Αν και πρόκειται για δημοσιογραφικό ολίσθημα, ένας τίτλος με ερωτηματικό, το θέμα έρχεται να θέσει ένα ερώτημα και ίσως για να δώσει μία απάντηση σε αυτό…

Αυτή είναι η περίοδος που κρίνει για όλες τις ομάδες το πρόσημο που θα βάλουν στο τέλος της και το Περιστέρι δεν αποτελεί εξαίρεση. Η σεζόν εξελίσσεται ιδανικά γι’ αυτό αφού έχει διατηρήσει τα κεκτημένα στο Πρωτάθλημα, «κλειδώνοντας» την 3η θέση πριν τα πλέι οφ και έχοντας μπροστά του έναν «τελικό» που μπορεί να το οδηγήσει στη μεγαλύτερη επιτυχία της ευρωπαϊκής ιστορίας του, ένα final four.

Αν αυτή η πορεία είχε ένα πρόσωπο, αυτό θα ήταν βέβαια του Τζόε Ράγκλαντ. Έπρεπε να φτάσει στα 34 του για να τον βγάλει ο δρόμος του στην Ελλάδα, μετά από μία 10ετή διαδρομή στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στη Ρωσία, στη Σερβία και στο Ισραήλ. Αυτοί οι 5-6 μήνες που έχουν κυλήσει στη σεζόν ήταν αρκετοί όχι μόνο για να εξελιχθεί στον ηγέτη του Περιστερίου αλλά για να καταρρίψει μία σειρά από ρεκόρ και εν τέλει να μπει στο ίδιο «κάδρο» με τους κορυφαίους πασέρ που πάτησαν στα ελληνικά παρκέ. Το ερώτημα που μπορεί να τεθεί ωστόσο είναι το εξής: Είναι ο Ράγκλαντ ο καλύτερος;

Πριν μπούμε στη διαδικασία να βάλουμε τις επιδόσεις του Ράγκλαντ δίπλα σε εκείνες άλλων, σπουδαίων πασέρ που πέρασαν τουλάχιστον μια σεζόν της καριέρας τους στην Ελλάδα, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι είναι ο κορυφαίος και με διαφορά στις δύο διοργανώσεις στις οποίες αγωνίζεται με το Περιστέρι, αφού…

*Στην Basket League μοιράζει κατά μέσο όρο 8,12 ασίστ έναντι των 6,25 του Έλβαρ Φρίντρικσον του ΠΑΟΚ, των 6,04 του Λόντον Περάντες του Κολοσσού, των 5,62 του Άντονι Κάουαν του Προμηθέα και των 5,08 του Βασίλη Μουράτου του Λαυρίου.

*Στο Eurocup μοιράζει κατά μέσο όρο 9,3 ασίστ έναντι των 7,8 του Μαρσελίνιο Χουέρτας της Τενερίφης, των 6,5 του Σπίντι Σμιθ της Χάποελ Ιερουσαλήμ και των 6,2 του Κλέμεν Πρέπελιτς της Γαλατασαράι.

Έγραψε ξανά και ξανά τα βιβλία των αριθμών του Περιστερίου

Είναι τέτοια η συχνότητα με την οποία φτάνει σε επιτεύγματα κυρίως με τις ασίστ αλλά και με τα double-double του, που ο Τζόε Ράγκλαντ έχει καταφέρει να γράψει ξανά και ξανά τα βιβλία των ρεκόρ του Περιστερίου.

Μεταξύ άλλων και ενώ η σεζόν ακόμη εξελίσσεται, ο Αμερικανός…

*Έγινε ο πρώτος στην ιστορία του Περιστερίου που αναδείχτηκε ο κορυφαίος πασέρ της κανονικής περιόδου.

*Σημείωσε την κορυφαία επίδοση ασίστ στην ιστορία του Περιστερίου με τις 13 που μοίρασε στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό για την κανονική περίοδο. Με αυτήν ξεπέρασε το ρεκόρ των 12 ασίστ που είχε από τις 10 Ιανουαρίου 2004 ο Λάρι Στιούαρτ, μία επίδοση που ισοφάρισε δύο φορές.

*Έφτασε ήδη τις 10 διψήφιες επιδόσεις ασίστ στο Πρωτάθλημα και ενώ οι υπόλοιποι παίκτες σε όλη την ιστορία του Περιστερίου είχαν αθροιστικά 12.

