Πολλές φορές οι φίλαθλοι αναφέρουν τους προπονητές ως MVP μίας ομάδας, είτε για κάποια επιτυχία μακράς διάρκειας, είτε για ένα τουρνουά 20 ημερών όπως το Ευρωμπάσκετ. Ο εκάστοτε κόουτς πρέπει να διαχειριστεί πολλές και διαφορετικές συνθήκες οι οποίες του παρουσιάζονται και να φτάσει τον στόχο. Το basketa.gr λοιπόν σας παρουσιάζει τους μαέστρους των επιτυχιών, οι οποίοι όπως αποδείχθηκε ήταν απόλυτα προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

Οι οδηγοί της "Αρκούδας"

Η Σοβιετική Ένωση πέρα από τους καλύτερους παίκτες, είχε και την τύχη να έχει και σπουδαίους προπονητές. Ο Στέπαν Σπανταριάν και ο Αλεξάντερ Γκομέλσκι χάρισαν 10 από τα 14 συνολικά χρυσά μετάλλια της, σε μία περίοδο 30 ετών (1951-1981). Ο Σπανταριάν από την πλευρά του πήρε τέσσερα τρόπαια (1951, 1957, 1959, 1961), ενώ ο Ίβκοβιτς μέτρησε έξι χρυσά (1963, 1965, 1967, 1969, 1979, 1981) δύο ασημένια (1977, 1987) και ένα χάλκινο (1983) και αποτελεί έναν πραγματικό θρύλο του αθλήματος, όντας (μεταξύ άλλων) πολυνίκης του θεσμού.

Οι "δάσκαλοι" της σλάβικης σχολής

Για τον αείμνηστο Ντούσαν Ίβκοβιτς, τα επιτεύγματα μιλάνε από μόνα τους. Έχει κατακτήσει τρεις φορές (1989, 1991, 1995) το Ευρωμπάσκετ με τη Γιουγκοσλαβία, η οποία έως εκείνη την περίοδο, μετρούσε τρεις ακόμη τίτλους  (1973, 1975, 1977).

Συνεχιστής της κυριαρχίας ήταν φυσικά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος μετά το 1995 που ήταν βοηθός της ομάδας, ανέλαβε τα ηνία και έστειλε την Γιουγκοσλαβία ξανά στην κορυφή της Ευρώπης (1997).

Ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς δεν ήταν μέλος της Γιουγκοσλαβίας, όμως στην επόμενη διοργάνωση (1999) σήκωσε το τρόπαιο όντας προπονητής της Ιταλίας, η οποία πανηγύρισε το δεύτερο της Ευρωμπάσκετ, έπειτα από 16 χρόνια (μένοντας στις ίδιες κατακτήσεις μέχρι και σήμερα).

Τελευταίος -χρονικά-  Γιουγκοσλάβος που βρέθηκε στην κορυφή ήταν ο Σβέτισλαβ Πέσιτς. Ο 75χρονος πλέον κόουτς πήρε τον τίτλο το 2001 και στο φετινό Ευρωμπάσκετ θέλει να επαναφέρει την Σερβία στα χρυσά μετάλλια, έχοντας και πάλι ένα εντυπωσιακό ρόστερ στη διάθεση του. Μάλιστα ο σπουδαίος κόουτς είναι ο μοναδικός που έχει κατακτήσει το χρυσό, με δύο διαφορετικές χώρες, μιας και το 1993 έβαλε τη Γερμανία στον μπασκετικό "χάρτη" με τον πρώτο τίτλο να έρχεται στη χώρα της.

"Χτίζοντας" υπερομάδες

Φτάνοντας στις πιο πρόσφατες κατακτήσεις και έχοντας μπει στον 21^ο αιώνα δεν γίνεται να μην ξεκινήσουμε με τον Σέρτζιο Σκαριόλο. Ο Ιταλός κόουτς έκανε την Ισπανία υπερδύναμη στο Παγκόσμιο μπάσκετ, κατακτώντας (μεταξύ άλλων) τέσσερα Ευρωμπάσκετ (2009, 2011, 2015, 2022) και αν πάρει και το φετινό (με την σαφώς πιο αδύναμη Ισπανία) θα μείνει μόνος δεύτερος (πίσω από τον Γκομέλσκι) στις περισσότερες κατακτήσεις.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στον Βενσάν Κολέ ο οποίος "έχτισε" μία πολύ δυνατή Γαλλία όλα αυτά τα χρόνια, παίρνοντας το χρυσό το 2013, ενώ είχε ακόμη δύο ασημένια (2011, 2022) και ένα χάλκινο (2015).

Ο Ντέιβιντ Μπλατ δεν έφτιαξε μία ομάδα που "σάρωσε" τα μετάλλια, όμως το χρυσό του 2007 που πήρε ως προπονητής της Ρωσίας, έχοντας ως πρωταγωνιστή στον τελικό τον Χόλντεν και MVP του τουρνουά τον Κιριλένκο, ανέδειξε τη δυναμική της ομάδας, απέναντι στην Ισπανία (και όχι μόνο). Ακόμη το 2011 η Ρωσία πήρε την 3^η θέση και χάλκινο μετάλλιο, συνεχίζοντας τις καλές πορείες.

 Η ελληνική εκπροσώπηση

Φυσικά δεν γινόταν να μην αναφερθούμε στους δύο προπονητές που άλλαξαν την ιστορία της Ελλάδας στο μπάσκετ. Ο Κώστας Πολίτης έχοντας τόσο τον Νίκο Γκάλη όσο και τον Παναγιώτη Γιαννάκη ως ηγέτες το 1987, γέμισε χαρά σε όλη την Ελλάδα με τη νίκη της 103-101 στο ΣΕΦ απέναντι στην Σοβιετική Ένωση.

Ο δεύτερος φυσικά δεν... έμεινε στην τότε επιτυχία του ως παίκτης, μίας και το 2005 ως προπονητής πλέον της Εθνικής ομάδας πήρε το δεύτερο χρυσό μετάλλιο (78-62 απέναντι στη Γερμανία) στην ιστορία της χώρας. Έτσι έγινε ο πρώτος αθλητής που κατακτάει το Ευρωμπάσκετ τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής.

Όλοι οι προαναφερθέντες (αλλά και άλλοι) έγραψαν "χρυσές σελίδες" στην ιστορία των χωρών που εκπροσώπησαν και ο καθένας ξεχωριστά και για διαφορετικούς λόγους αποτελεί σημαντικό κομμάτι του Ευρωμπάσκετ. Αναμένουμε λοιπόν τη φετινή διοργάνωση, με ορισμένους προπονητές να θέλουν να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο τον "μύθο" τους και κάποιους άλλους να θέλουν να μπουν στην ίδια… πρόταση με ορισμένους σπουδαίους κόουτς.

Το άρθρο Eurobasket 2025: Οι “μαέστροι” των επιτυχιών (pics) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Σαν σήμερα πριν από 29 χρόνια, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1995, ο Νίκος Γκάλης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Ο «γκάνγκστερ», στα 38 του, ανακοίνωσε το «αντίο» του από τα παρκέ, με μια λιτή ανακοίνωση στην οποία ανέφερε: «Ήθελα να σταματήσω αυτό που τόσο αγάπησα και αγαπώ, μέσα στο γήπεδο, γιατί πιστεύω πως ξέρω να παίρνω τις αποφάσεις μου τότε που πρέπει. Αυτή μου η επιθυμία θεωρήθηκε από πολλούς ως αδυναμία και παράκληση σε κάποιους να με αφήσουν να συνεχίσω το μπάσκετ. Ποτέ δεν έχω παρακαλέσει άνθρωπο, ποτέ δεν ζήτησα χάρη από κανέναν. Φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος. Ζητώ συγγνώμη αν πίκρανα κάποιους και δεν κρατάω κακία σε κανέναν».

Ο Νίκος Γκάλης είχε να αγωνιστεί έντεκα μήνες, από τις 18 Οκτωβρίου του 1994, οπότε είχε έρθει σε ρήξη με τον τότε προπονητή του στον Παναθηναϊκό, Κώστα Πολίτη, επειδή δεν τον ξεκίνησε στη βασική πεντάδα και δεν τον έβαλε να αγωνιστεί ούτε λεπτό στο πρώτο ημίχρονο στον εκτός έδρας αγώνα με τους Αμπελόκηπους στο Μετς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει εκνευρισμένος από το γήπεδο και αποφασισμένος να μην ξαναπαίξει. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος επιχείρησε να τον μεταπείσει, αλλά ο παίκτης έφυγε για τη Θεσσαλονίκη και δεν επέστρεψε. Το Νοέμβριο, του ίδιου έτους, οι «πράσινοι» του έκαναν διακοπή συμβολαίου.

Με αφορμή την ανακοίνωση της απόσυρσής του από την ενεργό δράση σαν σήμερα πριν από 29 χρόνια, ο Νίκος Γκάλης έγραψε στα social media: «Σαν σήμερα ανακοίνωσα το οριστικό και αμετάκλητο τέλος της καριέρας μου. Όπως και τότε έτσι και τώρα, βρισκόμαστε χρονικά στην εκκίνηση μιας αγωνιστικής σεζόν και νιώθω την ανάγκη να επαναλάβω την τελευταία φράση εκείνης της ανακοίνωσης. Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος που αρχίζει, κάνοντας μια ευχή: Να μη ξεχνάμε όλοι, ότι το μπάσκετ είναι παιχνίδι και ότι υπάρχουν νικητές και ηττημένοι».

"Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος που αρχίζει, κάνοντας μια ευχή: Να μη ξεχνάμε όλοι, ότι το μπάσκετ είναι παιχνίδι και ότι υπάρχουν νικητές και ηττημένοι."#NickGalis #basketball #Legacy

— Nick Galis (@NickGalis6) September 29, 2024

Το άρθρο Γκάλης: Θυμήθηκε το «αντίο» του (vid+pic) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Σαν σήμερα (15/6) ο Παναγιώτης Γιαννάκης μετακόμιζε το 1994 στον Παναθηναϊκό και έβρισκε ξανά τον Νίκο Γκάλη. Το Basketa.gr θυμάται τη συνεργασία που καταδικάστηκε από νωρίς στην αποτυχία, χωρίς να φταίει σε καμία περίπτωση η μεταξύ τους σχέση.

Θα έχετε, σίγουρα, ακούσει πολλά πράγματα για τη σχέση του Νίκου Γκάλη με τον Παναγιώτη Γιαννάκη μες στα χρόνια. Θα έχετε ακούσει ιστορίες, που έδειχναν μια ένταση μεταξύ τους, μαρτυρίες ότι δε μιλούσαν, άλλους να λένε πως φίλοι δεν ήταν, αλλά συνεργάζονταν άψογα στο παρκέ και αρκετά ακόμη, στα οποία αρεσκόμαστε να ακούμε, μιας και τα παρασκηνιακά πάντοτε είναι το «πικάντικο» στοιχείο, που θέλουμε να ακούμε σε κάθε ιστορία, αθλητική ή όχι. Ο ίδιος ο «Δράκος», πάντως, χρόνια μετά, έχει δώσει τις απαντήσεις.

Αν μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση σε όλα αυτά, πάντως, είναι πως αγωνιστικά πάντα συνδέονταν και δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συνυπάρχουν. Αμφότεροι, άλλωστε, ξεκινούν την αγωνιστική τους σύνδεση από την επιλογή τους από τους Μπόστον Σέλτικς στο draft, ενώ μαζί έγραψαν ιστορία με την φανέλα του Άρη, δημιουργώντας τον «Αυτοκράτορα», όπως και στο σωτήριο εθνικό έτος του 1987.

Τα δε «σύννεφα» αμφισβήτησης για τη σχέση τους έσβησαν, μόλις ο «Δράκος» πήγε στην εκδήλωση του Άρη για τον «Γκάνγκστερ». Θα πει κανείς, βέβαια, ότι είχαν περάσει χρόνια από τότε που ήταν αθλητές και, αν υπήρχε πρόβλημα μεταξύ τους, ο καλύτερος γιατρός που έχει το όνομα του «χρόνου», θα επούλωσε τις πληγές, αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό το γεγονός ήταν μια ένδειξη, ότι τουλάχιστον τώρα όλα πάνε καλά.

Η Μερσεντές και… η συνύπαρξη με το «τριφύλλι» στο στήθος

Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, πάντως, ότι οι δυο τους μας έδωσαν και το 1994 μια ακόμη ένδειξη, ότι τουλάχιστον αγωνιστικά δεν είχε πρόβλημα ο ένας με τον άλλο. Ήταν, συγκεκριμένα, 15 Ιουνίου εκείνου του έτους, όταν μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τον Πανιώνιο, ο Γιαννάκης δέχθηκε την «πράσινη» πρόταση, μόλις δύο χρόνια αφού ο Παύλος Γιαννακόπουλος είχε κάνει το colpo grosso με τον Γκάλη, για να βρεθούν ξανά μαζί.

