FEATURED ΑΡΘΡΑ NBA ΘΕΜΑΤΑ

Νίκολα Γιόκιτς: Μια ζωή… όλο ζάχαρη (vids)


Ο Νίκολα Γιόκιτς… κατέκτησε τον κόσμο του μπάσκετ με τον τίτλο του MVP του ΝΒΑ και το Basketa.gr θυμάται τα βήματα σε μια υπέροχη καριέρα, η οποία είναι τόσο γλυκιά όσο η άλλοτε αγαπημένη του κόκα κόλα, την οποία απαρνήθηκε για να φτάσει στην κορυφή.

Ένα παιδάκι 10 ετών έβλεπε τον πατέρα του να προσπαθεί να τον «σπρώξει» προς τις ιπποδρομίες, ενώ παράλληλα κι εκείνο αγαπούσε το ποδόσφαιρο. Είχε μια απλή ζωή με την οικογένειά του στο Σομπόρ της Σερβίας, με αγαπημένο του αναψυκτικό την κόκα κόλα, την οποία κατανάλωνε ανά τετράδα λίτρων σε καθημερινή βάση.

Σε εκείνη την «τρυφερή» ηλικία, έκανε και μια πρώτη γνωριμία με το μπάσκετ. Παρακολουθώντας βίντεο του… μετέπειτα φαν του Μάτζικ Τζόνσον και του Χακίμ Ολάζουν, τελικά… ερωτεύτηκε «κεραυνοβόλα» το άθλημα αυτό, χαρίζοντας στο παγκόσμιο μπάσκετ μια διαφορετική περίπτωση παίκτη, που κυριαρχεί απόλυτα στο παρκέ και αποτελεί τον τρίτο Ευρωπαίο, μετά τους Ντιρκ Νοβίτσκι και Γιάννη Αντετοκούνμπο, που κερδίζει τον τίτλο του κορυφαίου της χρονιάς.

Ο Νίκολα Γιόκιτς μας έδειξε πως, ακόμη και στην εποχή της δύναμης και της αθλητικότητας, το πρώτο που χρειάζεται δεν είναι να είσαι… σφίχτης στο σώμα, ώστε να πετύχεις, αλλά να έχεις το μπάσκετ μέσα του. Το Basketa.gr ανατρέχει στη ζωή του Σέρβου σούπερ σταρ, που από… τροφαντό παιδί εθισμένο στη ζάχαρη, έγινε ο καλύτερος παίκτης του κόσμου.

Η ανακάλυψη του Ραζνάτοβιτς, η απόρριψη της Μπαρτσελόνα και… το τάκο

Πίσω από πολλούς σπουδαίους Ευρωπαίους παίκτες τα τελευταία χρόνια, φυσικά, βρίσκεται και ο Μίσκο Ραζνάτοβιτς. Ο «θρυλικός» πια ατζέντης ήταν κι εκείνος, που με τη βοήθεια των σκάουτερ του ανακάλυψε τον Νίκολα Γιόκιτς, όταν εκείνος έπαιζε στα τμήματα υποδομής της Βοϊβοντίνα.

Ο Σέρβος είχε πάει στην ομώνυμη πόλη για μια κυριακάτικη βόλτα και, διαβάζοντας την εφημερίδα, ανακάλυψε πως ένα νεαρό παιδί είχε 25 πόντους και περίπου άλλα τόσα ριμπάουντ σε έναν αγώνα της ομάδας του. Ο σκάουτερ του, Μπράνιμιρ Τάντιτς, δε γνώριζε καν την ύπαρξή του και ο «δαιμόνιος» Μίσκο του ζήτησε να πάει άμεσα να τον παρακολουθήσει.

Ο Γιόκιτς τον εντυπωσίασε και η εταιρεία του Ραζνάτοβιτς άμεσα τον υπέγραψε, φέρνοντάς τον και στη σημερινή Μέγκα Μπάσκετ, τότε Μέγκα Βιζούρα, εν έτει 2012. Αφού πρώτα του έβαλε «φρένο» στις αγαπημένες του συνήθειες γύρω από το φαγητό, τον «σμίλεψε» για τρία χρόνια, προτού πάει στο νούμερο 42 του ΝΒΑ, όπου όλως τυχαίως την ώρα της παρουσίασής του, η τηλεόραση προέβαλε… ένα τάκο.

