Τελικοί GBL: Το Game 2… έχει τη δική του αξία (vids)

Θα έλεγε κανείς, ότι το δεύτερο παιχνίδι μάλλον… δε γεμίζει πολύ το μάτι, όταν έχουμε μπροστά μας μια σειρά πέντε αγώνων, και δη υπό τη συνθήκη, ότι αναμετρώνται δύο ισάξιες ομάδες, όπως συμβαίνει σε αυτούς τους τελικούς της GBL ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, με τη δράση σήμερα (5/6, 21:00) να μεταφέρεται στο ΟΑΚΑ. Αρκετές φορές, φυσικά, ο δεύτερος τελικός κρίνει έναν πρωταθλητή, είτε επειδή εκείνος έχει το πλεονέκτημα έδρας εξαρχής είτε επειδή η απόσταση των δύο ομάδων είναι σημαντική.

Η δεύτερη περίπτωση δεν ισχύει στους φετινούς τελικούς, όμως από το 0-2 ελάχιστες φορές έχει υπάρξει γυρισμός, κάτι που μάλιστα οι «πράσινοι» βίωσαν πρόπερσι με πολύ γλυκό τρόπο στο πρωτάθλημα και με πολύ πικρό φέτος στη EuroLeague από τη Βαλένθια. Η διαφορά σε σύγκριση με το 2024 είναι, βέβαια, ότι τότε είχαν το πλεονέκτημα έδρας και δε θα ήθελαν με δύο ήττες να αγωνιστούν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας τη Δευτέρα (8/6).

Το Game 2, λοιπόν, έχει τη δική του αξία κι αυτό, μάλιστα, έχει αποτυπωθεί ιστορικά σε ορισμένες περιπτώσεις, είτε για την εδραίωση μιας κυριαρχίας είτε για να ανατραπεί το μομέντουμ της σειράς. Σε αμφότερες περιπτώσεις, το ματς αυτό, που όπως είπαμε νωρίτερα μάλλον… δε γεμίζει πολύ το μάτι, καθώς δε δίνει το «στέμμα» στον έναν εκ των διεκδικητών, μπορεί να γίνει ένας σημαντικός ρυθμιστής.

Ο «Αυτοκράτορας», ο «πράσινος Βασιλιάς» και η «ερυθρόλευκη» ολική επαναφορά

Αρκετές είναι οι ιστορίες, όπου ένας δεύτερος τελικός μπόρεσε πράγματι να παίξει ρόλο στην εξέλιξη μίας σειράς. Το 1989, μάλιστα, ανέδειξε για πρώτη και μοναδική φορά πρωταθλητή κι αυτός ήταν ο Άρης, ο οποίος με τα αποτελέσματα από την κανονική περίοδο να μεταφέρονται τότε, αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ στις τότε τεράστιες «μάχες» τους, με το μπάσκετ τότε να παίζεται… στη Θεσσαλονίκη. Οι δύο ομάδες μετρούσαν 1-1 μεταξύ τους στην κανονική περίοδο, οι «κίτρινοι» έκαναν το 2-1  με 89-84 κι αυτό φαίνεται, ότι τους έλυσε ψυχολογικά, περνώντας… σαν σίφουνας στο «Αλεξάνδρειο» με 87-75 στο δεύτερο τελικό και συνολικά τέταρτο μεταξύ τους αγώνα στην χρονιά, επιστρέφοντας από διαφορά 13 πόντων, φτάνοντας στην νίκη τίτλου με 44 πόντους του Νίκου Γκάλη.

Τέσσερα χρόνια αργότερα και σε μια επεισοδιακή σειρά τελικών ανάμεσα στους «αιωνίους», που άρχισαν να μεταφέρουν το μπάσκετ στην πρωτεύουσα, ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε ένα πολύ σημαντικό, όπως αποδείχθηκε, δεύτερο παιχνίδι στο Περιστέρι με 89-74, καθώς αυτό έμελλε να του δώσει… φτερά στα πόδια, για να περάσει με 77-72 εν συνεχεία από τη Γλυφάδα και να φτάσει στον τίτλο μετά από 15 χρόνια, με το «τριφύλλι» να μην αγωνίζεται στον τέταρτο τελικό, λόγω της διανομής των εισιτηρίων και με πολλά παράπονα από τη διαιτησία.