Έντονο παρασκήνιο σε αυτή την περίπτωση δεν υπήρχε, όπως έγινε με το σπουδαίο συνοδοιπόρο του. Υπενθυμίζουμε σε αυτό το σημείο, ότι ο Νίκος Γκάλης δεν είχε φύγει με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες από τον Άρη, καθώς η διαφωνία στο οικονομικό κομμάτι και χρειάστηκε πρώτα να τον απορρίψει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς από τον ΠΑΟΚ και να «χαλάσει» η μεταγραφή στον Ολυμπιακό, επίσης λόγω των οικονομικών απαιτήσεων του «Διαβόλου». Έπρεπε να του κάνει… δωράκι μια λευκή Μερσεντές με ξύλινη επένδυση, ώστε να «μαλακώσει» και να φορέσει τα «πράσινα».

Κάπως έτσι, ο Παναθηναϊκός άρχισε να βάζει τα «θεμέλια» για να «χτίσει» τη δική του «Παντοκρατορία» σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι με τον Γκάλη ηγέτη δεν πέτυχε αυτά, που προσδοκούσε, αλλά ήταν στο δρόμο για να τα καταφέρει, με την κορυφή να έρχεται (και) δια χειρός Γιαννάκη. Ο Παύλος, τουλάχιστον, κατάφερε να πετύχει αυτό, που δεν είχε καταφέρει το 1979 ο Παναθηναϊκός, όταν του είχε «αρπάξει» από τα χέρια τουν Γκάλη ο Άρης.

Οι «στομαχικές διαταραχές» δημιούργησαν ένα ακόμη μεγάλο »what if»

Στην ιστορία του παγκοσμίου, αλλά και του ελληνικού μπάσκετ, έχουμε δημιουργήσει μια σειρά με υποθέσεις εργασίας, για το τι θα πετύχαινε μια ομάδα υπό συγκεκριμένες συνθήκες, αν και εφόσον πληρούσε ορισμένα αγωνιστικά κριτήρια. Την εποχή εκείνη, για παράδειγμα, φανταστείτε να συμφωνούσε με τον ΠΑΟΚ ο Γκάλης, που ήταν ο πρώτος διεκδικητής μετά το «διαζύγιο» με τον Άρη, για να γίνει συμπαίκτης με τον Πρέλεβιτς, τον Κόρφα, τον Λέβινγκστον, τον Μπάρλοου, τον Μπουντούρη και τον Φιλίππου. Φανταστείτε, επίσης, να έλεγε το «ναι» στον Σωκράτη Κόκκαλη και να βρισκόταν στον Ολυμπιακό με προπονητή τον Ιωαννίδη και αργότερα συμπαίκτες τον Πάσπαλι, τον Φασούλα και τον Τάρπλεϊ.

Κάπως έτσι, λοιπόν, θα σκεφτούμε την ίδια υπόθεση για τον Παναθηναϊκό. Φανταστείτε, λοιπόν, στο Final Four του 1996 στο Παρίσι να έπαιζε μαζί με Γιαννάκη, Ουίλκινς, Βράνκοβιτς, Αλβέρτη, Οικονόμου, Παταβούκα, Κόρφα και Μυριούνη. Θα ήταν, αναμφισβήτητα, μια από τις κορυφαίες ομάδες όλων των εποχών στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, αλλά ποτέ δε θα μάθουμε τι θα γινόταν.

Κι αυτό, γιατί η συνύπαρξη του Γκάλη με τον Γιαννάκη δε θα κρατούσε για πολύ καιρό στο «τριφύλλι». Ήταν μόλις η αρχή της νέας σεζόν, όταν στις 18 Οκτωβρίου 1994, ο πρώτος θα εμφανιζόταν με τα αθλητικά του για τελευταία φορά. Στον αγώνα με τους Αμπελόκηπους και, συγκεκριμένα, στο δεύτερο ημίχρονο, ο Γκάλης δεν εμφανίζεται, αφού πρώτα στο πρώτο μέρος ήταν «παρκαρισμένος» στον πάγκο, με τον Κώστα Πολίτη να έχει στείλει προ πολλού το μήνυμα για περικοπή του χρόνου συμμετοχής του.

Η επίσημη εκδοχή από την πλευρά του Παναθηναϊκού, όπως θα δείτε στο ακόλουθο βίντεο, κάνει λόγο για «στομαχικές διαταραχές». Τα πράγματα είναι σοβαρά, ωστόσο, αφού ακόμη και ο Παύλος Γιαννακόπουλος αρνείται να μιλήσει στην κάμερα, με τον ισχυρό άνδρα της ομάδας να έχει μπει και να έχει βγει από τα αποδυτήρια δύο φορές, ώστε να καταλάβει τι συνέβαινε.

Εκείνη η μέρα, όπως φαίνεται, είναι κι εκείνη που «ράγισε το γυαλί» οριστικά ανάμεσα σε Γκάλη και Πολίτη, με αποτέλεσμα στις 29 Σεπτεμβρίου 1995 να ανακοινώσει ο «Nick The Greek» την απόσυρσή του. Ένα μήνα μετά, πάντως, στις 21 Οκτωβρίου, θα βραβευόταν από τον Παναθηναϊκό σε έναν αγώνα με τη Ρεάλ, για να αποκατασταθούν οι σχέσεις με την ομάδα και την οικογένεια Γιαννακόπουλου.

Όσο για εκείνο το επεισόδιο; Ο Κώστας Πολίτης θα έλεγε χρόνια μετά, ότι «δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι τότε ο Νίκος Γκάλης ήταν 37 ετών. Βρισκόταν όπως και να το κάνουμε στα μπασκετικά τελειώματά του. Δεν τον έδιωξα, ούτε έγινε κάτι άλλο. Απλώς δεν τον επέλεξα για την 5άδα. Επαναλαμβάνω στα 37 του... Ο Νίκος ο Γκάλης όπως όλοι οι στάρ, δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι είχε φθάσει το πλήρωμα του χρόνου. Κανείς στάρ δεν συμβιβάζεται με αυτή την ιδέα…». Ο Γκάλης, από τη δική του πλευρά, απάντησε πως «Ηταν άσχημη στιγμή για μένα. Εγώ δεν ήθελα να φύγω από την ομάδα. Ενιωθα ότι με αυτά που έχω προσφέρει με την καριέρα μου, ότι πρέπει να με αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Επαιζα ακόμα σε υψηλό επίπεδο. Και έβγαινε πρώτος σκόρερ. Αλλά δεν ήθελα να με αντιμετωπίζουν έτσι... Εγω είμαι υπερήφανος. Ακόμα και σήμερα δεν ξέρω τους λόγους για τους οποίους έγινε ό,τι έγινε..».

Ο Γκάλης, πάντως, φέρεται να είπε στους συμπαίκτες του την επομένη εκείνου του αγώνα, ότι κανείς προπονητής δεν τον είχε εξευτελίσει έτσι. Ο ίδιος, πάντως, είχε οδηγήσει το σύλλογο στο πρώτο του τρόπαιο ύστερα από επτά ολόκληρα χρόνια, κατακτώντας το 1993 το Κύπελλο Ελλάδας, «σκοτώνοντας» με 36 πόντους την παλιά του αγάπη.

Ο «Δράκος» στην κορυφή της Ευρώπης

Τι απέγινε, όμως, για τον Παναθηναϊκό ο Παναγιώτης Γιαννάκης; Ο «Δράκος» όχι μόνο δεν έκλεισε άδοξα την καριέρα του, όπως έγινε με τον Γκάλη, αλλά τα κατάφερε με τον πιο ονειρεμένο τρόπο, κατακτώντας ένα συλλογικό ευρωπαϊκό τρόπαιο και παίζοντας με την Εθνική σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η παρουσία του στον Ολυμπιακό ως προπονητή, αλλά και η σύνδεσή του με τον Άρη, πρέπει να τονιστεί πως υποτιμούν εν μέρει όσα πρόσφερε στο «τριφύλλι». Κι αυτό, γιατί στη δική του θητεία, ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το σερί των 25 σεζόν με έστω έναν τίτλο, που διαρκεί φυσικά μέχρι σήμερα. Μπορεί στην πρώτη χρονιά να υπήρξε απογοήτευση, με τεχνικούς αρχικά τον Πολίτη και ύστερα τον Κιουμουρτζόγλου, αλλά την επόμενη ήρθε ο θρίαμβος.

Με την νίκη με 85-74 επί του Ηρακλή στο «Δημ. Τόφαλος» οι «πράσινοι» παίρνουν για 2η φορά στα τελευταία τρία χρόνια το Κύπελλο, για να ξεκινήσει η ευρωπαϊκή «Αυτοκρατορία» με το τρόπαιο στο Παρίσι. Πολλοί θα θυμηθούν, βέβαια, και το φάουλ που του γίνεται προτού κλέψει στην τελευταία φάση την μπάλα η Μπαρτσελόνα, αλλά σε κάθε περίπτωση έχει σημειώσει τη δική του συμβολή.

Κάπου εκεί, ήρθε και το πλήρωμα του χρόνου, με αποτέλεσμα η όμορφη ιστορία του να λήξει στις 2 Αυγούστου 1996, στον αγώνα της Εθνικής με τη Βραζιλία. Στον τελευταίο του συλλογικό αγώνα, βέβαια, δεν ήταν τόσο «βελούδινο» το φινάλε, αφού τότε είχε χαθεί ο τίτλος με το 73-38 από τον Ολυμπιακό, σε μια από τις πιο ντροπιαστικές εμφανίσεις της «πράσινης» ιστορίας.

Η συνεργασία του Γκάλη με τον Γιαννάκη, σε κάθε περίπτωση, αυτή την φορά δεν επρόκειτο να εξελιχθεί. Η νέα τους συνύπαρξη σαν σήμερα, βέβαια, παραμένει ιστορική…

Το άρθρο Όταν τα αηδόνια… έσμιξαν για λίγο στα «πράσινα» (vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Κώστας Πολίτης έφυγε σαν σήμερα (18/6) πριν από δύο χρόνια από δίπλα μας και το Basketa.gr τιμά τη μνήμη του «Ευρωκόουτς» που συνετέλεσε, μεταξύ μεγάλων προσωπικοτήτων, στην «εκτόξευση» του ελληνικού μπάσκετ.

Σε αυτό τον κόσμο είμαστε… μια σταγόνα στον ωκεανό. Πρόσωπα έρχονται και φεύγουν, άλλες φορές έχοντας εκπληρώσει το καθήκον, για το οποίο ήρθαν, άλλες φορές έχοντας μείνει με το παράπονο. Δεν είναι, όμως, όλοι απλώς περαστικοί. Ορισμένοι κάνουν ένα βήμα και «τραντάζεται» το έδαφος, είτε αυτό έχει θετικό αντίκτυπο είτε όχι.

Μια τέτοια περίπτωση ήταν ο Κώστας Πολίτης. Είχε τα δικά του καλά και τα δικά του… κουσούρια, αλλά όπου κι αν βρισκόταν, έκανε αίσθηση. Δεν μπορούσε να περάσει ποτέ απαρατήρητη η δική του προσωπικότητα, αν και άτομα σαν αυτόν, πολλές φορές μένουν με μια συγκεκριμένη ανάμνηση. Στη δική του περίπτωση, πρόκειται για τον «Ευρωκόουτς» που δε θα ξεχαστεί ποτέ. Στο… σωτήριον έτος 1987, άλλωστε, ήταν που το ελληνικό μπάσκετ «εκτοξεύθηκε» κι εκείνος έπαιξε το δικό του ρόλο, κάτι που πάντα θα θυμόμαστε, με δύο χρόνια από το θάνατό του να συμπληρώνονται σήμερα (18/6).

Γέννημα θρέμμα… Καισαριανής

Ο Κώστας Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1942 στην Αθήνα και από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το μπάσκετ, αφού ήταν πολύ νέος, όταν βρέθηκε στις τάξεις της Νήαρ Ηστ. Η ομάδα της Καισαριανής, άλλωστε, έχει αναδείξει… μυριάδες σπουδαίους αθλητές και προπονητές, ενώ τότε αποτελούσε ακόμη μια υπολογίσιμη δύναμη του ελληνικού μπάσκετ, έστω κι αν η πορεία άρχισε να είναι φθίνουσα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχοντας κατακτήσει και τίτλο το 1936.

Ο Πολίτης, όμως, δεν έμελλε να μείνει για πολύ καιρό στην ομάδα. Πριν καν κλείσει τα 18 του, ο Παναθηναϊκός κινήθηκε άμεσα για να τον αποκτήσει και τον έκανε δικό του, με ένα εκ των κορυφαίων ταλέντων της εποχής να φορά τα «πράσινα». Η κατάσταση, βέβαια, δεν ήταν ιδανική όταν αποκτήθηκε, αφού νωρίτερα είχε δεχθεί ποινή αποκλεισμού 14 μηνών από την Νήαρ.

Πώς βρέθηκε η λύση στο πρόβλημα, ωστόσο, μιας και έπρεπε για μεγάλο χρονικό διάστημα να απέχει από τα παρκέ; Ο ΣΕΓΑΣ (σ.σ. δεν υπήρχε ακόμη ΕΟΚ) βρήκε τη… Σολομώντεια λύση, με το να του δώσει την άδεια μόνο για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια του «τριφυλλιού», με την ποινή να ισχύει για τα εντός συνόρων παιχνίδια.