*Με τις 195 ασίστ που μοίρασε ως τώρα στην Basket League και ενώ βέβαια το «κοντέρ» θα συνεχίσει να γράφει, έγινε ήδη ο 6ος πασέρ στην ιστορία της ομάδας των δυτικών συνοικιών της Αθήνας.

Από τον «γκάνγκστερ» και τον Βετούλα στον Νικ, τον Ντι Τζέι και τον Μούλα

Πάμε στο ερώτημα που τέθηκε εξ αρχής. Με ποιους πρέπει να συγκριθεί ο Τζόε Ράγκλαντ για να αναδειχτεί ο κορυφαίος πασέρ που πάτησε ποτέ στα ελληνικά παρκέ, τουλάχιστον στα τελευταία 32 χρόνια όταν και υπάρχει επίσημη καταγραφή αριθμών; Είτε πάμε στα πρώτα χρόνια αυτής της περιόδου, του επαγγελματικού δηλαδή Πρωταθλήματος και «σκαλίσουμε» περιπτώσεις όπως του Νίκου Γκάλη –ναι, ο «γκάνγκσερ» ήταν ένας σπουδαίος δημιουργός, έστω και στα στερνά, μπασκετικά χρόνια του- και του Νίκου Βετούλα, είτε μείνουμε στην πιο σύγχρονη μορφή του, όταν και οι αριθμοί αυτής της κατηγορίας μεγάλωσαν, η εικόνα δεν αλλάζει.

Ο Ράγκλαντ τελείωσε την κανονική περίοδο με δύο πολύ μεγάλες επιδόσεις αφού…

*Οι 8,13 ασίστ που είχε, κατά μέσο όρο, σε αυτό το κομμάτι του Πρωταθλήματος είναι η μεγαλύτερη επίδοση μεταξύ των πρώτων πασέρ ανά σεζόν στην ιστορία της λίγκας, από την περίοδο 1992-93.

*Οι 179 ασίστ ασίστ που είχε σε απόλυτους αριθμούς, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση στην ιστορία του Πρωταθλήματος αφού ήρθε πίσω μόνο από εκείνη του Νικ Καλάθη της σεζόν 2017-18, όταν ο διεθνής γκαρντ είχε τρεις περισσότερες (182) αλλά με τρία περισσότερα παιχνίδια (25 έναντι 22 του γκαρντ του Περιστερίου).

Αυτοί οι αριθμοί, μαζί με αυτούς που «έγραψε» στις δύο πρώτες αγωνιστικές του Top 5, μπήκαν δίπλα σε εκείνους που είχαν οι παίκτες με τις μεγαλύτερες επιδόσεις μιας σεζόν. Προκειμένου να προκύψουν ασφαλέστερα συμπεράσματα και να βρούμε απάντηση στο αρχικό ερώτημα μας, σε αυτήν τη «ζυγαριά» μπήκαν οι μέσοι όροι. Βάσει αυτών ο Ράγκλαντ «φλερτάρει», σχεδόν έχει «αγγίξει» την επίδοση του Νικ Καλάθη της περιόδου 2018-19…

Photo Credits Eurokinissi

Το άρθρο Είναι ο Ράγκλαντ ο καλύτερος πασέρ που έπαιξε στην Ελλάδα; (pic, vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Κώστας Σλούκας πήρε τη μεγάλη απόφαση και φόρεσε τα «πράσινα», διαβαίνοντας τον Ρουβίκωνα, και το Basketa.gr θυμάται όλες τις μετακινήσεις από τον έναν «αιώνιο» στον άλλο, όσες σήκωσαν... θύελλα, όσες πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες, αλλά και την πρώτη όλων πριν από 75 ολόκληρα χρόνια.

Είναι ένα «γαϊτανάκι», που δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, εκτός της αγωνιστικής τους κόντρας, πάντοτε θα επιχειρούν ένα καίριο «χτύπημα» στον «αιώνιο» αντίπαλο, θέλοντας εκτός από οφέλη στο παρκέ να έχουν κι ένα επιπλέον επικοινωνιακό κέρδος, με τους δικούς τους οπαδούς να ενθουσιάζονται πιο πολύ και από… την κατάκτηση ενός τίτλου, τη στιγμή που στην απέναντι πλευρά ξεκινά η αποκαθήλωση.