Η αλήθεια είναι, ότι χρειάστηκαν αρκετά χρόνια, ώστε ένας δεύτερος τελικός να αποκτήσει καθοριστική αξία και η στιγμή ήρθε στα χρόνια της παντοκρατορίας του Παναθηναϊκού του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Το 2009 και το 2011, οι «πράσινοι» κατάφεραν να «σπάσουν» την έδρα του «αιωνίου» αντιπάλου με 69-67 και 75-70 αντίστοιχα, όμως και το Game 2 ήταν καταλυτικής σημασίας, με το 91-64 στη μία περίπτωση και το 78-66 στην άλλη να κρίνουν ουσιαστικά την πορεία των τελικών, καθώς εκείνη η ομάδα δε θα μπορούσε ποτέ να χάσει τρία ματς στη σειρά, συνεχίζοντας να κυριαρχεί εντός κι εκτός συνόρων, αφού και τις δύο εκείνες χρονιές είχε πάρει και τη EuroLeague.

Και το 2013, πάντως, ήταν πολύ σημαντική η επικράτηση του Παναθηναϊκού στο δεύτερο τελικό της σειράς με τον πρωταθλητή Ευρώπης, τότε, Ολυμπιακό. Οι «πράσινοι» του Αργύρη Πεδουλάκη είχαν περάσει από το ΣΕΦ με 51-64 στο πρώτο ματς κι έκαναν την έκπληξη τότε ως απόλυτο αουτσάιντερ, με το ματς στο ΟΑΚΑ να είναι πολύ σκληρό και το τελικό 63-52 να ανοίγει διάπλατα το δρόμο για το 3-0 στο φαληρικό γήπεδο, σε ένα παιχνίδι που τελικά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ με το σκορ στο 72-76 και δευτερόλεπτα να μένουν για τη λήξη. Ο Παναθηναϊκός, επίσης, επί εποχής Τσάβι Πασκουάλ το 2018 χρειάστηκε να κάνει «μπρέικ» πάνω στο «μπρέικ» του Ολυμπιακού στον πρώτο τελικό, αναιρώντας το «ερυθρόλευκο» 75-65 με ένα δικό του 71-66 στο ΣΕΦ, για να οδηγηθεί σε πέμπτο ματς η σειρά και η κούπα να αφιερωθεί στη μνήμη του εκλιπόντος Παύλου Γιαννακόπουλου, που εκείνες τις μέρες είχε μόλις φύγει από τη ζωή.

Και οι Πειραιώτες, πάντως, έχουν γράψει τις δικές τους ιστορικές στιγμές με καθοριστικό παράγοντα ένα δεύτερο τελικό. Το 2016 ήταν, που μετά το «μπρέικ» του Παναθηναϊκού, ο Βασίλης Σπανούλης το πήρε πάνω του και με ένα απίθανο σουτ μπροστά στον Νικ Καλάθη έδωσε την νίκη στην ομάδα του με 68-66 στο ΟΑΚΑ, κάτι που επανέλαβε και απέναντι στον Δημήτρη Διαμαντίδη λίγο αργότερα, για να πάει ο τίτλος στον Πειραιά. Σε μια αρκετά πρόσφατη περίπτωση, μόλις πέρυσι, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα συσπειρώθηκε σε έναν επεισοδιακό δεύτερο τελικό στο ΣΕΦ, που έμελλε μετά το 91-83 υπέρ της να παίξει σημαντικό ρόλο, παίρνοντας ύστερα και τα άλλα δύο ματς στη σειρά με «μπρέικ» στο ΟΑΚΑ στο Game 3, για να κατακτήσει την κούπα.