Aa
TEXT SIZE
Προσθέστε το Basketa.gr στη Google

Όταν ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε στις 19 Δεκεμβρίου την απόκτηση του Πατ Μπέβερλι, εκφράστηκαν από σχετικούς και μη, ερωτηματικά που εκδήλωναν την ανησυχία τους για το αν ένας παίκτης 37 –τον Ιούλιο θα γίνει 38- ετών, ερχόμενος από αγωνιστική απραξία 10 μηνών, ήταν η ιδανική επιλογή. Για τον ΠΑΟΚ εκείνης της στιγμής, η τρίτη κίνηση –είχαν προηγηθεί αυτές του Ταϊρί και του Άλεν- υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς, έμοιαζε στα μάτια των περισσότερων ως κίνηση ικανοποίησης της ανάγκης να φωνάξει ο ΠΑΟΚ ότι «εδώ κάτι αλλάζει».

Πέραν όμως από το επικοινωνιακό «μπαμ», που ως ενός σημείου ήταν λογικό, ειδικά με τις συνθήκες εκείνης της περιόδου, ο ΠΑΟΚ ήταν προφανές ότι ήθελε κάτι περισσότερο από έναν παίκτη με 737 παιχνίδια στο ΝΒΑ. Τώρα πια δεν χωράει συζήτηση ότι πήρε περισσότερα και από αυτά που περίμενε, από τον Μάρτιο και μετά.

Οι πρώτοι μήνες της παρουσίας του Μπέβερλι ακροβατούσαν στα όρια της απογοήτευσης. Φανερά εκτός φόρμας, σε μία ομάδα που άλλαξε ουσιαστικά το μισό ρόστερ της αλλά ταυτόχρονα δεν είχε το περιθώριο να χάνει παιχνίδια. Η αρνητική κριτική έγινε σύντομα ισοπέδωση και σύγκριση με παίκτες πολύ μικρότερου διαμετρήματος, που άρχισαν τη σεζόν στο «παλατάκι» και αποχώρησαν. Σύγκριση που δεν είχε καμία λογική αλλά στην εποχή των social media στην όποια «όλοι ξέρουν», δεν την απέφυγε ούτε ο Μπέβερλι, ούτε ο ΠΑΟΚ. Αλλά από την ισοπέδωση πήγαμε στην αποθέωση…

Πέντε μήνες μετά λοιπόν τον ερχομό του στη Θεσσαλονίκη, ο Μπέβερλι υπενθύμισε στον ΠΑΟΚ τι σημαίνει elite player. Αυτό που είχε την τύχη να γευτεί, για μικρότερο μάλιστα διάστημα, με τον Κέβιν Πόρτερ τζούνιορ. Αυτό είναι ο Μπέβερλι, ακόμη και στο κατώφλι των 38 του χρόνων. Elite player. Τα παιχνίδια του στα playoffs το επιβεβαίωσαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, όπως και κάποια μεγάλα παιχνίδια στο FIBA Europe Cup. Ενδεικτικά να σημειώσουμε…

Στα τρία παιχνίδια των playoffs, ένα με το Περιστέρι και δύο με τον Παναθηναϊκό είχε μέσους όρους 16,66 πόντους, 6,33 ριμπάουντ, 11 ασίστ και 5,33 κερδισμένων φάουλ, με 100% στις βολές (20/20), 60% στα δίποντα και 40% στα τρίποντα! Δεν ήταν όμως μόνο αυτά.

Ο Αμερικανός μετά το «σταυροδρόμι» της αλλαγής στον πάγκο με τον Μπούτσκο αντί του Ζντοβτς, εκτός από ηγέτης στο παρκέ, έγινε ηγέτης στα αποδυτήρια, στις αποστολές, στην καθημερινότητα. Όταν ένας αθλητής της δικής του διαδρομής δείχνει τον δρόμο και σου λέει «Μπορούμε» ποιος μπορεί να τον αγνοήσει; Επιπρόσθετα ως… influencer ήταν καθημερινή διαφήμιση του ΠΑΟΚ, της Θεσσαλονίκης και της Ελλάδας.

Η σεζόν έκλεισε για τον ΠΑΟΚ ίσως με το αίσθημα του ανεκπλήρωτου αφού, έστω και στην πορεία, προέκυψαν στόχοι που ήταν σαφές ότι μπορούσε να πετύχει. Η κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου κυρίως και μία νίκη ή ακόμη και πρόκριση στα ημιτελικά των playoffs της GBL. Δεν ήταν απλά μία σεζόν-γέφυρα από το προηγούμενο καθεστώς στο οποίο βρισκόταν ουσιαστικά για 25 χρόνια, στο σημερινό που είναι προφανώς μεγαλύτερο και δημιουργεί όνειρα και απαιτήσεις.

Ο ΠΑΟΚ αναμφίβολα και μάλιστα άμεσα, θα βάλει στο ρόστερ του παίκτες τύπου Μπέβερλι. Παίκτες της κλάσης και της λάμψης του. Αυτό θέλει να γίνει ο κανόνας και όχι η φωτεινή εξαίρεση. Ας περιμένουμε για να το δούμε…