Μια τέτοια κίνηση, ασφαλώς, ήταν ο Κώστας Σλούκας. Ο διεθνής γκαρντ, με τις τρεις Ευρωλίγκες και τους ουκ ολίγους τίτλους και τις ατομικές διακρίσεις, παίζοντας σε Ελλάδα και Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια, από εκεί που θεωρείτο ένας εκ των ηγετών των «ερυθρολεύκων», ξαφνικά φόρεσε τα «πράσινα» με ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο, σε μια κίνηση που σίγουρα μπορεί να θεωρηθεί ως η συμφωνία της δεκαετίας.

Τα δεδομένα αλλάζουν και είναι σίγουρο, ότι το «καυτό» αυτό καλοκαίρι θα επιφέρει και μια πολύ ενδιαφέρουσα σεζόν, ώστε να διαπιστωθεί ποιος τελικά θα είναι δικαιωμένος.

Δεν είναι, βέβαια, και η πρώτη φορά, που η μετακίνηση ενός παίκτη από τον έναν «αιώνιο» στον άλλο μας απασχολεί. Άλλες υποθέσεις πέρασαν… στα ψιλά κι άλλες σήκωσαν «σκόνη». Το Basketa.gr τις θυμάται και παρουσιάζει τους προηγούμενους 37 παίκτες που φόρεσαν και τις δύο φανέλες.

Οι «προδότες» και… οφθαλμός αντί οφθαλμού

Δεν μπορούμε να μην μπούμε στον… πειρασμό να ξεκινήσουμε από τους παίκτες, που ξεσήκωσαν «θύελλα» αντιδράσεων, με τελευταίο ασφαλώς τον Σλούκα. Μιλάμε για μεταγραφές, που έκαναν τους οπαδούς της μίας ομάδας να «ξεσπάσουν» σε ντελίριο πανηγυρισμών, είτε για την αγωνιστική είτε για την επικοινωνιακή διάσταση της μετακίνησης, ενώ οι αντίπαλοί τους «ξεσπάθωσαν» εναντίον του αθλητή για την επιλογή του.

Θα ξεκινήσουμε από το παρελθόν και τον πρώτο παίκτη, που… εξήψε πρώτος τα πάθη. Ο Ζάρκο Πάσπαλι αποτέλεσε μια τεράστια μορφή του Ολυμπιακού στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως επί της ουσίας ο σούπερ σταρ της ομάδας, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα κι ένα Κύπελλο Ελλάδας, ωστόσο το 1994 ήταν ο μοιραίος στον τελικό με την Μπανταλόνα στο Τελ Αβίβ, αστοχώντας μεταξύ άλλων σε 7/10 βολές. Το ίδιο καλοκαίρι, μετακινήθηκε στον Παναθηναϊκό, όντας παρέα με τους Παναγιώτη Γιαννάκη και Στόγιαν Βράνκοβιτς και προκαλώντας τις αντιδράσεις των οπαδών του Ολυμπιακού. Εκείνοι, όμως, θα χαίρονταν στο τέλος με τον τίτλο του πρωταθλητή, με τον Ζάρκο μάλιστα να αστοχεί στην κρίσιμη βολή για το πλεονέκτημα έδρας στην κανονική περίοδο, χωρίς επίσης να μακροημερεύσει στους «πράσινους».

