Ποιος νοιάζεται πια για το ποδόσφαιρο στη Θεσσαλονίκη;

Όχι, δεν κάνατε λάθος, είστε σε σελίδα του basketa.gr όπου η αναφορά σε κάθε τι ποδοσφαιρικό μόνο από σπόντα μπορεί να προκύψει. Κι όμως, θα κάνουμε μία αναφορά στη… φουτμπαλέρα για να αντιληφθείτε τι συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες στη Θεσσαλονίκη. Η πόλη ήταν, είναι και θα είναι basket city και αφού συμφωνήσουμε σε αυτό, ας συμφωνήσουμε και στο ότι η τελματωμένη για δεκαετίες κατάσταση στις ομάδες της, έβγαλε στο προσκήνιο περισσότερο από κάθε άλλη φορά το ποδόσφαιρο. Τι έχει αλλάξει τώρα πια;

Ας το κάνουμε κάπως περιγραφικά…

Αν ρωτήσεις 100 φίλους του ΠΑΟΚ αυτές τις ημέρες, τι τους «καίει» περισσότερο, το ποιες μεταγραφές θα κάνει η ποδοσφαιρική ή η μπασκετική ομάδα του συλλόγου, πιστεύετε θα είναι πολλοί αυτοί που θα επιλέξουν την πρώτη;

Αν ρωτήσεις 100 φίλους του Άρη, με ποια σκέψη κοιμούνται και ξυπνούν αυτές τις ημέρες, ποιες είναι οι μεταγραφές που θα κάνει ο Θόδωρος Καρυπίδης ή αν θα πει ο Βασίλης Σπανούλης το πολυπόθητο «ναι», πόσοι πιστεύετε θα πουν το πρώτο;

Σε ένα τέτοιο δίλλημα η απάντηση πιθανότατα θα ήταν διαφορετική για τους φίλους του Ηρακλή, αφού αυτοί θα δουν την ποδοσφαιρική ομάδα στην πρώτη κατηγορία μετά από εννιά χρόνια οπότε, τα κριτήρια δεν μπορεί να είναι τα ίδια. Και πάλι όμως δεν θα ψηφίσουν «ποδόσφαιρο… δαγκωτό» αδιαφορώντας για το μπάσκετ.

Αυτή είναι η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη αυτές τις ημέρες. Πότε θα τελειώσει ο Νικ Καλάθης τις υποχρεώσεις του για να ανακοινωθεί από τον ΠΑΟΚ, τι γίνεται με Ευρωλίγκα και Eurocup, τι θα γίνει με το γήπεδο, πότε αρχίζουν οι εργασίες για το προπονητικό, πού θα πάει το μπάτζετ; Αυτά είναι κάποια από τα πολλά ερωτήματα που ζητούν εναγωνίως απάντηση στα ανατολικά της πόλης.

Για τον Άρη βέβαια η «Σπανουλιάδα» σκεπάζει τα πάντα. Για χάρη του «V-Span» ο Ρίτσαρντ Σιάο εγκατέλειψε με… συνοπτικές διαδικασίες το πλάνο τριετίας με το οποίο έβαλε το τρένο στις ράγες. Βοήθησε σε αυτό η κουβέντα με τον Τσους Μπουένο και βέβαια ότι προέκυψε μία τόσο δελεαστική, από κάθε άποψη, προοπτική με την παρουσία του θρύλου του ελληνικού μπάσκετ στην αγορά. Πραγματική κοσμογονία.

Προ ημερών η ΚΑΕ ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την κυκλοφορία της επετειακής φανέλας της και η σελίδα της μπουτίκ της δεν… αποδείχτηκε έτοιμη για να διαχειριστεί την παράκρουση στην οποία βρίσκεται ο κόσμος της ομάδας. Μιλάμε για δεκάδες, χιλιάδες επισκέπτες που είτε από ενδιαφέρον για να την αγοράσουν, είτε έστω από περιέργεια, επιχείρησαν να μπουν στη σελίδα και την «γκρέμισαν».

Είχε σχεδόν 30 χρόνια να ζήσει τέτοιες μέρες η Θεσσαλονίκη, αν και βέβαια το ζητούμενο είναι όλο αυτό το κλίμα να μετατραπεί σε κάτι ανάλογο ή και μεγαλύτερο στο αγωνιστικό επίπεδο. Γιατί να μην γίνει όμως κι αυτό; Αλήθεια, τι πραγματικά λείπει πια από τον ΠΑΟΚ και τον Άρη;  Στην παράδοση, την ιστορία, τη μεγάλη οπαδική βάση και τα μεγάλα brand names ήρθαν να μπουν άνθρωποι με μεγάλη οικονομική επιφάνεια και κυρίως τη διάθεση να… τρέξουν και να πληρώσουν για να καλύψουν το χαμένο έδαφος.

Αν πραγματικά κάτι τους λείπει αυτήν τη στιγμή είναι τεχνογνωσία, μεγαλύτερη στελέχωση και πάνω από όλα υπομονή. Υπομονή για τα (πολύ) καλύτερα που έρχονται.