποκτώνται ο ένας μετά τον άλλο. Πάρε και Μόρις, πάρε και Τζόσεφ, βάλε και λίγους στους ψηλούς και πάει λέγοντας. Ηταν κοινό μυστικό, ούτε καν μυστικό δηλαδή, ότι φέτος το δέλεαρ δεν ήταν απλά μεγάλο όσο είναι μια Ευρωλίγκα. Ηταν τεράστιο, μια Ευρωλίγκα μέσα στην έδρα του μεγάλου αντιπάλου.

Ο Ολυμπιακός δεν παρασύρθηκε από “πάθη” που θα μπορούσαν να του χαλάσουν το μυαλό. Εθεσε τον πολύ μεγάλο στόχο, αλλά δεν έχασε το μυαλό του κάνοντάς τον αυτοσκοπό. Πάτησε μεθοδικά το γκάζι, έκανε μια συνολικά εντυπωσιακή κανονική σεζόν, έκανε “αγριεμένα” πλέι οφ και έφτασε στο Τ – Center με… ήρεμο πάθος.

Η διεκδίκηση δεν ήρθε μόνο στο γήπεδο που είπαμε τι συμβολισμούς είχε, μα και απέναντι σε έναν αντίπαλο με το μεγαλύτερο εκτόπισμα διαχρονικά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ως κάτοχος των περισσότερων τίτλων και που εκτός αυτών, είχε πληγώσει πολύ τον Ολυμπιακό στο πρόσφατο παρελθόν.

Ο Ολυμπιακός πέταξε ένα μεγάλο βάρος από πάνω του, κακά τα ψέματα. Και πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στο τι μπορούν να “σκαρώσουν” για τη συνέχεια τώρα που το πήραν, αναλ,ογιζόμενοι όσαν έκαναν κάθε φορά που έφταναν εκεί, αλλά έφευγαν χωρίς το αντικείομενο του πόθου.