Την ίδια σεζόν, ο Αλεξάντερ Βολκόφ είχε ακολουθήσει το αντίστροφο δρομολόγιο, χωρίς φυσικά να προκληθούν οι ίδιες αντιδράσεις, αλλά επίσης συμβάλλοντας στο «καυτό» καλοκαίρι του 1994 και, τουλάχιστον, εκείνος δικαιώθηκε, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδας και φτάνοντας στον τελικό της Ευρωλίγκα με τους Πειραιώτες. Η επόμενη σοβαρή περίπτωση εντοπίζεται μάλλον στο 2000. Ο Νίκος Οικονόμου είχε θεαθεί στον χαμένο τελικό του 1994 για τον Ολυμπιακό να πανηγυρίζει με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, ενώ το 1999 σήκωνε το πρωτάθλημα στο ΣΕΦ, που θα άλλαζε για πολλά χρόνια τους συσχετισμούς των δύο «αιωνίων» στο ελληνικό μπάσκετ. Έναν χρόνο αργότερα, όμως, και ύστερα από ένα διάλειμμα στην Μπολόνια, θα ξεσήκωνε τους οπαδούς του Παναθηναϊκού, υπογράφοντας στον «αιώνιο» αντίπαλο, αν και στο τέλος της σεζόν 2000-2001 το «τριφύλλι» θα τον νικούσε στους τελικούς του πρωταθλήματος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι εκείνη την εποχή είχαν πραγματοποιηθεί αρκετές μετακινήσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες. Έναν χρόνο πριν από τον Οικονόμου, ο Τζόνι Ρότζερς που είχε διακριθεί με την φανέλα του Ολυμπιακού τη διετία 1997-1999, έμελλε να ζήσει τα σπουδαιότερα χρόνια του στον Παναθηναϊκό, με δύο Ευρωλίγκες υπό τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς το 2000 και το 2002, καθώς και ισάριθμα πρωταθλήματα Ελλάδας το 2000 και το 2001, ενώ την ίδια χρονιά με τη μετακίνηση του Οικονόμου, ο «ντόρος» ήταν τόσο μεγάλος, που η παρουσία του Ντίνο Ράτζα στον Ολυμπιακό για έναν χρόνο, ύστερα από δύο τίτλους πρωταθλητή με τον Παναθηναϊκό, καθώς και η μετακίνηση του Νίκου Μπουντούρη από το ΟΑΚΑ στο λιμάνι, όπου κατέκτησε ένα Κύπελλο το 2002 μετά από τρία πρωταθλήματα με το «τριφύλλι» και τον ΠΑΟΚ, δεν έλαβαν την ίδια διάσταση στη συζήτηση για εκείνο το ενδιαφέρον καλοκαίρι.

Τρία χρόνια αργότερα, για ακόμη μια φορά ένας Έλληνας θα προκαλούσε… χαμό. Ο Δημήτρης Παπανικολάου, που έγραψε σπουδαία ιστορία στην επταετία 1995-2002 με τον Ολυμπιακό με μια Ευρωλίγκα, δύο πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα ως ένας εκ των μεγάλων του πρωταγωνιστών, ανέτρεψε μια παλιά του δήλωση πως ποτέ δε θα διέβαινε τον Ρουβίκωνα και, ύστερα από ένα διάλειμμα στον Μακεδονικό, υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο πάντως πανηγύρισε άλλη μια Ευρωλίγκα, δίπλα σε τέσσερα πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα, όντας μάλιστα καθοριστικός στους τελευταίους του τελικούς με τον «αιώνιο» αντίπαλο.

Η επόμενη μεγάλη μεταγραφική κίνηση, όμως, θα προκαλούσε πραγματικό «σεισμό». Το 2010, ο Βασίλης Σπανούλης αποφασίζει να κάνει την επιλογή της ζωής του, που θα άλλαζε το ευρωπαϊκό μπάσκετ, αφήνοντας τον Παναθηναϊκό για χάρη του Ολυμπιακού, του οποίου και θα γινόταν ο σπουδαιότερος παίκτης της ιστορίας του. Κανείς δεν ξεχνά, φυσικά, αυτή τη μετακίνηση, ούτε και τις αντιδράσεις ή το γεγονός, ότι Ομπράντοβιτς και Ιτούδης δεν ήθελαν για πολλά χρόνια να μιλούν στον «Kill Bill», θεωρώντας τη στάση του λανθασμένη στις διαπραγματεύσεις, που τελικά τον οδήγησαν στο λιμάνι. Πρόκειται, ίσως, για την πιο «τρανταχτή» μεταγραφή από τον έναν «αιώνιο» στον άλλο.

Την ίδια χρονιά, παρεμπιπτόντως, μια μετακίνηση αντίστροφη θα βοηθούσε τελικά τον Παναθηναϊκό να πανηγυρίσει το 6ο ευρωπαϊκό του και άλλο ένα πρωτάθλημα, με την απόκτηση του Ίαν Βουγιούκα, ο οποίος θα εξελισσόταν μέχρι και σε αρχηγό του. Ένας άλλος παίκτης του «τριφυλλιού», όμως, θα έφερνε νέες αντιδράσεις με την απόφαση να παίξει για τον Ολυμπιακό, με τον Στράτο Περπέρογλου να μετακινείται στην τότε ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα το καλοκαίρι του 2012, σε μια μεταγραφή που οι οπαδοί των «πρασίνων» ουδέποτε θα συγχωρούσαν τελικά, αν και ο θυμός δε συγκρίνεται με τα τεκταινόμενα της υπόθεσης Σπανούλη.

