Ήταν τέλη Ιουλίου του 2016, όταν η Νέα Κηφισιά αποφάσισε να αποσυρθεί από την Basket League, ανοίγοντας ένα γαϊτανάκι για το ποια ομάδα θα έπαιρνε την θέση της στην μεγάλη κατηγορία.

Ακολούθησε ένα μεγάλο σιρκουί, στο οποίο πήρε μέρος ακόμη και ομάδα που είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής (Πανιώνιος), με την ΕΣΑΚΕ σε συνεργασία με την ΕΟΚ να θεσπίζουν την περιβόητη wild card, η οποία όπως θα διαβάσετε παρακάτω δυο χρόνια μετά αποδείχθηκε...«καταραμένη».

Εκείνο το καλοκαίρι, μετά την άρνηση του πρωταθλητή της Α2 Ανδρών, Φάρου Κερατσινίου να αποδεχθεί την άνοδο, την θέση του πήρε ο Προμηθέας Πατρών, και με το κενό της Κηφισιάς, δημιουργήθηκε η περιβόητη «Ομάδα Α» στην κλήρωση του πρωταθλήματος. Το ποια θα ήταν αυτή η ομάδα έμελλε να το μάθουμε την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου, που εν τέλει κράτησε την παράδοση ως «γρουσούζικη ημέρα». Αρχικά το στίγμα πήγε στον Εθνικό Πειραιά, ο οποίος είχε σειρά με βάση την κατάταξη. Οι νέοι τότε διοικούντες της ομάδας του Πειραιά το πάλεψαν, αλλά δεν μπόρεσαν να βρούνε τους πόρους που απαιτούταν και παρέδωσαν την θέση τους. Βάση κατάταξης η σειρά πήγαινε στο Παγκράτι, το οποίο ωστόσο κλονιζόμενο από την αποχώρηση του χορηγού του, δημιούργησε μια ομάδα απλά για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα, και υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική με ρεκόρ 2-28.

Έτσι, αποφασίστηκε έξι ομάδες να διεκδικήσουν την θέση που αντιστοιχούσε στην «Ομάδα Α», με τρεις εξ' αυτών να ήταν οι βασικές υποψήφιες, και αυτές με τις οποίες θα ασχοληθούμε. Βασικές υποψήφιες ήταν η Δόξα Λευκάδας, το Ηράκλειο και ο Αρκαδικός, που μόλις είχε υποβιβαστεί από την Basket League, ενώ στη λίστα υπήρχαν Πανιώνιος, Ηρακλής και Καβάλα, με τις τρεις τελευταίες να μην έχουν ιδιαίτερες πιθανότητες.

Αν και το Ηράκλειο φαινόταν να έχει το πάνω χέρι, λόγω μεγάλου γηπέδου (Δυο Αοράκια) , με την Κρήτη να αποτελεί θελκτικό προορισμό, και τον προπονητή Βασίλη Ράλλη να έχει κλείσει εξάδα ξένων, με ψήφους 3-2, η άνοδος πήγε στην Λευκάδα και την Δόξα, η οποία υποβιβάστηκε στο τέλος της σεζόν 2016-2017.

Ωστόσο, αν κάποιος αναζητήσει Δόξα Λευκάδας, Ηράκλειο και Αρκαδικό την αγωνιστική περίοδο 2018-2019, δηλαδή αυτή που μας έρχεται θα απογοητευτεί. Η Δόξα με επικεφαλής τον πρόεδρο της, και ψυχή της, Σταύρο Κουκουμπρή, έφτασε μια νίκη την περσινή σεζόν από τα πλέι οφς ανόδου της Α2, ξοδεύοντας αρκετά χρήματα. Ωστόσο οι διαφωνίες που υπήρξαν στις τάξεις της ομάδας, την ανάγκασαν να γράψει μια μελανή σελίδα στην ιστορία της, και τη νέα περίοδο θα την βρούμε στον 3ο όμιλο της Γ' Εθνικής, έχοντας ωστόσο ξεκινήσει να δημιουργεί μια ομάδα με προοπτική ανόδου, υπό τις οδηγίες του Γρηγόρη Γιασσάρη.