Αυτό δε σημαίνει, βέβαια, ότι ο Πολίτης δε στερήθηκε παιχνίδια, όντας μέσα σε μια ομάδα με συμπαίκτες, όπως οι Κολοκυθάς, Βασιλακόπουλος, Κυρίτσης, Παναγιωταράκος, Πέππας, Χαϊκάλης, Ιορδανίδης και Λεκκάκης. Εν τέλει, κατέκτησε μαζί τους ένα πρωτάθλημα, το 1967.

Η Χούντα… του έκοψε το μπάσκετ

Ο Κώστας Πολίτης ήταν, λοιπόν, ένας εκ των πολύ καλών παικτών της γενιάς του, έχοντας θέση πάντοτε και στην Εθνική. Κορυφαία επιτυχία, μάλιστα, ήταν η κατάκτηση της 8ης θέσης στο Ευρωμπάσκετ του 1965 στην Τιφλίδα, με τον ίδιο να βρίσκεται στην «αφρόκρεμα» της εγχώριας σκηνής.

Μόλις «πάτησε», όμως, τα 25 έπρεπε να συμβιβαστεί με την ιδέα, ότι θα σταματούσε το μπάσκετ. Όχι, δεν υπήρχε κάποιος τραυματισμός να τον ταλαιπωρεί, αλλά αυτοί που είχαν βάλει… στο γύψο την χώρα του «έκοψαν», επί της ουσίας, το μπάσκετ. Στην χώρα, βλέπετε, το 1967 εγκαθιδρύθηκε η Χούντα των Συνταγματαρχών και ο Πολίτης «κυνηγήθηκε» για τις, αριστερές, πολιτικές του απόψεις, όντας μάλιστα ένας άνθρωπος με έντονη δράση.

Κάπως έτσι, έχασε τη δουλειά του στον ΟΤΕ και σταμάτησε να αγωνίζεται. Με αυτό τον τραγικό τρόπο, επομένως, μπήκε ένα άδοξο τέλος στην υποσχόμενη καριέρα του ως μπασκετμπολίστα, ενώ έμπαινε στα πιο παραγωγικά του χρόνια.

Ο κόουτς Πολίτης είχε τον τρόπο του

Το μπάσκετ έμεινε για πάντα στις «φλέβες» του, παρά την πίκρα που είχε δεχθεί. Ο ίδιος διάλεξε να ακολουθήσει το δρόμο της προπονητικής και το 1979 αντικαθιστά τον Μιχάλη Κυρίτση στον πάγκο των «πρασίνων», ξεκινώντας στα πολύ «βαθιά». Ήταν, μάλιστα, μια «χρυσή» εποχή της ομάδας, με την τρομερή τότε τριάδα των Κόντου, Κορωναίου και Κοκολάκη να κυριαρχεί και παίκτες σαν τον Στεργάκο, τον Ιωάννου και τον Βίδα να συμπληρώνουν ιδανικά.

Κατάφερε, λοιπόν, να πανηγυρίσει τρία σερί πρωταθλήματα Ελλάδας, ένα Κύπελλο το 1982, ενώ η ομάδα έφτασε στην 6άδα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το ίδιο έτος, με τον Πολίτη να δείχνει τρομερές ικανότητες, τόσο στη διαχείριση του παιχνιδιού όσο και στο πώς «χωρούσε» τόσες προσωπικότητες μαζί σε ένα σύνολο. Ο ίδιος έφυγε από το «τριφύλλι» το καλοκαίρι του 1982, πληρώνοντας τις διαφωνίες με τη διοίκηση και την κόντρα με τον Κόντο, αλλά έναν χρόνο αργότερα κέρδισε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων της ΕΟΚ, για να αναλάβει την Εθνική.

Η εποχή μετά τον Ιωαννίδη ξεκινούσε, με τον Πολίτη να έχει μπροστά του ένα σημαντικό πρόβλημα. Έπρεπε να διαχειριστεί το δίδυμο των Νίκου Γκάλη και Παναγιώτη Γιαννάκη, για να μπορέσουν να συνυπάρχουν στο παρκέ και όχι μόνο. Ο κόουτς το «ξέκοψε» από την αρχή. Όπως θα έλεγε αρκετά χρόνια αργότερα, «έβλεπα τον Γιαννάκη να σκοράρει 62 πόντους με την Νίκαια και τον Γκάλη 66 με τον Άρη. Η μπάλα, όμως, είναι μία, δεν μπορούν να την έχουν ταυτόχρονα και οι δύο. Έδωσα, λοιπόν, όλο το κομμάτι τις εκτέλεσης στον Γκάλη και, προς τιμήν του, ο Γιαννάκης το δέχθηκε, ενώ δικαιώθηκα μετά». Για να πούμε την αλήθεια, τέσσερα χρόνια θα αποθεωνόταν.

https://www.youtube.com/watch?v=NWgr0y3sFAc&t=3032s

https://www.youtube.com/watch?v=W3LY7sunp34

Η ιδιαίτερη οικογενειακή στιγμή του Ευρωμπάσκετ

Ιστορίες για το Ευρωμπάσκετ θα ακούσουμε πολλές, αναφορικά με το πώς έφτασε η Εθνική μέχρι την κατάκτησή του και ποια ήταν η σχέση των αθλητών μεταξύ τους, ή των αθλητών με τον προπονητή. Τα αναλύσαμε και προ ημερών, άλλωστε, ένεκα της επετείου του «χρυσού» 1987.

Το Ευρωμπάσκετ 1987, όμως, ο Κώστας Πολίτης το θυμόταν και για έναν άλλο λόγο. Όταν γύρισαν όλοι στο ξενοδοχείο, μετά το θρίαμβο του ΣΕΦ με τους Σοβιετικούς, βρήκε ένα πρόσωπο που δεν περίμενε να δει. Ήταν η μητέρα του, η οποία κανονικά ήταν καθηλωμένη, αλλά όπως ανέφερε και ο ίδιος, έγινε το θαύμα και σηκώθηκε, για να πάει να αγκαλιάσει τον γιο της, ο οποίος μαζί με άλλους 12 μικρούς «θεούς» είχε πετύχει κάτι, που φαινόταν ακατόρθωτο.

https://www.youtube.com/watch?v=lzTrIlBjLWQ

Ο ίδιος, βέβαια, ακόμη και τότε δεν είχε καταλάβει τι σήμαινε αυτή η επιτυχία. «Έβλεπα μεγάλους, μικρούς, άντρες, γυναίκες να θέλουν να μου σφίξουν το χέρι. Τότε κατάλαβα ότι έγινε κάτι μεγάλο. Όσο ήμουν μέσα στο γήπεδο δεν το καταλάβαινα, γιατί ζούσα το παιχνίδι, όμως την επόμενη ημέρα που περπάτησα στη γειτονιά μου, που πήγα στο πατρικό μου στην Καισαριανή και είδα ανθρώπους, άρχισα να καταλαβαίνω τι είχαμε πετύχει. Βλέποντας μεγάλες γυναίκες να ξέρουν τι έγινε τότε συνειδητοποιείς ότι αυτό που έγινε ήταν κάτι που άγγιζε όλους τους Έλληνες», είχε πει ο «Ευρωκόουτς» για τη μεγάλη τότε επιτυχία.

https://www.youtube.com/watch?v=nFqxgnaR5n8

Τα τελευταία χρόνια και το «τσούγκρισμα» με τον «Γκάνγκστερ»

Όταν τελείωσε η θητεία του στην Εθνική, επανήλθε σε συλλογικό επίπεδο, αλλά η κατάσταση δεν ήταν η ίδια, με εκείνη που γνώριζε όταν σήκωνε τις πρώτες του κούπες με τον Παναθηναϊκό. Με τον ΠΑΟΚ έφτασε σε δύο τελικούς Κυπέλλου, ενώ στους «πράσινους» επανήλθε στα μέσα της σεζόν 1993-1994, για να αντικαταστήσει τον Ζέλικο Παβλίσεβιτς.

Και εκεί, όμως, τίτλο δεν πήρε. Πολύ περισσότερο, δε, η θητεία του εκείνη χαρακτηρίστηκε από τη διαφωνία με τον Νίκο Γκάλη, λόγω του μειωμένου ρόλου, που θέλησε να του επιβάλει. Το παιχνίδι με τους Αμπελόκηπους, μάλιστα, θα ήταν το τέλος για τον «Γκάνγκστερ», αλλά και για τον ίδιο τον κόουτς θα έλεγε κανείς, μιας και δε θα είχε πολλά χρόνια μπροστά του ακόμη.

Η… κατάρα αυτή της δεύτερης θητείας σε συλλόγους ολοκληρώθηκε, επί της ουσίας, όταν η ΑΕΚ το 1999 έχασε στον τελικό Κυπέλλου από… τον πρώην του Πολίτη, τον ΠΑΟΚ, ενώ τελείωσε τη μεγάλη του καριέρα στην Νήαρ Ηστ.

https://www.youtube.com/watch?v=2AS-rA__3QQ&t=805s

Είχε πάντοτε το θάρρος της γνώμης

Ο Κώστας Πολίτης μπορεί στην νέα χιλιετία να ήταν εκτός πάγκων, αλλά αυτό δε σήμαινε πως δεν άφηνε το δικό του στίγμα, όποτε του ζητείτο να πει τη γνώμη του. Ο ίδιος πολλές φορές έχει μιλήσει για το πώς διαχειριζόταν καταστάσεις, δεν κρυβόταν, όταν τον ρωτούσαν για τις κόντρες του, ενώ αποθέωνε τον Έλληνα μπασκετμπολίστα.

«Αν βάλεις τον χρόνο στα 10 δευτερόλεπτα, αυτό μας ευνοεί. Μπορούμε, επειδή έχουμε αυτή την πρεμούρα σαν λαός, να βρούμε γρήγορα μια λύση», είχε αναφέρει στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για το 1987, ενώ κάποτε είχε αντιτεθεί σε απόφαση της Κυβέρνησης να μετονομάσει το Κλειστό του ΟΑΚΑ σε «Νίκος Γκάλης».

«Διαφωνώ κάθετα και ριζικά. Το μεγάλο λάθος ξεκινάει από τον ίδιο τον υφυπουργό (σ.σ. ο Κοντονής τότε), ο οποίος πρέπει να μάθει τι είναι αθλητισμός. Αθλητισμός δεν είναι να βάζεις μόνο την μπάλα στο καλάθι. Πρέπει να έχεις και πολλά άλλα σύνθετα στοιχεία και πρέπει όλοι να βλέπουν όλο το πακέτο. Το άθλημα δεν είναι ατομικό, δεν είναι ούτε 100άρι ούτε επί κοντώ, είναι ομαδικό και συμμετοχή είχαν όλοι», είχε τονίσει ο ίδιος και η άποψή του είχε ενδιαφέρον. Σε κάθε περίπτωση, άξιζε να την ακούς γιατί είχε το θάρρος της γνώμης του, όποια κι αν ήταν αυτή, μαζί με το τίμημά της.

Το άρθρο Θα είναι για πάντα ο «Ευρωκόουτς» (vids+pics) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, και όμως 32 χρόνια μετά κάθε 14η Ιουνίου, διαπερνά τον καθέναν από εμάς ένα ρίγος συγκίνησης και πολλές φορές τα συναισθήματα ξεχειλίζουν.
Ναι ακόμα και σήμερα, στην εποχή της ισοπέδωσης των αξιών και της παγκοσμιοποίησης, ο άθλος του 1987 φωτίζει αγέρωχα, σαν ένας μεγαλοπρεπής φάρος που δείχνει το τι μπορεί να πετύχει μια παρέα ανθρώπων όταν έχουν το μεράκι, το πάθος, την αυταπάρνηση, αν θέλετε και την άγνοια κινδύνου που είχαν αυτά τα παιδιά του αείμνηστου Κώστα Πολίτη.
Ναι, ίσως ακόμα και οι ίδιοι, στην αρχή δεν πίστευαν ότι μπορούσαν να φτάσουν τόσο ψηλά, αλλά όσο το ημερολόγιο προχωρούσε προς την ημερομηνία-σταθμό (14 Ιουνίου) του ελληνικού μπάσκετ και του αθλητισμού γενικότερα, η πίστη τους μεγάλωνε.
Αλλωστε τους “έσπρωχνε” στο δρόμο προς τη δόξα ένα ολόκληρο έθνος, το οποίο με τη σειρά τους τα 12 παλληκάρια του Κώστα Πολίτη το έκαναν να παραληρεί κάθε βράδυ σχεδόν.