Αξίζει να αναφέρουμε, πάντως, ότι εκείνο το καλοκαίρι σημειώθηκαν συνολικά τέσσερις μετακινήσεις ανάμεσα στους «αιωνίους». Μαζί με τον Περπέρογλου, στον Ολυμπιακό βρέθηκε και ο άλλοτε «πράσινος« Γκιόργκι Σερμαντίνι, ενώ το αντίστροφο δρομολόγιο, επίσης με ενδιάμεσους σταθμούς, έκαναν ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης και ο Χάρης Γιαννόπουλος. Έναν χρόνο αργότερα, δε, ένας από τους παίκτες που θεωρήθηκαν ως από αυτούς, που όφειλαν να αποχωρήσουν μετά την εποχή των «παχιών αγελάδων» του λιμανιού, ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, φόρεσε τα «πράσινα» για το double.

Καμία από όλες αυτές τις μετακινήσεις, βέβαια, δεν προκάλεσε τις ίδιες αντιδράσεις με τις επόμενες τρεις της τριετίας 2016-2018. Ο Γιάννης Μπουρούσης, που το 2009 είχε έναν… ιδιαίτερο διάλογο με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού, έκαμψε τελικά μαζί με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο τις όποιες διαφωνίες τους και έγινε κάτοικος ΟΑΚΑ, για να ζήσει μια χρονιά με πολλές ιδιαίτερες ιστορίες, που θα μπροούσε να περιγράψει, αλλά τελείωσε με τίτλο στο ΣΕΦ.

Το αμέσως επόμενο καλοκαίρι, αίσθηση προκάλεσε η μετακίνηση του Ματ Λοτζέσκι από τον Πειραιά στο Μαρούσι, όχι τόσο τη στιγμή της μεταγραφής όσο στην πρώτη του επίσκεψη στο ΣΕΦ, όπου οι πανηγυρισμοί του σχολιάστηκαν αρκετά. Πολύ περισσότερη ένταση προκάλεσε το καλοκαίρι του 2018 η απόκτηση του Ιωάννη Παπαπέτρου, επίσης από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος έως και σήμερα ακούει… τα σχολιανά του, όποτε επισκέπτεται την ομάδα, που διάλεξε ανάμεσα στους δύο «αιωνίους» πέντε χρόνια νωρίτερα. Μέσα σε όλα αυτά, φυσικά, θα θυμάται κανείς την παρουσία του Γιώργου Μπόγρη στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2017, γενόμενος μια ιδιαίτερη μορφή εν συνεχεία στα ντέρμπι «αιωνίων», έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς και αποκτώντας έντονη κοινωνική φήμη, λόγω της σχέσης με την Έλλη Κοκκίνου.

Η τελευταία μεταγραφή, πριν από τον Σλούκα, που κινητοποίησε αρκετά την κουβέντα, θα έλεγε κανείς πως ήταν του Δημήτρη Αγραβάνη προ μηνών στον Παναθηναϊκό, όχι τόσο για τις αντιδράσεις των φίλων του Ολυμπιακού όσο για εκείνους της… ομάδας, όπου έκλεισε την περασμένη σεζόν. Το έντονο «ερυθρόλευκο» παρελθόν του έμοιαζε με «τροχοπέδη» στην αρχή, αλλά στην πορεία το γεγονός, ότι οι αντιδράσεις του υπέρ των «πρασίνων» ήταν ίδιες, μετρίασαν την κατάσταση.

«Αιώνιος» μεν, συγχωρεμένος δε

Οι περιπτώσεις αυτές, που έφεραν λιγότερες ή περισσότερες αντιδράσεις, δεν ήταν οι μόνες, καθώς υπάρχουν και αθλητές που έκαναν το δρομολόγιο από τη μια πλευρά στην άλλη, ωστόσο συγχωρέθηκαν… αρκετά γρήγορα και εύκολα στις περιπτώσεις τους.