Αποκαρδιωτική είναι η κατάσταση σε Ηράκλειο και Αρκαδικό. Πριν από λίγες ημέρες η ομάδα της Κρήτης, η οποία κατάφερε την σεζόν που ολοκληρώθηκε να παραμείνει την ύστατη ώρα στην Β' Εθνική, και μέσα σε μια διαφωνία όλων των ενδιαφερόμενων αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στο τοπικό πρωτάθλημα της Κρήτης, δηλαδή στην Α' ΕΚΑΣΚ, έχοντας αβέβαιο μέλλον. Ακόμη πιο αβέβαιο είναι το μέλλον του Αρκαδικού.Μετά από 10 έτη σε Α2 και Α1, υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική, αλλά δεν θα αγωνιστεί στη συγκεκριμένη κατηγορία. Με τον πρόεδρο Μιχάλη Σμυρνιώτη και τους συνεργάτες του να «ματώνουν» οικονομικά όλα αυτά τα χρόνια, η απόφαση να αγωνιστεί η ομάδα της Τρίπολης στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ ήταν μονόδρομος. Φυσικά το πως θα αγωνιστεί, με ποια σύνθεση και προπονητή, αποτελούν γρίφο.

Η ουσία είναι ότι αν πριν δυο χρόνια κάποιος ρωτούσε τους παράγοντες αυτών των ομάδων πως βλέπουν το μέλλον τους, μάλλον θα απαντούσαν μόνο με κατεύθυνση την Basket League. Δυο σεζόν μετά, η οικονομική κρίση, μάλλον δείχνει ότι τα πάντα κινούνται με ρυθμούς...πυροτεχνήματος, και πως οι παράγοντες δεν μπορούν, όπως είναι και φυσιολογικό, από μόνοι τους, να «ματώνουν» βάζοντας συνεχώς το χέρι στην τσέπη!

Έτσι, την επόμενη φορά που θα υπάρξει wild card, καλό θα είναι να μην παρθεί η απόφαση...Τρίτη και 13!

photo credit : eurokinissi.gr

Το άρθρο Η «κατάρα» της wild card εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Τα πλέι οφς και τα πλέι άουτ αποτέλεσαν κατά την προσωπική μου γνώμη ευλογία για το πρωτάθλημα της Α2, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον ως και την τελευταία αγωνιστική, με καμία ομάδα να μην μπορεί να είναι αδιάφορη.

Ωστόσο, και για τις τρεις ομάδες, που αποτέλεσαν την μεγάλη έκπληξη στις τρεις σεζόν από την ημέρα που θεσπίστηκαν τα πλέι οφς, η επόμενη σεζόν όχι μόνο δεν ήταν ομαλή, αλλά ήταν καταστροφική, με τον Εθνικό να τείνει να επιβεβαιώσει τον κανόνα, μετά την ανακοίνωση του προέδρου του, Κώστα Δεριζιώτη, να αποχωρήσει από τα κοινά της ομάδας του Πειραιά.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, θέλοντας να αποδείξουμε ότι οι συγκεκριμένες ομάδες ήταν ουσιαστικά μιας χρήσης ή είχαν ένα σχεδιασμό με μικρό χρονικό ορίζοντα, κάνοντας πραγματικότητα τον κανόνα που θέλει τις περισσότερες (ομάδες) να αλλάζουν το μεγαλύτερο μέρος του ρόστερ του σε κάθε μεταγραφική περίοδο, μην έχοντας καμία βάση, στο πως σχεδιάζουν και ποιοι είναι οι στόχοι τους, μετά και την αφαίμαξη που πραγματοποιείται στα τμήματα υποδομών τους.

Έτσι, ξεκινάμε από το Παγκράτι της σεζόν 2015-2016, και την τρίτη σεζόν στο τιμόνι του Ντίνου Καλαμπάκου. Εκείνη τη σεζόν η ιστορική Αθηναϊκή ομάδα δεν γνώριζε αν ως τις 15 Αυγούστου, δηλαδή μερικές ημέρες πριν την προετοιμασία θα είχε τρόπο να σχεδιάσει ένα ρόστερ. Με ενέργειες που είναι γνωστές, βρέθηκε ένα σεβαστό ποσό, και δημιουργήθηκε μια ομάδα με δυο έμπειρους αθλητές και αρκετούς ταλαντούχους, με στόχο να παραμείνει στην κατηγορία. Το αρχικό 1-6 έφερε τριγμούς, αλλά η ικανότητα των προπονητών, ο εξαιρετικός γυμναστής, Νίκος Σισμανίδης, και το γεμάτο ταμείο, έφεραν το Παγκράτι να κερδίζει την έξοδο του στα πλεί οφς με ρεκόρ 16-12. Την ερχόμενη σεζόν, αποδείχθηκε πως όπως όλες η ομάδες κινούταν σε σχεδιασμό σεζόν Οι παράγοντες του παρότι μάτωναν, δεν μπόρεσαν να βρούνε την ίδια χορηγία, η ομάδα στήθηκε αρχές Σεπτέμβρη με τον Κώστα Κατωπόδη, και εν τέλει υποβιβάστηκε μετά από 10 χρόνια με ρεκόρ 2-28, και πλέον οδεύει για την δεύτερη του σεζόν στην Β΄Εθνική, σώζοντας την παρτίδα 

