Για όποιον παρακολουθεί τη πορεία του αθλήματος στα Ιωάννινα, θα μπορούσε κάλλιστα να τη παρομοιώσει με το περιβόητο «Γεφύρι της Άρτας» που βρίσκεται στην Ήπειρο.
Προσπάθειες ετών, αλλαγές ονομάτων, εσωτερικές έριδες και διάφορα ακόμη έριχναν στο καναβάτσο ότι δημιουργούταν, με μεγαλύτερο παράδειγμα την άνοδο του ΠΑΣ Γιάννινα τη σεζόν 2019-2020 στην Elite League, που από πανηγυρισμούς τον Αύγουστο του 2020 μετατράπηκε σε «εφιάλτη» και την απόσυρση της ομάδας.
Διοικητικοί παράγοντες από το εν λόγω σχήμα, μαζί με την οικογένεια Σεπετά ξεκίνησαν μια νέα προσπάθεια, και αυτή ήταν ο Βίκος Ιωαννίνων, ο σημερινός Vikos Φalcons. Το νέο εγχείρημα απορρόφησε τον Σπάρτακο Ιωαννίνων και έχοντας ιδρυθεί το 2021, έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της National League 2, κατακτώντας άμεσα την άνοδο με ρεκόρ 17-1.
Από την επόμενη σεζόν και μετά, και με τις βλέψεις να είναι πάντα μεγάλες, και τα οικονομικά ανοίγματα σπουδαία, μπήκε στην εξίσωση το πρέπει, το οποίο «έπνιγε» κάθε προσπάθεια. Μια ομάδα με δυνατά ρόστερ, αλλά χωρίς ιδιαίτερη βάση φιλάθλων αποκλείστηκε τη πρώτη χρονιά στα πλέι οφς από τη Δόξα Λευκάδας και τη δεύτερη από τα Trikala Basket του τωρινού τους προπονητή, Θανάση Γιαπλέ.
Και στις δυο περιπτώσεις είχε το πλεονέκτημα έδρας, αλλά και πάλι το βάρος του «πρέπει» ήταν αρκετό για τους «λυγίσει». Η άνοδος στην Elite League ήρθε μέσω wild card, με το ξεκίνημα να είναι κακό, και τον Μάικ Κουρή εν τέλει να αλλάζει την εικόνα, και να οδηγεί για πρώτη φορά την ομάδα της Ηπείρου στα πλέι οφς.
Και τη σεζόν που ολοκληρώθηκε χθες (3/5) φαινόταν ότι το άγχος θα λύγιζε το μεγάλο φαβορί για την άνοδο. Μια ομάδα με σπουδαίο ρόστερ, προσωπικότητες και το μεγαλύτερο οικονομικό άνοιγμα, είδε μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος χειμώνα, να κάνει βήματα οπισθοχώρησης, και όχι μόνο να χάνει την επαφή της με το κορυφή, αλλά και εν τέλει τη δεύτερη θέση.
Το μόνο που συνέβη ήταν η αντικατάσταση του Μιχάλη Μιχελάκου με τον Θανάση Γιαπλέ, και αυτό όπως φάνηκε για ψυχολογικούς λόγους. Οι χθεσινές (3/5) δηλώσεις όλων στον σύλλογο για τον πρώην προπονητή του Βίκου δείχνει ότι το δέσιμο υπήρχε.
Η πρόκριση «θρίλερ» απέναντι στο Λαύριο στα πλέι οφς, η οποία ήρθε με τη πλάτη στον τοίχο αλλά με αντροπή, και το διάστημα ως το Final Four λειτούργησαν ευεργετικά.
Άπαντες στην ομάδα «απενοχοποιήθηκαν», έβγαλαν το ταλέντο, τη θέληση και τη προσωπικότητα τους στο παρκέ του ΔΑΚ Λευκάδας, και λειτουργώντας ως ομάδα σε όλα τα επίπεδα έκαναν το αυτονόητο. Κέρδισαν άνετα την άνοδο προς τη GBL, και έβαλαν την Ήπειρο για πρώτη φορά στο μπασκετικό χάρτη των μεγάλων.
Σημαντικό στοιχείο σε αυτή τη πορεία η πλήρη στήριξη της διοίκησης, η οποία μάθαινε και αυτή στη πορεία, το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία προσθήκη παίκτη στη μεταγραφική περίοδο κα ούτε αλλαγή ξένου. Πολύ όμορφη εικόνα η γεμάτη κερκίδα από Γιαννιώτες που δείχνουν ότι το μέλλον φαντάζει λαμπερό.