Ξεκινώντας αυτή την καταμέτρηση από το 1998, ο Αλέξανδρος Άνθης είχε υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1997 με τον Ολυμπιακό, όπου όμως θα έμενε για έναν χρόνο, όπως έκανε αμέσως μετά με τον Παναθηναϊκό. Ίδια περίπου περίπτωση ήταν και ο μετέπειτα αρχηγός της ΑΕΚ, Βασίλης Ξανθόπουλος, ο οποίος ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής των «ερυθρολεύκων», προτού το 2004 πάρει το δρόμο για το ΟΑΚΑ μαζί με τον Πάτρικ Φέμερλινγκ, με τον Γερμανό να παίζει για δύο σεζόν στο «τριφύλλι», όπως και έκανε και στο ΣΕΦ την περίοδο 2000-2002.

Το καλοκαίρι του 2006, ο νυν προπονητής της Εθνικής Κροατίας, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, που συνολικά πέρασε από τέσσερις ομάδες στα αρκετά χρόνια παρουσίας του στα λημέρια μας, αποφάσισε να γίνει «κόκκινος», ενώ το 2002 είχε συμμετάσχει στη ραφή του τρίτου «πράσινου αστεριού». Έμελλε, πάντως, να γίνει… μοιραίος σε εκείνη την τρομερή ανατροπή του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ, με το κλέψιμο του Διαμαντίδη και το τελείωμα του Μπατίστ.

Έναν χρόνο αργότερα, ο Άντριγια Ζίζιτς θα άφηνε τον Ολυμπιακό, ύστερα από μια διετία μαζί του, για να βάλει τα «πράσινα», ενώ την αντίστροφη διαδρομή ακολούθησαν το 2009 και το 2011 αντίστοιχα ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης και ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, αμφότεροι πρωταθλητές Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό, που επίσης θα βρίσκονταν στη σεζόν του «θαύματος» της Πόλης για τους Πειραιώτες, το 2012.

Σε πιο πρόσφατα παραδείγματα, ο Γιάννης Αθηναίου έβαλε το «τριφύλλι» στο στήθος του το 2019, ωστόσο ο «βαρύς» τραυματισμός του με την Εθνική πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν τον βοήθησε να μείνει για πολύ στο ΟΑΚΑ, περνώντας τη διετία 2015-2017 στον Ολυμπιακό. Το ίδιο καλοκαίρι, δύο μεγάλα προϊόντα για το μέλλον του Παναθηναϊκού, οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και Αντώνης Κόνιαρης, έπαιξαν για λογαριασμό των τρις πρωταθλητών Ευρώπης, όπως έκανε και ο Μιχάλης Λούντζης το 2021, ευρισκόμενος μέχρι και σήμερα υπό τις οδηγίες του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Η ιστορική πρώτη μετακίνηση, η μεταγραφή-σταθμός και… τα ρομαντικά χρόνια

Οι παλιότεροι ίσως να έχουν και δίκιο, ότι τα πράγματα κάποτε ήταν πιο ρομαντικά. Κάποιος πιο ρεαλιστής ίσως να έλεγε, ότι δεν υπήρχαν οι σημερινές επαγγελματικές συνθήκες, για να κρίνουμε, ωστόσο είναι βέβαιο πως ένας αθλητής έμενε για πολύ περισσότερα χρόνια πιστός σε μια ομάδα.

Η πρώτη μετακίνηση, όμως, ανάμεσα στους δύο «αιωνίους» χρονολογείται 75 χρόνια πίσω, όταν ο Πέτρος Δημητρόπουλος, ένας από τους πρώτους παίκτες που φόρεσαν την φανέλα του Ολυμπιακού, αποφάσισε να γίνει εκείνος, που θα έκανε την αρχή για τους μετέπειτα 34 αθλητές, που άλλαξαν «στρατόπεδο», αν και μετά το πρωτάθλημα του 1950 με το «τριφύλλι» βρέθηκε στην Αυστραλία με το όνομα Πίτερ Ντέμος.