Η κατάκτηση του πρωταθλήματος Ευρώπης κόντρα στο μεγαθήριο για δεκαετίες, τη Σοβιετική Ενωση, μπήκε στο πάνθεον με τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του παγκοσμίου αθλητισμού και το γεγονός ότι αυτή η επιτυχία ήρθε στην παράταση με βασικά γρανάζια της ομάδας, όπως ο Γιαννάκης και ο Φασούλας να έχουν αποβληθεί με πέντε φάουλ, ενώ ο Νίκος Φιλίππου να έχει βγει σχεδόν νοκ άουτ από την αρχή της διοργάνωσης λόγω τραυματισμού και να σφίγγει τα δόντια για να παίξει.
Ομως δίπλα στους σύγχρονους μύθους του ελληνικού μπάσκετ, τον Νίκο Γκάλη, τον Παναγιώτη Γιαννάκη, τον Παναγιώτη Φασούλα και τον Φάνη Χριστοδούλου ήταν πολλοί ακόμα μεγάλοι παίκτες όπως ο τίμιος γίγαντας (όπως εύστοχα τον αποκάλεσε στη μετάδοση τότε ο αείμνηστος Φίλιππος Συρίγος) Αργύρης Καμπούρης, που με τις δικές του βολές υπέγραψε το έπος. Η σκηνή που φυσάει τα χέρια του για να στεγνώσει τον ιδρώτα, πριν τις βολές έχει περάσει στο πάνθεον των ελληνικών εικόνων θριάμβου.
Ηταν ο Λιβέρης Ανδρίτσος που ντύθηκε…Καμπούρης στην κανονική διάρκεια στέλνοντας με δικές του βολές τον αγώνα στην παράταση. Ηταν ο Μέμος Ιωάννου με τη σκυλίσια άμυνα, ο Μιχαλης Ρωμανίδης με το απαράμιλλο πάθος αλλά και στον πάγκο ο Νίκος Λινάρδος και ο Νίκος Σταυρόπουλος που ήταν σαν να έπαιζαν και εμψύχωναν κάθε στιγμή τους συμπαίκτες τους.

Εκείνες τις μέρες του 1987 η Ελλάδα χτυπήθηκε από τον πιο φονικό καύσωνα εδώ και δεκαετίες, αλλά το θερμόμετρο “έσπασε” από τους ήρωες του Κώστα Πολίτη, ενός ήρεμου στρατηγού που είχε εισάγει νέα ήθη και έθιμα (με γυμναστή τον Νίκο Σισμανίδη που εφάρμοζε πρωτοποριακά για την εποχή εργομετρικά) και που πήγαινε στην πιο “ψηλή” εθνική με στόχο να πλησιάσουμε τους Ευρωπαίους.
Τότε το γιουγκοσλαβικό μπάσκετ ήταν ενιαίο όπως και το ρωσικό (τότε Σοβιετικό) και το εκπροσωπούσαν δύο υπερδυνάμεις του Παγκόσμιου στερεώματος τις οποίες η εθνικής μας νίκησε σχεδόν από δύο φορές (ο Κοτλέμπα και η λαχτάρα μας να νικήσουμε πιο γρήγορα μας είχαν στοιχίσει μια πολύ δύσκολη ήττα από τη Σοβιετική Ενωση στον όμιλο).
Στα προημιτελικά είχαμε πετάξει έξω τη μεγάλη Ιταλία, πρωταθλήτρια Ευρώπης πριν από τέσσερα χρόνια στα γήπεδα της Γαλλίας, με την τελευταία να την στέλνουμε (μετά την ψυχρολουσία που τους είχαμε κάνει στην έδρα τους στον αλλήστου μνήμης αγώνα του Εκεντρεβίλ όταν νικήσαμε 130-126 μετά από 3 παρατάσεις και πήραμε την πρόκριση για το Μουντομπάσκετ 1986) να παίξει για τις θέσεις 9-12, νικώντας την σε έναν άτυπο “τελικό” πρόκρισης στα προημιτελικά στο φινάλε του ομίλου.
Αρα το θαύμα του 1987, δεν ήταν μια μέρα, μια νίκη, μια φωτοβολίδα, ήταν μια οργανωμένη ελληνική ιστορία που είχε ξεκινήσει άλλωστε από τη διορατικότητα του τότε γενικού γραμματέα της ΕΟΚ Γιώργου Βασιλακόπουλου που είχε πάρει στον Δουράμπεη τον αντίστοιχο ΓΓ της ΦΙΜΠΑ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς δυόμιση χρόνια πριν.
Η τοποθεσία δεν είχε επιλεχθεί τυχαία, καθώς μεταξύ εκλεκτών ψαρομεζέδων και μεθυστικού κρασιού, η θέα του νεόκτιστου (για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου του 1985) Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας δεν μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητο τον ισχυρό άνδρα της διεθνούς ομοσπονδίας που έδωσε το χρίσμα της διοργάνωσης στην Ελλάδα.
Τη συνέχεια ανέλαβαν ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και τα άλλα παιδιά όπως τραγουδούσε η ένθερμη οπαδός της εθνικής και του Αρη, Μαρινέλα.
Οπως μάλιστα έχει αποκαλύψει ο Νίκος Φιλίππου: “Εμένα έλεγε πρώτο στο τραγούδι και λογικό για είχα…χτίσει το νυχτερινό μαγαζί που τραγουδούσε”

Αυτή η συγκλονιστική επέτειος του ελληνικού αθλητισμού θα είναι πάντα η πρώτη και καλύτερη που έδωσε την εκτόξευση στο ελληνικό μπάσκετ και έβαλε για τα καλά την εθνική μας ομάδα στην ελίτ, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα.
Τότε ο κάθε Ελληνας, μικρός και μεγάλος, άνδρας ή γυναίκα ζούσε στο ρυθμό αυτής της εκληκτικής παρέας που βήμα βήμα έφτασε μέχρι τον Ολυμπο της δόξας.

Το άρθρο Η μέρα που το ελληνικό μπάσκετ πάτησε στην κορυφή του Ολύμπου εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

To ελληνικό μπάσκετ θρηνεί μία μεγάλη απώλεια και πλήθος εκπροσώπων του, όπως όμως και απλού κόσμου, προσήλθε στο κοιμητήριο της Καισαριανής για να πει το τελευταίο «αντίο» στον Κώστα Πολίτη. Στον αρχιτέκτονα της πρώτης μεγάλης επιτυχίας της Εθνικής Ομάδας και ένας από τους βασικότερους συντελεστές του αναπτυξιακού προγράμματος.

Το «παρών» στην κηδεία του «ευρωκόουτς» έδωσε σύσσωμη η Εθνική Ανδρών που σε λίγες ημέρες έχει επίσημες υποχρεώσεις τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ηταν μια συμβολική, όμορφη ενέργεια, που απρέπεμπε στην σύνδεση των γενεών που δημιούργησε ο Κώστας Πολίτη και η ομάδα του 1987.

Παράλληλα δεν θα μπορούσαν να λείψουν σχεδόν όλοι οι παίκτες του από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα που το 1987 ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης.

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γιώργος Βασιλακόπουλος ήταν επίσης εκεί, όπως και η πλειψοηφία των μελών του Δ.Σ., με τον γενικό γραματτέα Παναγιώτη Τσαγκρώνη να εκφωνεί τον συγκινησιακά φορτισμένο επικήδειο.

Ο συντετρριμμένος και από τις οικογενειακές απώειες  Θανάσης Γιαννακόπουλος και η Δέσποινα Γιαννακοπούλου είπαν το τελευταίο «αντίο» στον Κώστα Πολίτη, όπως και οι Μάνος Παπαδόπουλος και  Φραγκίσκος Αλβέρτης από πλευράς Παναθηναϊκού. Ηταν εκεί και ένα ακόμα εκλεκτό μέλος της Παναθηναϊκής οικογένειας όμως, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης.

Από την κηδεία δεν θα μπορούσε να λείψει και ο Υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης, ενώ υπήρχε και περαιτέρω κυβερνητική εκπροσώπηση, με τον Καισαριανιώτη Υπουργό Επικράτειας Νίκο Παππά, γιο του καλού φίλου του εκλιπόντος, Στέλιου Παππά.

Δείτε τις εικόνες:

Το άρθρο Όλοι εκεί για το τελευταίο “αντίο” στον Κ. Πολίτη (pics) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Τον Κώστα Πολίτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, «αποχαιρέτησε» και η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης.

Ο Ευρωκόουτς έχασε τη μάχη με τη ζωή, τα ξημερώματα της Δευτέρας (18/06), και η ΕΚΑΣΚ εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση, στην οποία αναφέρει: «Το Ελληνικό Μπάσκετ θρηνεί την απώλεια του Εθνικού μας προπονητή. Ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής που οδήγησε την Εθνική Ελλάδος για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης και έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων, πέρασε στην αιωνιότητα. Η σφραγίδα του θα μείνει ανεξίτηλη και η μνήμη του ζωντανή στις καρδιές όλων μας».

Το άρθρο Το μήνυμα της ΕΚΑΣΚ για τον Κώστα Πολίτη εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Το δικό του «αντίο» στον Κώστα Πολίτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Ο Ευρωκόουτς δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας, με την είδηση της απώλειάς του να συγκλονίζει όχι μόνο τον αθλητικό, αλλά και τον πολιτικό κόσμο. «Ο Κώστας Πολίτης ήταν ο αρχιτέκτονας της κοσμογονίας του ’87 που άλλαξε τον ελληνικό αθλητισμό. Ήταν όμως ταγμένος και στις αξίες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, τις οποίες υπερασπίστηκε σε χρόνια δύσκολα, πολλές φορές με προσωπικό κόστος. Τον αποχαιρετούμε με σεβασμό», ανέφερε στο μήνυμά του μέσω του προσωπικού λογαριασμού του στο Twitter ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Ο Κώστας Πολίτης ήταν ο αρχιτέκτονας της κοσμογονίας του ‘87 που άλλαξε τον ελληνικό αθλητισμό. Ήταν όμως ταγμένος και στις αξίες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, τις οποίες υπερασπίστηκε σε χρόνια δύσκολα, πολλές φορές με προσωπικό κόστος. Τον αποχαιρετούμε με σεβασμό.

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) 18 Ιουνίου 2018

Το άρθρο Το μήνυμα του πρωθυπουργού για τον Ευρωκόουτς εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Το παρουσιαστικό του ήταν πάντα αγέρωχο και για όσους είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, ο Κώστας Πολίτης ήταν ένας ωραίος άνθρωπος.
Ενας μπον βιβέρ, με πρωτοποριακές ιδέες για την εποχή του, που ήξερε να εμπνέει αλλά και να κερδίζει το σεβασμό.
Ουσιαστικά ένας άνθρωπος που είχε την ικανότητα εάν καθόσουν μαζί του και μιλούσες, να σε πείσει για τις απόψεις του, ή ακόμα και να σε κάνει να αμφισβητήσεις τις δικές σου !
Πάντα με επιχειρήματα και με κουβέντα, από έναν φιλόσοφο της ζωής ο οποίος ιδιαίτερα μπασκετικά ήταν μπροστά από την εποχή του.

Το μυστικό του που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο θαύμα του Ευρωμπάσκετ του 1987 ήταν ότι κατόρθωνε τεράστιες μορφές της εποχής να τις πείσει να παίξουν για το σύνολο αλλά και για τον ίδιο τον προπονητή.
Κατάφερε μια πεντάδα από κορυφαίες βεντέτες της εποχής να συνυπάρξουν αρμονικά σε ένα ομοιογενές σύνολο και να βάλουν όλοι το εγώ τους κάτω από το εμείς.
Δεν είναι τυχαίο ότι ήταν ο τελευταίος προπονητής του Παναθηναϊκού με συνεχόμενους τίτλους (1980-82) - πριν η ομάδα μπει στα πέτρινα χρόνια - αλλά και τη χρυσή ευρωπαϊκή σελίδα με την πρόκριση επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην κορυφαία εξάδα της Ευρώπης.

Ο «Τσολιάς» όπως ήταν το πρώτο του παρατσούκλι λόγω του λαμπρού παραστήματός του, άφησε το στίγμα του στο ελληνικό μπάσκετ καθώς είχε εισαγάγει πρωτοποριακά πράγματα για την εποχή στην εθνική ομάδα.
Το γεγονός ότι πριν ασχοληθεί με την προπονητική είχε παίξει σε υψηλό επίπεδο μπάσκετ (κυρίως στον Παναθηναϊκό) μέχρι να τερματίσει την καριέρα του η χούντα των συνταγματαρχών (απόλυτα... φυσιολογικό για την εποχή για ένα βέρο Καισαριανιώτη με αριστερές πεποιθήσεις) τον είχε βοηθήσει στον τρόπο σκέψης.
«Το μπάσκετ ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας γιατί έχουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε και να αντιδρούμε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Μη μας βάλεις σε πρόγραμμα μόνο ! Οσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο» ήταν το μότο του ενώ επέμενε ότι οι Ελληνες θα γίνουμε ακόμα καλύτεροι εάν κάποτε ο χρόνος επίθεσης πέσει στα 20’ δευτερόλεπτα».

Ο Κώστας Πολίτης που μετά το 1987 τον αποκαλούσαμε πλέον ως «Ευρωκόουτς» ήταν διορατικός αλλά και φιλόδοξος.
Αφησε μια σίγουρη δουλειά με επιτυχία στον Παναθηναϊκό γιατί ήθελε να δοκιμάσει πλέον τις δυνάμεις του στις εθνικές ομάδες και η συνύπαρξη με τον καλό του φίλο (από παλιά στον Παναθηναϊκό) αλλά και συνοδοιπόρο για πολλά χρόνια από τότε μέχρι και στις μέρες μας, τον Γιώργο Βασιλακόπουλο ήταν ευτυχής.
Ο Κώστας Πολίτης είχε στο μυαλό του να «ψηλώσει» την εθνική στα πλαίσια που εφάρμοζαν τότε οι Γιουγκοσλάβοι και οι Σοβιετικοί αφήνοντας μάλιστα εκτός ομάδας ένα από τα αγαπημένα του παιδιά στον Παναθηναϊκό τον Τάκη Κορωναίο.