Την σεζόν 2016-2017 κυριαρχούσε η αύρα του Αίολου Αστακού, μια ομάδα που ανέβαινε τις κατηγορίες μια μετά την άλλη, και τον Αποστόλη Πανταζή να βάζει τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας για τα καλά στον μπασκετικό χάρτη. Έχοντας ξοδέψει αρκετά χρήματα, και με προπονητή τον Μιχάλη Κουταλιανό έφτασε με ρεκόρ 19-11 να αγωνιστεί στα πλέι οφς, έχοντας αξιώσεις. Όχι μόνο αυτό, είχε μπει και στο νέο κλειστό που είχε χτιστεί και με προσωπικές δαπάνες στο Ξηρόμερο, μετά από από τις σεζόν που αγωνίστηκε στην Βόνιτσα, πληρώνοντας και το ανάλογο τίμημα. Η σεζόν τελείωσε, ο ισχυρός άνδρας της ομάδας τον περσινό Σεπτέμβριο ανακοίνωνε ότι η ομάδα επιστρέφει στα τοπικά πρωταθλήματα με μια αιχμηρή ανακοίνωση που εν κατακλείδι είχε όλη την σημασία της στην φράση : «Δεν “έσκασε” καμία βόμβα και δεν θα έπρεπε να “ξαφνιαστούν οι πολλοί”, γιατί ήταν “λίγοι” αυτοί που εκτίμησαν».

Φέτος, ο Εθνικός Πειραιά αποφάσισε να επιστρέψει στο «Π.Σαλπέας» και έκανε και αυτός πρόχειρο σχεδιασμό, που εν τέλει του βγήκε. Ξεκίνησε με τον Βαγγέλη Βλάχο, και στόχο την σωτηρία, στη συνέχεια προσέλαβε τον Μιχάλη Κουταλιανό, και έχοντας μόλις 4 νίκες και 9 ήττες, έδωσε τα χέρια με τον Σάββα Συμεωνίδη, με στόχο την σωτηρία. Η σωτηρία έγινε μια ξέφρενη πορεία, που για μια νίκη δεν έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα να αγωνιστεί στην Α1. Ο Κωνσταντίνος Δεριζιώτης ωστόσο, μόλις καταλάγιασε η χαρά, ανακοίνωσε ότι αποχωρεί μετά από τέσσερα χρόνια, με τον κίνδυνο της ομάδας να μην αγωνιστεί στην Α2 να είναι ορατός, ενώ ακούστηκε ακόμη και η επιστροφή στην ΕΣΚΑΝΑ.

Τα τρία αυτά παραδείγματα δεν αναφέρονται για να κριτικάρουν τις ομάδες και τους παράγοντες τους, οι οποίοι και «ματώνουν» και προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό το άθλημα, δίνοντας μάλιστα τα χρήματα τους σε παίκτες και προπονητές.

Και κάπου εδώ έρχεται η ανακοίνωση της ΕΟΚ η οποία ορθώς μιλάει για αφαίμαξη αθλητών, η οποία δεν επιτρέπει στις ομάδες να μπορέσουν να δημιουργήσουν μια βάση, ένα κορμό, από τις δικές τους παραγωγικές διαδικασίες, δημιουργώντας ομάδες μιας χρήσης, και χωρίς κανένα μέλλον για τη συνέχεια. Έτσι και αλλιώς, πόσο να αντέξει ένας οργανισμός ή παράγοντας να βάζει τα χρήματα του, χωρίς ουσιαστική ανταμοιβή, αν δεν του επιτρέπεται να χαρεί και τα «προϊόντα» της δικής του παραγωγής...

Το άρθρο Ομάδες μιας χρήσης, παράγοντες σε κρίση… εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.