Ένας παίκτης, που επίσης έγραψε ιστορία, ήταν το 1979 ο Χρήστος Ιορδανίδης, ο οποίος βρέθηκε στον Ολυμπιακό με «φωτογραφική» διάταξη στην Εγκύκλιο Μεταγραφών, όπως χαρακτηρίστηκε τότε, η οποία αποτέλεσε αφετηρία για τη μεταγραφή αθλητών με συγκεκριμένες προϋποθέσεις σε άλλο σύλλογο, χωρίς τη συγκατάθεση του σωματείου τους. Καταλαβαίνει, λοιπόν, κανείς το πώς άνοιξε τα επόμενα, πολλά, χρόνια ο… ασκός του Αιόλου, με τον Ιορδανίδη ουσιαστικά να ξεκινά το «γαϊτανάκι», αν και δεν ήταν ο πρώτος που μετακινήθηκε από τη μια μεριά στην άλλη. Προηγουμένως, βέβαια, ο Τζέρι Τζένκινς και, αργότερα, το 1982 και το 1983 αντίστοιχα, ο Νίκος Δαρίβας και ο Κιθ Γούλφολκ έκαναν ακριβώς την ίδια κίνηση.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, πάντως, ο Γιώργος Σκροπολίθας θα μας έκανε να… ξεχάσουμε πως έπαιξε με τον Ολυμπιακό για μια τριετία. Ο ίδιος όχι μόνο πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, αλλά για εννέα χρόνια θα φορούσε την φανέλα του, με ένα πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο στη συλλογή του, ακολουθώντας μέχρι και σήμερα το δρόμο τς προπονητικής.

Το άρθρο Κώστας Σλούκας: Οι «αιώνιοι» και εκείνοι που άλλαξαν «στρατόπεδο» (vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Μια σπουδαία κίνηση ολοκλήρωσε η Τσεντεβίτα Τζούνιορ ανακοινώνοντας την απόκτηση του Κρούνοσλαβ Σιμόν. Ο 37χρονος Κροάτης επιστρέφει στην πατρίδα του για να αγωνιστεί στην ομάδα, της οποίας προπονητής είναι ο καλά γνώριμος στο ελληνικό κοινό, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς.

KRUNO SIMON SE VRAĆA U SVOJ RODNI ZAGREB! ??

Najnoviji igrač Cedevite Junior je dvostruki europski prvak Krunoslav Simon!

Kruno dobrodošao! ??#samojako ?⚫️ pic.twitter.com/vVMXxY44Ex

— KK Cedevita Junior (@cedevitajunior) September 25, 2022

Ο Σιμόν αγωνίζεται στη θέση του σμολ φόργουορντ και έχει ένα ιδιαίτερα ολοκληρωμένο επιθετικό παιχνίδι καθώς μπορεί να σκοράρει τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, ενώ παράλληλα διαθέτει εξαιρετικό χειρισμό της μπάλας γεγονός που τον καθιστά και έναν ικανότατο δημιουργό. Έχει φορέσει κατά σειρά τις φανέλες των Ζάγκρεμπ, Μάλαγα, Κουμπάν, Μιλάνο αλλά και Εφές, στην οποία αγωνίστηκε τα τελευταία 5 χρόνια όντας καταλύτης στις σπουδαίες επιτυχίες της ομάδας του Εργκίν Αταμάν με το νούμερο 44 να αποσύρεται μάλιστα προς τιμήν του. Το 2018 αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του τελικού του Κυπέλλου Τουρκίας ενώ το 2019 του σούπερ καπ Τουρκίας. Σε 238 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα μετρά 9.7 πόντους, 3.5 ριμπάουντ και 2.9 ασίστ με 50.9/100 ποσοστό ευστοχίας εντός πεδιάς και 36.4/100 πίσω από τη γραμμή του τριπόντου.

Το άρθρο Στην Τσεντεβίτα του Μουλαομέροβιτς ο Σιμόν(pic+vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Νταμίρ Μουλαομέροβιτς εξήγησε το λόγο, που η Κροατία δεν ολοκλήρωσε την ανατροπή από το -19 έναντι της Εθνικής μας, εξαίροντας τον Γιάνη Αντετοκούνμπο και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Αναλυτικά, όσα δήλωσε:

«Ήταν ένα δύσκολο παιχνίδι, στο πρώτο ημίχρονο δεν ήμασταν καλοί στην επίθεση. Ρισκάραμε στα σουτ των Αντετοκούνμπο.