Εμπλούτισε την ομάδα και με παίκτες που είχαν ζήσει – έστω και λίγο – την αμερικανική εμπειρία (ο Φασούλας είχε επιστρέψει από τις ΗΠΑ και ο Φιλίππου είχε πάρει το βάπτισμα του πυρός) αλλά και πιο ψηλούς παίκτες σε όλες τις θέσεις, όπως ήταν ο Σταυρόπουλος, ο Λινάρδος, ο Ανδρίτσος, ο Ρωμανίδης.
Μάλιστα την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στην εθνική (πρόκριση στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας όπου ήρθαμε 10οι) ο Κώστας Πολίτης – λόγω απουσίας του Φασούλα – την πέτυχε με τον Δημήτρη Κοκολάκη που είχε κάνει εκπληκτική εμφάνιση στο κομβικό ματς πρόκρισης για το Παγκόσμιο στο Εκεντρεβίλ της Γαλλίας (130-126 η εθνική μας μετά από τρεις παρατάσεις).

Ο έμπειρος τεχνικός ήταν λάτρης του ρίσκου και δεν του άρεσε ο συντηριτισμός φέρνοντας τότε για το 1987 πολλούς παίκτες που ήταν στα 20-22 τους χρόνια.
Σε εκείνο το μικρό γραφειάκι του στην Καισαριανή που διατηρούσε την ασφαλιστική του εταιρία, πάντα με το τσιγάρο στο χέρι και ενίοτε και το καφεδάκι του, σχεδίαζε πολλές φορές τα πλάνα για την επόμενη μέρα.
Επεισε τον Παναγιώτη Γιαννάκη που ήταν μεγάλος σκόρερ να πάει στον «άσο» και να οργανώνει περισσότερο αφού το σκοράρισμα θα το είχε ο Νίκος Γκάλης και δικαιώθηκε.
Στο τουρνουά Ακρόπολις (το κλασσικό «ζέσταμα» της εθνικής μας πριν από κάθε μεγάλη διοργάνωση) ο κόουτς είχε δώσει εντολή στο ματς με τη Γιουγκοσλαβία να δίνουν οι παίκτες της εθνικής βοήθεια στα μαρκαρίσματα, γνωρίζοντας ότι οι «πλάβι» θα μας «εκτελέσουν» από την περιφέρεια όπως και έγινε αφού δεχτήκαμε πάνω από μια ντουζίνα τρίποντα !

Στο Ευρωμπάσκετ όπως λίγες μέρες αργότερα η βοήθεια στην άμυνα άλλαξε και ερχόταν πλέον από μέσα προς τα έξω και τους περιφιρειακούς που είχαν την αρχική ευθύνη στο μαρκάρισμα.
Η ομάδα του Τσόσιτς μπλόκαρε και έφυγε από την Αθήνα με δύο ήττες από τη μικρή Ελλάδα την οποία είχε...κατατροπώσει λίγες μέρες πριν στο φιλικό !
Ο κάθε παίκτης είχε το ρόλο του με τον Κώστα Πολίτη και αυτό φάνηκε και με τη συνεισφορά παιδιών όπως ο Ανδρίτσος, ο Ιωάννου, ο Καμπούρης, ο Λινάρδος κ.λπ.
Ο Κώστας Πολίτης ήταν νηφάλιος και μετέδιδε αυτή την ηρεμία και στους παίκτες του και είναι χαρακτηριστικό ότι στο Ευρωμπάσκετ όπου όλων οι παλμοί ήταν στα ύψη, όπως είχε εξομολογηθεί, ο ίδιος μόνο πριν το τελευταίο παιχνίδι του ομίλου με τη Γαλλία (όπου αν το χάναμε θα παίζαμε για τις θέσεις 9-12) πήρε δύο ασπιρίνες για να ηρεμήσει !

Στα πρόσωπα του γυμναστή Νίκου Σισμανίδη και του τρέινερ, Γκάς Σαρηγιαννίδη ο Κώστας Πολίτης είχε βρει τους τέλειους συνεργάτες για μια πρωτοποριακή από κάθε άποψη προετοιμασία εκείνης της εθνικής ομάδας του 1987 με συστήματα βιορυθμών, χαλάρωσης και άλλων θεμάτων που στη χώρα μας εμφανίστηκαν μετά από καμμιά δεκαετία.
Ο άθλος του 1987 ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση για το πλάνο και τη φιλοσοφία ενός ανήσυχου ανθρώπου όπως ήταν ο Κώστας Πολίτης, που αργότερα και αφού πέρασε από τους πάγκους του Παναθηναϊκού (εκ νέου) και του ΠΑΟΚ δούλεψε ιδιαίτερα σε ένα αγαπημένο του πρότζεκτ το αναπτυξιακό της ομοσπονδίας για τις εθνικές ομάδες και την εξέυρεση νέων ταλέντων.

Αυτό που χαρακτήριζε τον Κώστα Πολίτη είναι ότι θα έλεγε την άποψή του ανεξαρτήτου κόστους, όπως έκανε και στην κόντρα του με το Νίκο Γκάλη, ή όταν διαφώνησε κάθετα με την ονομασία του κλειστού του ΟΑΚΑ με το όνομα του κορυφαίου Ελληνα μπασκετμπολίστα, εξηγώντας ότι αυτό που πέτυχε η Ελλάδα το 1987 ήταν ομαδική δουλειά.
Δεν ήταν άνθρωπος που προκαλούσε, αλλά ήθελε πολλές φορές να «πειράξει» τον αντίπαλο και να σπάσει λίγο τον πάγο όπως έκανε στην κοινή συνέντευξη Τύπου των προπονητών στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ.
«Ο Γιάννης θα έρθει στο τέλος να με συγχαρεί και να μου δώσει το χέρι αφού θα έχουμε νικήσει» είπε για τον ημιτελικό Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού και τον αντίπαλό του Γιάννη Ιωαννίδη, ο οποίος απάντησε με την ατάκα: «Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι».

Ο Κώστας Πολίτης με ότι καταπιανόταν έδινε όλο του το είναι και αυτό ίσχυε και για την προσωπική του ζωή και την οικογένεια.
Δυστυχώς έφυγε νωρίς αλλά το στίγμα που άφησε στο ελληνικό μπάσκετ (βοηθώντας στα μέγιστα στην εκτόξευσή του) θα μείνει για πάντα εδώ να τον θυμίζει έτσι αγέρωχο όπως τον γνωρίσαμε.
Πραγματικό «Τσολιά».

Υ.Γ. Η ατάκα του Αργύρη Καμπούρη ότι: "Χάσαμε τον πατέρα μας, τον άνθρωπο που έδινε ίσες ευκαιρίες σε όλους" τα λέει όλα.

Το άρθρο Ο ξεχωριστός Ευρωκόουτς εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Συντετριμμένος ο Γιώργος Βασιλακόπουλος από την απώλεια του φίλου του, Κώστα Πολίτη, εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήριά του στην οικογένειά του.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Ευρωκόουτς, έκανε την εξής δήλωση: «Νιώθω συντετριμμένος από την απώλεια του φίλου Κώστα Πολίτη. Δεν ήταν απλά ένας συνοδοιπόρος, ένας εκλεκτός συνεργάτης, ήταν ένας άνθρωπος που ένιωθα δικό μου. Οι δεσμοί που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ μας σε μια κοινή πορεία δεκαετιών ήταν άρρηκτοι, τα αισθήματα πολύ έντονα. Ο Κώστας πρωταγωνίστησε στην έμπνευση, τον σχεδιασμό και εν τέλει την υλοποίηση της επιτυχίας που άλλαξε την ροή των πραγμάτων όχι μόνο στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά και στον ελληνικό αθλητισμό συνολικά. Άνθρωποι με το δικό του όραμα, την δική του αποφασιστικότητα, την δική του όρεξη για δουλειά και ανιδιοτελή προσφορά αποτελούν ευλογία για κάθε χώρο. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του, δεν θα ξεχάσω ποτέ τον φίλο μου και τις πολλές έντονες στιγμές που βιώσαμε μαζί».

Συλλυπητήρια ανακοίνωση εξέδωσε, παράλληλα, η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης:«Με αίσθημα οδύνης, έγινε δεκτό το άγγελμα της απώλειας του Κώστα Πολίτη από τα μέλη του Δ.Σ. και τον πρόεδρο της ΕΟΚ, Γιώργο Βασιλακόπουλο. Ένας δικός μας άνθρωπος, ένας φίλος πάνω απ’ όλα, ένας πολύτιμος συνεργάτης, ένας από αυτούς που συνέδεσαν άρρηκτα το όνομά τους με την πρόοδο, την ανάπτυξη, την εδραίωση του μπάσκετ στην Ελλάδα. Το προσωνύμιο «Ευρωκόουτς» έγινε γνωστό στα πέρατα του κόσμου, για τον προπονητή που συντέλεσε αποφασιστικά στο μπασκετικό θαύμα του 1987, την επιτυχία ορόσημο για το ελληνικό μπάσκετ.

Ο Κώστας Πολίτης όμως, δεν ήταν μόνο στην «βιτρίνα» του αθλήματος. Ήταν και αυτός που όλον τον χρόνο γύριζε κάθε γωνιά της Ελλάδας και πρωτοστατούσε στο αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ομοσπονδίας, που εξάπλωσε το μπάσκετ σε όλη τη χώρα, που ανέδειξε πλήθος πρωταγωνιστών του αθλήματος. Η απώλεια του Κώστα Πολίτη είναι δυσβάσταχτη για την οικογένειά του, ταυτόχρονα όμως είναι πολύ μεγάλη για όλους εμάς, τους ανθρώπους που τον συναναστραφήκαμε, που συνεργαστήκαμε μαζί του, που μοιραστήκαμε τις ίδιες ανησυχίες, αγωνίες, χαρές. Το Δ.Σ. της ΕΟΚ σε έκτακτη συνεδρίασή του, αποφάσισε να καλύψει τα έξοδα της κηδείας, ως ελάχιστο φόρο τιμής και αναγνώρισης της προσφοράς του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Το άρθρο ΕΟΚ και Βασιλακόπουλος αποχαιρετούν τον Πολίτη εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Κώστας Πολίτης έχασε τη μάχη με τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών, με το ελληνικό μπάσκετ να θρηνεί για την απώλειά του.

Ο Ευρωκόουτς απεβίωσε τη Δευτέρα (18/06), βυθίζοντας στο πένθος ολόκληρη την οικογένεια του μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός, με τον οποίο ο εκλιπών αγωνίστηκε ως παίκτης και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1967 κι εν συνεχεία πρόσθεσε στην τροπαιοθήκη του άλλα τρία πρωταθλήματα (1979-80, 1980-81, 1981-82) και δύο Κύπελλα (1978-79, 1981-82) ως προπονητής, εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση: «Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός Superfoods εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Κώστα Πολίτη και τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Ο Κώστας Πολίτης υπηρέτησε με ζήλο την ομάδα του Παναθηναϊκού, τόσο ως αθλητής, όσο και ως προπονητής και υπήρξε μια σημαντική προσωπικότητα για τον χώρο του μπάσκετ, όπου άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του, οδηγώντας την Εθνική Ομάδα στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του ΠΑΟΚ, με τον οποίο -ως προπονητής- έφθασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας δύο φορές, το 1989 και το 1990: «Η ΚΑΕ ΠΑΟΚ εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για τον θάνατο του Κώστα Πολίτη. Ο Ευρωκόουτς συνδύασε το όνομα του με το έπος του 1987 και την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ που αποτέλεσε την απαρχή τεράστιων επιτυχιών για ολόκληρο το Ελληνικό μπάσκετ. Αφιέρωσε την ζωή του στο μπάσκετ, στο οποίο ήταν αφοσιωμένος ως το τέλος και στη διάρκεια της σπουδαίας καριέρας του υπήρξε για δύο χρόνια προπονητής της ομάδας μπάσκετ του ΠΑΟΚ. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος, η απώλεια του οποίου κάνει πιο φτωχό το Ελληνικό μπάσκετ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας έφθασε, το 1999, και με την ΑΕΚ χωρίς όμως να μπορέσει να κατακτήσει το τρόπαιο. Η «Ένωση», στη συλλυπητήρια ανακοίνωσή της, αναφέρει: «H οικογένεια της ΑΕΚ B.C. θρηνεί για το χαμό του Κώστα Πολίτη, και εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια προς τους οικείους τoυ. Καλό Ταξίδι, Ευρωκόουτς...».