Έναν χρόνο νωρίτερα, όμως, ο Γιόκιτς είχε βρεθεί στο κατώφλι της μεταγραφής στην Μπαρτσελόνα, ώστε να πάρει εκεί παραστάσεις Ευρωλίγκα, προτού ταξιδέψει στο «μαγικό κόσμο». Όπως επεσήμανε, μάλιστα, ο ίδιος στην ανάδειξή του ως MVP, η Ευρωλίγκα ήταν και η μεγαλύτερη επιδίωξη της καριέρας του. Γιατί, όμως, δεν προχώρησε η συμφωνία; Ο Ραζνάτοβιτς είχε πει πως «συνέβη κάτι απρόοπτο στο τελευταίο του ματς με τη Μέγκα πριν υπογράψει, κάτι που αποδείχθηκε ευλογία. Έπαιξε προτού έρθουν οι εκπρόσωποι της ομάδας και η συμφωνία ακυρώθηκε. Κάπως έτσι, έγινε πιο εύκολη η μετακίνηση στους Ντένβερ Νάγκετς».

Από κορμί… ταλεντάρα

Τη στιγμή που συζητάμε, το νούμερο 41 του draft φαίνεται πολύ λίγο για έναν παίκτη της κλάσης του. Οι παράγοντες που αναφέραμε, όμως, νωρίτερα τον έφεραν πίσω, αλλά φαίνεται πως οι Νάγκετς αποτελούσαν το ιδανικό περιβάλλον, ώστε να αναδείξει το ταλέντο και το μπασκετικό του IQ.

Από την πρώτη κιόλας χρονιά, μάλιστα, κατάφερε να έχει διψήφιο αριθμό πόντων κατά μέσο όρο με 10 και, μαζί, 7.8 ριμπάουντ, αφήνοντας θετικά δείγματα. Ο Μάικ Μαλόουν εντόπισε από πολύ νωρίς το πού θα μπορούσε να φτάσει, με τους δύο να έχουν έρθει στο Ντένβερ το ίδιο καλοκαίρι και, εδώ και έξι χρόνια, να συνυπάρχουν αρμονικά. Ο Αμερικανός κόουτς, φυσικά, του έδωσε πλήρη ελευθερία, αφήνοντας να φανεί ο «Τζόκερ» μπροστά στα μάτια μας.

Μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια της εποχής του Νίκολα Γιόκιτς, ο ίδιος έχει αναδειχθεί στον απόλυτο ψηλό και οι Νάγκετς βρίσκονται σταθερά ψηλά σε μία Δύση πάντοτε ανταγωνιστική. Το ίδιο συνέβη και φέτος, με τον Σέρβο να ξεπερνά για ακόμη μια φορά τον εαυτό του, κάτι που φαίνεται με μια ματιά σε ορισμένα στατιστικά.

Ο ίδιος, καταρχάς, έκανε απέναντι σε κάθε επικριτή του επίδειξη φυσικής κατάταξης, ξεκινώντας και παίζοντας σε όλα τα 72 παιχνίδια της φετινής σεζόν, όπου είχε κατά μέσο όρο 26.4 πόντους, 10.8 ριμπάουντ και 8.3 ασίστ ανά αγώνα, φτάνοντας κοντά σε ένα αδιανόητο triple double. Ενδεικτικές της δημιουργίας του είναι οι 599 ασίστ στην κανονική περίοδο, όντας τρίτος σε αυτό τον τομέα κι έχοντας μπροστά του σε μέσο όρο μονάχα τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν, που μέτρησε 8.6 ασίστ τη σεζόν 1967-1968.

Αντιλαμβάνεται κανείς, λοιπόν, τι σημαίνουν αυτές οι επιδόσεις του, κοντεύοντας να «σπάσουν» σπουδαία ρεκόρ σχεδόν 55 ετών. Παράλληλα, είναι μακράν ο πρώτος παίκτης με τις περισσότερες επαφές με την μπάλα, με το σύνολο των 7.269 αγγιγμάτων να… ζαλίζει, όντας κατά 1.077 μπροστά από τον δεύτερο Ράσελ Ουέστμπρουκ. Ο ίδιος, επίσης, ευθύνεται για 3.338 πόντους που πέτυχε η ομάδα του, είτε σκοράροντας, είτε πασάροντας, ή με κάθε άλλο τρόπο.

Ο Τιμ Κόνλι, GM των Νάγκετς, σε δήλωσή του για την κατάκτηση του τίτλου του MVP από τον Γιόκιτς, παραδέχθηκε πως «όντως, δεν είχε το πιο σέξι σώμα», με τον Ραζνάτοβιτς να λέει παλιότερα πως πρόκειται για το παράδειγμα, ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο. Εμείς θα πούμε, ότι σέξι σώμα μπορεί να μην έχει, αν και γούστα είναι αυτά, ωστόσο είναι απόλυτα σέξι ο τρόπος που παίζει, κάνοντάς μας να απολαμβάνουμε το μπάσκετ… σε βαθμό ηδονής.