Στο δεύτερο ήμασταν πολύ καλύτεροι επιθετικά, εκτελούσαμε καλύτερα, ο Σίμον δημιουργούσε όπως και ο Μπογκντάνοβιτς. Είχαμε μια ευκαιρία στο τέλος να κερδίσουμε. Απέναντι σε αυτή την Ελλάδα που έχει πολύ καλή ομάδα ήταν πολύ δύσκολο να τους μαρκάρουμε.

Ο Γιάννης έκανε τη δουλειά του και ο Ντόρσεϊ μας σκότωνε με τα τρίποντά του. Δεν μπορώ να πω κάτι στους παίκτες μου. Πάλεψαν και κάναμε καλή δουλειά. Εχουμε λίγο χρόνο ξεκούρασης. Πρέπει να κερδίσουμε αύριο.

Δεν μπορείς να σταματήσεις τον Γιάννη στο 1 εναντίον 1. Είναι δύσκολο να μαρκάρεις έναν τέτοιον παίκτη. Είμαι ευχαριστημένος γενικά».

Το άρθρο Μουλαομέροβιτς: «Δε σταματάς τον Γιάννη, μας σκότωνε ο Ντόρσεϊ» εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Η νίκη της Εθνικής μας στην πρεμιέρα του Ευρωμπάσκετ ήρθε σε ένα ματς με ένταση κόντρα στους Κροάτες, με τους τελευταίους ειδικά να διαμαρτύρονται σε ουκ ολίγες περιπτώσεις, αν και ο τεχνικός τους, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, ξέφυγε απέναντι στους διαιτητές, με έναν Έλληνα φίλαθλο στο Μιλάνο να ζητά... τεχνική ποινή και τους διαιτητές να ικανοποιούν το αίτημά του.

Δείτε τα βίντεο:

Το άρθρο Κροατία-Ελλάδα: Η τεχνική ποινή που… ζήτησε Έλληνας φίλαθλος και τα νεύρα του Μουλαομέροβιτς (vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Σύνθημα εκκίνησης για την Εθνική στο Ευρωμπάσκετ και μάλιστα απέναντι σε έναν παλιό γνώριμο της Α1, τον Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, νυν κόουτς της Κροατίας.

Ο 48χρονος «Μούλα», με μακρά θητεία στα ελληνικά παρκέ, έχοντας παίξει σε Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ (δις), Πανελλήνιο και Ολυμπιακό, όπου αγωνίστηκε προσέφερε, αγαπήθηκε και κέρδισε τον σεβασμό.

Παίκτης παλαιάς κοπής, από τους πόιντ γκαρντ-ηγέτες άλλων μπασκετικών εποχών, ικανός να κουμαντάρει και να σκοράρει, πλέον καθοδηγεί την εθνική της πατρίδας του, από την θέση του προπονητή.

Θα βρει απέναντί του βέβαια και τον Δημήτρη Ιτούδη, γνωστοί άλλωστε από την κοινή τους παρουσία στον Παναθηναϊκό, ενώ με αρκετά στελέχη της Ομοσπονδίας (Ζήσης, Τσαρτσαρής, Ντικούδης), υπήρξε παλαιότερα αντίπαλος στα γήπεδα.

Το άρθρο Ο γνωστός μας «Μούλα» (retro pics) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Το άρθρο O Μουλαομέροβιτς στην Εθνική Κροατίας εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Νταμίρ Μουλαομέροβιτς είναι από την Πέμπτη (16/8) ο νέος προπονητής του Κοσόβου.

Στα 44 του χρόνια ο Κροάτης παλαίμαχος μπασκετμπολίστας θα δοκιμάσει την τύχη του σε μία αρκετά αδύναμη εθνική ομάδα έχοντας θέσει ως στόχο την πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωμπάσκετ του 2021.

Από το 2012 όταν κι εγκατέλειψε την ενεργό δράση ο «Μούλα» αρχικά ανέλαβε τη Σλόμποντα Τούζλα.

Στη συνέχεια βρέθηκε στον πάγκο της Τσιμπόνα μέχρι τον Ιούνιο του 2017. Ο επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Βοσνία Ερζεγοβίνη, με την οποία δεν κατόρθωσε να πετύχει κάτι σημαντικό κι απομακρύνθηκε.

Πλέον θα δοκιμάσει την τύχη του στο Κόσοβο θέλοντας να πετύχει κάτι καλό.

Το άρθρο Ανέλαβε το Κόσοβο ο Μουλαομέροβιτς εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.