Έναν δικό της άνθρωπο «αποχαιρέτησε» και η Νήαρ Ηστ: «Σε τούτες τις ομολογουμένως δύσκολες στιγμές, το να εκφραστείς για έναν δικό σου άνθρωπο, για ένα μέλος της οικογένειάς σου, είναι αρκετά δύσκολο όσο και άχαρο. Σήμερα το πρωί ''έφυγε'' από κοντά μας ο Κώστας Πολίτης. Ο ''τσολιάς'' του ελληνικού μπάσκετ ξεκίνησε τη μακρόχρονη αθλητική του καριέρα από τις ακαδημίες της Νήαρ Ηστ, της αγαπημένης του ομάδας, μέχρι τη στιγμή της μεταγραφής του στον Παναθηναϊκό. Σαν προπονητής, μεταλαμπάδευσε τις αστείρευτες γνώσεις του και τις πρωτοποριακές του ιδέες για το μπάσκετ, στους αθλητές μας. Ένας εκ των αναμορφωτών της ελληνικής καλαθοσφαίρισης, υπηρέτησε το άθλημα που τόσο αγάπησε πάντα με ήθος, αξιοπρέπεια, σεβασμό, έτσι ακριβώς όπως φέρονταν και στις προσωπικές του σχέσεις. Αποστασιοποιημένος από τα φώτα της δημοσιότητας συνειδητά, ιδιαίτερα μετά τη τεράστια επιτυχία του 1987, επιλογή που έρχεται να καταδείξει την απλότητα του χαρακτήρα του.

Coach... Νιώθουμε την ανάγκη να σε αποχαιρετίσουμε λιτά, με σεβασμό, έτσι όπως σου αρμόζει… αν και θα είσαι πάντα μέσα στη καρδιά και στο μυαλό μας, να μας συμβουλεύεις, θα είσαι εδώ, δίπλα μας, να μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για το άθλημα και την ομάδα μας. Coach... Ευχαριστούμε πολύ για όλα! Θα θέλαμε να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Κώστα Πολίτη. Το Δ.Σ. του Α.Ο. ΝΗΑΡ ΗΣΤ».

Τον Κώστα Πολίτη «αποχαιρέτησε» και η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, όπως και προσωπικά ο πρόεδρός της, Γιώργος Βασιλακόπουλος.

Το μήνυμα του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης, από την πλευρά του, τόνισε: «Ο ελληνικός αθλητισμός από σήμερα είναι φτωχότερος. Η συμβολή του Κώστα Πολίτη στη γιγάντωση του ελληνικού μπάσκετ υπήρξε καταλυτική. Η παρουσία του στην άκρη του γαλανόλευκου πάγκου τις χρυσές μέρες του 1987, θα μένει για πάντα βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μας. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του».

Στο συλλυπητήριο μήνυμά του, ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού Ιούλιος Συναδινός ανέφερε: «Αποχαιρετάμε με μεγάλη λύπη τον Κώστα Πολίτη. Τον άνθρωπο, προπονητή που συνέδεσε το όνομά του με την άνθηση του ελληνικού αθλητισμού και του μπάσκετ. Που σημάδεψε ανεξίτηλα γενιές νέων ανθρώπων με τη συμβολή του στο αθλητικό έπος του ’87. Τον ενεργό πολίτη του αθλητισμού και της προσφυγομάνας Καισαριανής. Θα τον θυμόμαστε πάντα. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Τα συλλυπητήριά της εξέφρασε με ανακοίνωσή της και η ΕΣΚΑ: «Το πρωί της Δευτέρας (18/06) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών στο Ναυτικό Νοσοκομείο ο Κώστας Πολίτης, ο άνθρωπος που το όνομά του έχει συνδεθεί με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του ’87. Ο πρόεδρος Γιάννης Αλεξόπουλος, τα μέλη του ΔΣ και το προσωπικό της ΕΣΚΑ εκφράζουν τα ειλικρινέστατα και βαθύτατα συλλυπητήριά τους για την απώλεια του «ευρωκόουτς», που οδήγησε την εθνική μας ομάδα στην πρώτη της μεγάλη επιτυχία. Το Δ.Σ.της Ε.Σ.Κ.Α. αποφάσισε να παραστεί σύσσωμο στην κηδεία του και να αποστείλει στεφάνι. “Καλό ταξίδι” κόουτς…».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση της ΕΣΚΑΝΑ: «Φτωχότερος είναι από σήμερα ο ελληνικός αθλητισμός μετά τον θάνατο του Κώστα Πολίτη, του προπονητή που, μαζί με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά, οδήγησαν την Ελλάδα στον ιστορικό θρίαμβο του 1987. Ο Κώστας Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1942 στην Καισαριανή και αγωνίστηκε επί σειρά ετών στον Παναθηναϊκό (ξεκινώντας από τις ακαδημίες του), κατακτώντας μαζί του και το πρωτάθλημα το 1967. Υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964, και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967.

Η έντονη πολιτική δράση που είχε, καθώς και οι τοποθετήσεις του κατά της δικτατορίας είχαν συνέπειες στην αθλητική και επαγγελματική του καριέρα. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας επέστρεψε. Το 1982 ανέλαβε την αναδόμηση της Εθνικής ως προπονητής. Την οδήγησε στο Ευρωμπάσκετ του 1983 και τη δέκατη θέση στο Μουντομπάσκετ του 1986. Το 1987 οδήγησε την Εθνική μας σε έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους στην ιστορία του μπάσκετ, στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ. Υπήρξε προπονητής σε πολλές μεγάλες ομάδες της Α1 και γνώρισε σπουδαίες διακρίσεις. Με ιθύνοντα νου τον ιστορικό μας πρόεδρο Πέτρο Καπαγέρωφ υπήρξε ο εκτελεστής για πολλά χρόνια του σπουδαίου αναπτυξιακού προγράμματος της ΕΟΚ. Ο πρόεδρος Ευάγγελος Λυμπεράτος και το Δ.Σ. της ΕΣΚΑΝΑ καθώς και ο επίτιμος πρόεδρος Ιωάννης Παλάτος εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους στους οικείους του και προτρέπουν όλους να αγαπήσουν το άθλημα όπως ο εκλιπών».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του ΕΣΑΚΕ: «Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΣΑΚΕ και ο πρόεδρος του κ. Ευάγγελος Γαλατσόπουλος εκφράζουν την βαθύτατη θλίψη τους για την απώλεια του Κώστα Πολίτη. Ο Κώστας Πολίτης ήταν ο «αρχιτέκτονας» της επιτυχίας της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ ’87 και της κατάκτησης του χρυσού ευρωπαϊκού μεταλλίου, που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ο εκλιπών αφιέρωσε την ζωή του στο αγαπημένο μας άθλημα από μικρό παιδί όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στην Νήαρ Ηστ μέχρι το τέλος της ζωής του. Κατέκτησε Πρωταθλήματα και διακρίσεις τόσο ως αθλητής όσο και ως προπονητής του Παναθηναϊκού, διετέλεσε για 6 χρόνια (1982-88) κόουτς της Εθνικής ομάδας, ήταν από τους πρωταγωνιστές της υλοποίησης του Αναπτυξιακού Προγράμματος της ΕΟΚ, ενώ εργάστηκε ως προπονητής και σε άλλους μεγάλους συλλόγους της χώρας (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Περιστέρι κ.ά.). Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΣΑΚΕ και ο πρόεδρος του κ. Ευάγγελος Γαλατσόπουλος εκφράζουν τα ειλικρινή συλλυπητήρια τους στην οικογένεια του Κώστα Πολίτη. Το ελληνικό μπάσκετ δεν θα ξεχάσει ποτέ την μεγάλη προσφορά του Κώστα Πολίτη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση της ΕΚΑΣΘ: «Μια ακόμη μεγάλη απώλεια κατέγραψε το ελληνικό μπάσκετ: Ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής της «χρυσής» Εθνικής του 1987, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Τα ξημερώματα της Δευτέρας άφησε την τελευταία του πνοή, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την επέτειο των 31 ετών από το μεγάλο θρίαμβο του Ευρωμπάσκετ του 1987. Η Ένωση εκφράζει την θλίψη της και τα θερμά συλλυπητήρια της στους οικείους του».

Ποιος ήταν: Ο Κώστας Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1942 στην Καισαριανή κι αφού περάσει από ακαδημίες βρήκε τη θέση του στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα τη σεζόν 1966-1967. Στους «πράσινους» πέρασε όλη του την καριέρα ως παίκτης. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964, και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967. Ως προπονητής ανέλαβε την Εθνική Ελλάδας το 1982 και την καθοδήγησε στο Ευρωμπάσκετ του 1983. Στη συνέχεια κατέκτησε την 10η θέση στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 1986, που ήταν και η πρώτη αξιόλογη παρουσία της Εθνικής σε διεθνές επίπεδο. Έκλεισε την καριέρα του στην Εθνική με τη θριαμβευτική κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1987. Σε επίπεδο συλλόγων, ο Κώστας Πολίτης είχε αναλάβει τις ομάδες Παναθηναϊκό (δύο φορές), ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Νήαρ Ηστ.

Ως προπονητής του Παναθηναϊκού κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1979-80, 1980-81, 1981-82) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1978-79, 1981-82). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στο Final four του Τελ Αβίβ την σεζόν 1993-94, όπου κατέκτησε την τρίτη θέση (έχασε στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό του Γιάννη Ιωαννίδη). Ως προπονητής του ΠΑΟΚ, οδήγησε τον «Δικέφαλο» στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1988-89 και το 1989-90. Τέλος, την σεζόν 1998-99 έφθασε με την ΑΕΚ –επίσης-στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης: «Μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής καλαθοσφαίρισης δεν πια κοντά μας. Ο προπονητής που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του οδηγώντας την Εθνική Ελλάδος στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987, ο Κώστας Πολίτης, απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΠΚ και όλοι οι Έλληνες προπονητές εκφράζουν τη θλίψη τους και τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.

Ο Κώστας Πολίτης, ο οποίος ήταν μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης από το 1981, αγωνίστηκε ως παίκτης στον Παναθηναϊκό και στην Εθνική Ελλάδος με την οποία έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967. Το 1982 κι αφού έδωσε τα διαπιστευτήριά του με τις Εθνικές Παίδων κι Εφήβων αναλαμβάνει την Εθνική Ομάδα Ανδρών με την οποία το 1987 έγραψε την πιο «χρυσή» σελίδα στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ. Στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έμεινε μέχρι το 1988 και στη συνέχεια ακολούθησαν δύο φορές ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ, ενώ έκλεισε την καριέρα του στον πάγκο της Νήαρ Ηστ. Σε συλλογικό επίπεδο με τον Παναθηναϊκό πανηγύρισε τέσσερα πρωταθλήματα Ελλάδος (1980-1982, 1984), δύο Κύπελλα (1982 και 1983) και μία παρουσία σε Final Four του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Συλλόγων το 1994 (στη δεύτερη παρουσία του στον πάγκο). Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του ΠΣΑΚ: «"Μαύρος" είναι ο εφετινός Ιούνιος για το ελληνικό μπάσκετ και γενικότερα για τον ελληνικό αθλητισμό, αφού εδώ και λίγες ώρες, έχουμε νέα "απώλεια". Όπως έγινε γνωστό, "έφυγε" από τη ζωή ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής με τον οποίο, το ελληνικό μπάσκετ γνώρισε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία το 1987, με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών, εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια.
Ήταν ένας από αυτούς που έβαλαν το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων... Ήταν ένας από αυτούς που έβγαλαν στους δρόμους χιλιάδες Έλληνες για να πανηγυρίσουν... Ήταν ένας από αυτούς που οδήγησαν χιλιάδες παιδιά να ασχοληθούν με το μπάσκετ... Ήταν ο ευρώ-κόουτς... Ήταν μοναδικός... Ήταν και θα είναι για πάντα στις καρδιές μας... Ευχαριστούμε για ΟΛΑ!».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Άρη: «Η οικογένεια του μπάσκετ μετρά ακόμα μια σημαντική απώλεια. Ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής που συνέδεσε το όνομά του με τον θρίαμβο του Ευρωμπάσκετ του 1987, «έφυγε» τα ξημερώματα από τη ζωή. Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήριά της προς την οικογένεια και τους οικείους του «Ευρωκόουτς». Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει…».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Προμηθέα Πατρών: «Η ΚΑΕ Προμηθέας Πατρών εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του Κώστα Πολίτη, προπονητή μεταξύ άλλων της "χρυσής" εθνικής ομάδας του '87, για τη βαριά απώλειά τους. Ο Κώστας Πολίτης, συνέβαλε τα μέγιστα για την καθιέρωση του μπάσκετ ως εθνικό μας άθλημα και η συνεισφορά του στον χώρο είναι ανεκτίμητη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα, που θα τον σκεπάσει».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Λαυρίου: «Στο πένθος και πάλι το Ελληνικό Μπάσκετ … Ο Κώστας Πολίτης, ο coach που το 1987 οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στην κορυφή της Ευρώπης και ‘’έβγαλε’’ όλους τους Έλληνες στους δρόμους «έφυγε» σήμερα από τη ζωή… Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. της ΚΑΕ «Λαύριο-Megabolt» εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση της Κύμης: «Ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής της Εθνικής Ελλάδος στο ιστορικό Ευρωμπάσκετ του 1987, «έφυγε» τα ξημερώματα από την ζωή. Η απώλεια για τον ελληνικό αθλητισμό είναι πολύ μεγάλη, καθώς ο κόουτς Πολίτης συνετέλεσε καθοριστικά στην άνθηση και την ανάπτυξη του ελληνικού μπάσκετ. Η διοίκηση της ΚΑΕ Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης επιθυμεί να εκφράσει τα θερμά της συλλυπητήρια και να ευχηθεί δύναμη και κουράγιο στους οικείους του εκλιπόντος σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Καλό ταξίδι «Ευρωκόουτς»!».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Πανιωνίου: «Το ελληνικό μπάσκετ θρηνεί την απώλεια του Κώστα Πολίτη που συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με την πρώτη, ιστορική επιτυχία της Εθνικής ομάδας που ήταν κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ του 1987. Η ΚΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΒΙΚΟΣ COLA εκφράζει την θλίψη της και τα θερμά συλλυπητήριά της στους οικείους του. ΚΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΒΙΚΟΣ COLA».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Κολοσσού Ρόδου: «Με την απώλεια του Κώστα Πολίτη το ελληνικό μπάσκετ και ο αθλητισμός μετρούν άλλη μία τεράστια απώλεια.  Η ΚΑΕ Κολοσσός H Hotels εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια και τη βαθύτατη θλίψη της για τον χαμό του σπουδαίου προπονητή, του οποίου το όνομα συνδέθηκε με το έπος του ’87. Ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο στην οικογένεια και τους οικείους του».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Ρεθύμνου: «Η ΚΑΕ Ρέθυμνο Cretan Kings αποχαιρετά τον προπονητή που οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στο έπος του 1987, Κώστα Πολίτη. Το ελληνικό μπάσκετ πενθεί για τον προπονητή όλης της Ελλάδας, ο οποίος κατάφερε μαζί με τη μυθική εκείνη ομάδα, να βγάλει στους δρόμους όλους τους Έλληνες και να προσθέσει τη χώρα μας στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο μπασκετικό χάρτη. Η ΚΑΕ Ρέθυμνο Cretan Kings εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια προς την οικογένεια του Κώστα Πολίτη».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Ηρακλή: «Το Ελληνικό Μπάσκετ είναι από σήμερα φτωχότερο μετά την "απώλεια" του Κώστα Πολίτη. Η ΚΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ 2017 εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για τον θάνατό του και συλλυπείται την οικογένειά του, τους οικείους και τους φίλους του. Ήταν ένας εργάτης του μπάσκετ, ακόμη και τα τελευταία χρόνια και αφοσιωμένος στο αναπτυξιακό πρόγραμμα, απ' όπου "ξεπήδησαν" δεκάδες ταλέντα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Περιστερίου: «Ο Γυμναστικός Σύλλογος Περιστερίου εκφράζει την θλίψη του για την απώλεια του Κώστα Πολίτη, ο οποίος έφυγε από την ζωή σε ηλικία 76 ετών. Ο προπονητής, που οδήγησε την Εθνική μας ομάδα στον θρίαμβο του 1987, θα μείνει για πάντα στις καρδιές και την συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως ο “Ευρωκόουτς”, ενώ έχει συνδέσει το όνομα του και με τον ΓΣΠ, καθώς “υπηρέτησε” την ομάδα μας την σεζόν 1992-93. Εκτός από ομοσπονδιακός τεχνικός, ο Κώστας Πολίτης κάθισε με επιτυχία και στον πάγκο του Παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ και της Νήαρ Ηστ. Το ήθος του και η ευγενική του παρουσία θα αποτελούν πάντα παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους νεότερους. Η διοίκηση, οι αθλητές και οι προπονητές του ΓΣ Περιστερίου εκφράζουν τα εγκάρδιά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του. Καλό παράδεισο Κώστα Πολίτη…».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Κόροιβου: «Η ΚΑΕ Κόροιβος εκφράζει τη θλίψη της για την απώλεια του Κώστα Πολίτη. Ο «Ευρω-κόουτς» του ελληνικού μπάσκετ, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με το έπος της κατάκτησης του Ευρωμπάσκετ το 1987 από την Εθνική μας Oμάδα, υπήρξε ένας άνθρωπος με σπουδαία προσφορά στο χώρο και αφήνει πίσω του τη δική ξεχωριστή παρακαταθήκη. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό παράδεισο».

«Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ από τη ζωή μας. Μένουν στο μυαλό μας για να μας θυμίζουν τις όμορφες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί. Καλό σου ταξίδι, Κώστα. Σε ευχαριστούμε για όσα μας δίδαξες και για όσα προσέφερες στο μπάσκετ», ήταν το συγκινητικό μήνυμα του Βαγγέλη Αλεξανδρή, μέσω του προσωπικού λογαριασμού του στο Facebook, το οποίο συνοδευόταν από την παρακάτω φωτογραφία…

Συντετριμμένος για το θάνατο του Κώστα Πολίτη και ο Αργύρης Καμπούρης, δήλωσε: «Χάσαμε έναν δικό μας άνθρωπο. Χάσαμε τον πατέρα μας! Ήταν ο προπονητής που έδινε ευκαιρίες σε όλα τα νεαρά παιδιά. Έδωσε την ευκαιρία και σε εμένα κι έτσι πορευτήκαμε σχεδόν δέκα χρόνια μαζί στην εθνική ομάδα. Καταφέραμε να φέρουμε στην Ελλάδα όλες αυτές τις επιτυχίες. Ο Κώστας Πολίτης υπήρξε μια τεράστια προσωπικότητα. Ήξερε να φτιάχνει την ομάδα, όλοι ήμασταν ίσοι. Ενέπνεε σεβασμό. Κανείς δεν αργούσε ούτε ένα λεπτό στα ραντεβού. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για τον Κώστα Πολίτη, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Τα λόγια δύσκολα βγαίνουν τώρα για τον άνθρωπο Πολίτη. Έγινε φτωχότερο το μπάσκετ. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Συνδέσμου Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Ολυμπιακού: «Ο Σύνδεσμος Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Ολυμπιακού εκφράζει την οδύνη του για το θάνατο του προπονητή που χάρισε στην Ελλάδα το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα. «Αντίο, Κώστα Πολίτη! Αντίο, Ευρωκόουτς! Σε ευχαριστούμε για όλα!».

Με συγκίνηση πληροφορήθηκε και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης την είδηση του θανάτου του Κώστα Πολίτη: «Ο Κώστας Πολίτης υπήρξε αγαπητός φίλος από παλιά, με διαδρομή, πέραν της προπονητικής που τον έκανε διεθνώς γνωστό, και στην Αριστερά. Διακρίθηκε για το εξαιρετικό ήθος του, ενώ για την αντιδικτατορική του δράση υπέστη συνέπειες στην αθλητική του πορεία και την επαγγελματική του προοπτική. Τα επιτεύγματά του στην Εθνική Ομάδα Μπάσκετ τον έκαναν δημοφιλή σε όλη την Ελλάδα. Υπήρξε από τους αρχιτέκτονες της «εξόδου» του ελληνικού μπάσκετ διεθνώς και μέχρι πρόσφατα υπηρέτησε με πάθος το αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Στην οικογένεια και τους οικείους του εκφράζω τα βαθιά συλλυπητήριά μου».

Tι έγραψαν σε Twitter και Instagram o Άγγελος Τσάμης και ο Κώστας Τσαρτσαρής...

‘Αυτό ο μικρός ο Τσαμης κάτι έχει και νομίζω θα κάνει καριέρά’
Κώστας Πολίτης speaker σε αγώνα Ολυμπιάδας Πατρών στην α1 το 2006
Ακόμα το θυμάμαι
Καλο ταξίδι Coach

— Άγγελος Τσάμης (@angelos_tsamis) 18 Ιουνίου 2018

https://www.instagram.com/p/BkKg6Zggptz/

Το άρθρο Το ελληνικό μπάσκετ θρηνεί για τον Κώστα Πολίτη εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Το ελληνικό μπάσκετ θρηνεί την απώλεια του Κώστα Πολίτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας (18/06), σε ηλικία 76 ετών.

Φτωχότερη είναι πλέον η οικογένεια του μπάσκετ, με τον προπονητή της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1987 να μη βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Ο εκλιπών αντιμετώπιζε τους τελευταίους μήνες σοβαρό πρόβλημα υγείας, το οποίο δεν μπόρεσε να ξεπεράσει, κι εξέπνευσε στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών, βυθίζοντας στο πένθος ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ.

Ο Κώστας Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1942 στην Καισαριανή και υπήρξε παίκτης του Παναθηναϊκού με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1967, ενώ με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964 και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967.

Ανέλαβε προπονητής της «γαλανόλευκης» το 1982, αφού πρώτα είχε περάσει από τους Παίδες και τους Έφηβους, καθοδηγώντας την στο Ευρωμπάσκετ του 1983 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, στο οποίο η χώρα μας πλασαρίστηκε στη δέκατη θέση για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν, φυσικά, το χρυσό μετάλλιο το 1987, στο ΣΕΦ, ενώ το τελευταίο παιχνίδι του με την «επίσημη αγαπημένη» δόθηκε στις 10 Ιουλίου του 1988, στο Προολυμπιακό Τουρνουά.

Σε διασυλλογικό επίπεδο, βρέθηκε δύο φορές στον πάγκο του Παναθηναϊκού και κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ελλάδας, ενώ συμμετείχε και στο Φάιναλ Φορ του Τελ Αβίβ το 1994. Κοούτσαρε, επίσης, τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ και τη Νήαρ Ηστ.

Γνωστός για τα αριστερά πολιτικά φρονήματά του, η κυβέρνηση της Χούντας των Συνταγματαρχών τον υποχρέωσε να σταματήσει το 1967 την καριέρα του ως παίκτης τόσο στην Εθνική όσο και στον Παναθηναϊκό, ενώ απολύθηκε και από τη δουλειά του στον ΟΤΕ. Επανήλθε, όμως, στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα λίγα χρόνια αργότερα ως προπονητής και το οδήγησε σε ιστορικές επιτυχίες.

Στην ιστορία έμεινε η δεύτερη θητεία του ως προπονητής των «πρασίνων», καθώς ήταν εκείνος που συγκρούστηκε με το Νίκο Γκάλη. Αυτή η διαμάχη τους στάθηκε η αφορμή για τον «γκάνγκστερ» να αποφασίσει να εγκαταλείψει τα παρκέ το 1994, αν και ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του από το μπάσκετ το 1995.

Τον Κώστα Πολίτη «αποχαιρέτησε» με ανακοίνωσή της η ΕΕΟΚ, όπως και προσωπικά ο πρόεδρός της, Γιώργος Βασιλακόπουλος.

Συλλυπητήριες ανακοινώσεις εξέδωσαν και ομάδες και φορείς του αθλητισμού.

To μήνυμα του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Το άρθρο «Έφυγε» ο Κώστας Πολίτης εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Ο Σύλλογος Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας (ΣΠΑΚΕ) συμμετέχει στο 15ο Πανελλήνιο Επαγγελματικό Συνέδριο “FITNESS MEETING” που θα πραγματοποιηθεί στο κλειστό γήπεδο TAE KWON DO, στο Παλαιό Φάληρο το τριήμερο Παρασκευή 20/10 έως Κυριακή 22/10. Την πρώτη ημέρα του συνεδρίου την Παρασκευή (20/10, 18:00) θα βραβευθούν οι Κώστας Πολίτης, Λιβέρης Ανδρίτσος ως εκπρόσωποι της Πρωταθλήτριας Ευρώπης Εθνικής ομάδας του 1987 και ο Κώστας Τσαρτσαρής ως εκπρόσωπος της Πρωταθλήτριας Ευρώπης Εθνικής ομάδας του 2005.

Την Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017 στο κλειστό γήπεδο TAE KWON DO με ώρα έναρξης τις 10:30 π.μ. ο ΣΠΑΚΕ συνδιοργανώνει στο πλαίσιο του συνεδρίου αθλητικό σεμινάριο με τίτλο: : «Αθλητισμός και προσαρμοστικότητα μετά την ενεργό δράση» με την συμμετοχή κορυφαίων επιστημόνων.

Αναλυτικό πρόγραμμα:

1. Θέμα: «Ο ρόλος της διατροφής και της άσκησης στην εξέλιξη των αθλητών».

           Εισηγητής: Δρ. Χρήστος Σπ. Ζούπας. Παθολόγος- Διαβητολόγος.

           Διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου και Κλινικής του ΔΕΘΚΑ «ΥΓΕΙΑ».

2. Θέμα: «Η καρδιά του αθλητή».

Εισηγητής: Δρ. Κωνσταντίνος Τούτουζας. Αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας στο ΕΚΠΑ, Επεμβατικός καρδιολόγος, υπεύθυνος του καρδιογκολογικού ιατρείου Ιπποκράτειο Γ.Ν.Α.

3. Θέμα: «Ο αθλητής αντιμέτωπος («Παλεύοντας») με το μυοσκελετικό του Σύστημα».

Εισηγητής: Δρ. Δημήτρης Τσούκας (www. drtsoukas.gr). Ορθοπαιδικός χειρουργός εξειδικευμένος στις αθλητικές κακώσεις. Διευθυντής Ορθοπαιδικής και Κλινικής Αθλητικών Κακώσεων Ομίλου ΥΓΕΙΑ.

4. Θέμα: «Ο αθλητισμός σαν κοινωνικό φαινόμενο».

Εισηγητής: Δρ. Αλέξανδρος Καποδίστριας. Διευθυντής Εθνικού Κέντρου Αθλητικών Ερευνών ΟΑΚΑ.

Το άρθρο Αθλητικό σεμινάριο από τον ΣΠΑΚΕ εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.

Τι σχέση μπορεί να έχουν τα γερμανικά κολοκυθάκια, η γιόγκα και το πρωϊνό του Φάνη Χριστοδούλου με τον άθλο του 1987 ;

Όποιον και αν ρωτήσεις από την ομάδα θρύλο της εποχής θα σου πει κατηγορηματικά ότι έχει άμεση σχέση και το μυστικό κρύβεται πίσω από ένα όνομα:
Νίκος Σισμανίδης.

Ανήμερα του επικού τελικού με τη Σοβιετική Ενωση τη βραδιά που το ελληνικό μπάσκετ έφτασε στα ουράνια της Ευρώπης και όχι μόνο, τριάντα χρόνια μετά, το Basketa.gr μιλάει με έναν από τους αφανείς ήρωες εκείνης της τιτάνιας προσπάθειας, τον γυμναστή Νίκο Σισμανίδη, που εφάρμοζε – τότε – τεχνικές που βλέπουμε ακόμα και μετά από 30 χρόνια κάποιες να παραμένουν διαχρονικές !

Έχοντας δώσει το δικό του στίγμα στην εθνική ομάδα, αγωνιζόμενος τα πέτρινα χρόνια και στα Ευρωμπάσκετ προς το τέλος της δεκαετίας του 1960, ο Νίκος Σισμανίδης (μέλος της χρυσής ομάδας του Παγκρατίου αλλά και του Ολυμπιακού και μάλιστα μεταξύ άλλων στη χρονιά που οι Ερυθρόλευκοι πήραν αήττητοι το πρωτάθλημα) ήταν πάντα κοντά στο μπάσκετ και με τον Κώστα Πολίτη που γνωρίζονταν από τα γήπεδα (και όχι μόνο) πρωτοσυνεργάστηκαν σε επίπεδο συζήτησης και ανάλυσης, το 1985.

Ήταν η εποχή που ο Κώστας Πολίτης, με αφορμή την αποτυχία πρόκρισης μέσω του τσάλεντζ ράουντ της Φινλάνδίας, στο Ευρωμπάσκετ του 1985 είχε αποφασίσει να προχωρήσει στην περίφημη ανανέωση της ομάδας.

«Αυτό που είχαμε παρατηρήσει από το 1983 και τη συμμετοχή της ομάδας στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας, τότε στη Νάντ χάναμε σχεδόν όλα τα παιχνίδια με μεγάλες ομάδες στον πόντο ή στο καλάθι.
Αυτό είχε να κάνει με την πνευματική συγκέντρωση και την κούραση που δεν άφηνε το μυαλό να λειτουργήσει απόλυτα καθαρά.

Πάντα με την πολύτιμη συνεργασία του εργομετρικού κέντρου στο ΟΑΚΑ και με βάση κάποια τεστ που είχαμε περάσει τους παίκτες κατά το διάστημα της προετοιμασίας στη Νάουσα, είχαμε δει ότι σε ένα παιχνίδι διάρκειας 40 λεπτών, ένας παίκτης μπορούσε να παίζει σε φουλ ένταση μόλις τα 12 !

Όταν ξεκίνησε το Ευρωμπάσκετ είχαμε ανεβάσει κατακόρυφα αυτό τον αριθμό στα 32 λεπτά» λέει ο Νίκος Σισμανίδης, που το παρατσούκλι του ήταν «Μπόντ» λόγω του άψογου στυλ του και της τελειότητας των κινήσεων του που θύμιζε το διάσημο μυστικό πράκτορα.

Η πρώτη συνεργασία των δύο πλευρών σε αγωνιστικό πλαίσιο έγινε στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας ένα χρόνο πριν το Ευρωμπάσκετ (η εθνική πήρε τη 10ηθέση) και όπως θυμάται ο Νίκος Σισμανίδης:

«Είχαμε πάει πολύ καλά αναλογικά και έτσι προσπαθήσαμε να βρούμε και στη χώρα μας μια πόλη σαν τη Σαραγόσα όπου μέναμε το 1986, σε κλίμα και συνθήκες.

Στον ίδιο γεωγραφικό παράλληλο ήταν το Ναύπλιο και γι’ αυτό και κάναμε το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας εκεί ώστε να βοηθήσει καλύτερα στην προσαρμογή.
Ενώ για πρώτη φορά είχαμε εισαγάγει στην εθνική γυμναστήριο με βάρη, συνθήκη άγνωστη για την εποχή».

Το ωρολόγιο πρόγραμμα προπόνησης της εθνικής καταρτίστηκε με βάση τις ώρες των αγώνων, που ήταν όλες βραδινές για να προσαρμοστεί καλύτερα η εθνική στο Μουντομπάσκετ.
Ιδιο σύστημα ακολουθήσαμε και το 1987, όπου κάναμε τη βασική προπόνηση μεταξύ 21.00-23.00 τις ώρες που θα ήταν οι αγώνες μας καθώς ήμασταν οι διοργανωτές.

Στο ξενοδοχείο, το Τζόνς στη Γλυφάδα, πηγαίναμε κατά τις 23.30 για να φάνε οι παίκτες και μετά τους έβγαζα και βόλτα γύρω στη  μία το πρωί και ο κόσμος που έβλεπε ή ο Τύπος ιδιαίτερα που δεν γνώριζαν, έγραφε:

«Πάει ο Σισμανίδης τρελάθηκε και ξενυχτάει τους παίκτες»

Μας δεν ήταν δυνατόν να συνέλθει ένα σώμα από τέτοια προπόνηση, να φάει στις 23.30 και να τον πας απ’ ευθείας για ύπνο.
Προσαρμόζαμε το πρόγραμμά μας ακριβώς πάνω σε αυτό των αγώνων και μάλιστα με τη σειρά που είχαμε τα παιχνίδια».

Ενα άλλο πρωτοποριακό – για την εποχή – πρόγραμμα ήταν αυτό της διατροφής με βάση και τις ανάγκες του κάθε παίκτη (με οδηγό τις μετρήσεις που έκαναν στο εργομετρικό)
«Ο κάθε παίκτης έπρεπε να προσλαμβάνει διαφορετικό αριθμό θερμίδων ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος του και σύμφωνα με τις μετρήσεις.
Στο πρωινό όλοι οι παίκτες κατέβαιναν στην τραπεζαρία και είχε ο καθένας το...σκονάκι του.
Ένα χαρτάκι που τους είχαμε φτιάξει με το τι θα φάνε. Ο Φάνης Χριστοδούλου για παράδειγμα, που δεν είχε τότε θέμα με τα κιλά του, είχε ειδική διατροφή για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα πρηστεί το γόνατό του που είχε πρόβλημα. Ε για να καταλάβετε σε όλο το τουρνουά δεν του πρήστηκε ποτέ.
Εκείνος που ήταν ο πιο επιρρεπής να πάρει κιλά τότε ήταν ο Νίκος Σταυρόπουλος και γι’ αυτό είχε το πιο λιτό πρωινό από όλους»
Όμως το κυνήγι της σωστής διατροφής είχε και τα εμπόδιά του.

«Σε ένα τουρνουά στο Ααχεν, θυμάμαι ότι έψαχνα με άνθρωπο του ξενοδοχείο μια μέρα σχεδόν για να βρω τα περίφημα Ζουκίνι, τα κολοκυθάκια δηλαδή. Όλα είχαν τη σημασία τους και η λεπτομέρεια έκανε τη διαφορά».

Το άλλο θέμα συζήτησης στην ομάδα, ήταν επίσης η περίφημη γιόγκα που έκαναν τότε με τον Νίκο Σισμανίδη.

«Δεν φανταζόντουσαν ότι μπορεί να χαλαρώσουν τόσο πολύ. Μια αποθεραπεία ενός τετάρτου με γιόγκα τους αποφόρτιζε και ήταν σαν να είχαν κάνει έξι ώρες χαλάρωμα».

Αυτό που ήταν τρομερό τότε με την εθνική μας ομάδα, ήταν το εκρηκτικό της ξεκίνημα σε κάθε αγώνα, αποτέλεσμα αυτής της ξεχωριστής προετοιμασίας. Κάτι που αιφνιδίαζε κάθε αντίπαλο.

Μετά το Ευρωμπάσκετ είχαν καλέσει τον Νίκο Σισμανίδη σε ένα συνέδριο στην Ιταλία και εκεί τον ρωτούσαν συνέχεια (μεταξύ των οποίων και ο Ιταλοαμερικανός προπονητής Νταν Πέτερσον) πως κατάφερε η μικρή Ελλάδα σχεδόν με πέντε παίκτες να νικήσει την Ιταλία η οποία δεν είχε χάσει ποτέ στην ιστορία της από τη χώρα μας.
«Είναι απλό» τους έλεγε ο καθηγητής φυσικής αγωγής, αν βάλετε τον Γιαννάκη με τον Ρίβα να κάνουν ασκήσεις ο δικός εκεί που ολοκληρώνεται η προσπάθεια του δικού σας, αυτός θα συνεχίσει» είχε πει και άφησε άφωνους τους παρόντες.

Ένα άλλο κομβικό κομμάτι για την ψυχολογία των αθλητών τόσο στους αγώνες όσο και στην προετοιμασία ήταν η μουσική και ο Νίκος Σισμανίδης είχε και εδώ τον τρόπο του.

« Με το που μπαίναμε στο ΣΕΦ, έκανα ένα νεύμα στον DJ και αμέσως έπαιζε το “Eye of the Tiger” και το “We are the Champions”, ενώ συνήθως όταν ήμασταν στο εξωτερικό πάντα είχα τραγούδια στο πούλμαν από τις ταινίες του Ρόκυ για να τους φτιάξω τη διάθεση και να τους «ξυπνήσω» και έπιανε το κόλπο».

Ο Νίκος Σισμανίδης έδινε και μεγάλη σημασία στους βιορυθμούς και δούλευε πολύ με αυτό το σύστημα.

«Ο κάθε παίκτης αλλά και ο κάθε άνθρωπος έχει τους βιορυθμούς του και είναι πολύ σημαντικό να προσέχεις κάποιες σημαντικές ημερομηνίες που είναι ξεχωριστές για τον καθένα. Ένας παίκτης δεν με άκουσε συγκεκριμένη μέρα, δεν δέθηκε όπως έπρεπε και ήταν ο μοναδικός τραυματισμός που είχαμε σε όλη τη διοργάνωση» λέει ο άνθρωπος-κλειδί που εννοεί φυσικά τον Νίκο Φιλίππου, τον μεγάλο άτυχο του Ευρωμπάσκετ.

Δίπλα του ο Νίκος Σισμανίδης είχε τον Γκας Σαρηγιαννίδη ο οποίος είχε έρθει από τις ΗΠΑ με τρομερές γνώσεις σε εκγύμναση με βάρη και σε ιδιαίτερες τεχνικές. Οι δύο άντρες έδεσαν αμέσως και έκαναν ένα αχτύπητο δίδυμο (με τον δεύτερο να παίρνει τον τίτλο του φυσιοθεραπευτή καθώς δεν μπορούσε να περάσει δύο γυμναστές η ομάδα για τη διοργάνωση).
Μάλιστα ο Γκάς έπαιζε και το ρόλο του…ψυχολόγου πολλές φορές καθώς οι παίκτες πήγαιναν στο δωμάτιό του και συζητούσαν με τις ώρες, πάντα με την πιο προχωρημένη μουσική εκ των ΗΠΑ.

Κλείνοντας ο Νίκος Σισμανίδης, που είχε μείνει και αυτός στην ιστορία για τις μεγάλες παρτίδες τάβλι με τον Νίκο Γκάλη, αποκαλύπτει μετά από 30 χρόνια την αλήθεια…

«Ο Γκάλης ήταν αχτύπητος στο μπάσκετ, στο τάβλι απλά τον αφήναμε να νικάει για το γούρι και για να του φτιάχνουμε τη διάθεση» λέει γελώντας ο 72χρονος καθηγητής φυσικής αγωγής που ακόμα και σήμερα έχει φυσική κατάσταση 25χρονου αφού ποτέ δεν σταμάτησε να γυμνάζεται.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ

Για να λειτουργούν βέβαια όλα ρολόι, υπήρχε από την πρώτη στιγμή μια αγαστή συνεργασία της ελληνικής ομοσπονδίας μπάσκετ με την εθνική ομάδα.

Ο αφανής ήρωας της υπόθεσης ήταν ο αείμνηστος Πέτρος Καπαγέρωφ ο οποίος ήταν νυχθημερόν δίπλα στην ομάδα και έλυνε το κάθε πρόβλημα που προέκυπτε ή ακόμα και πριν αυτό εμφανιστεί !
Πράγματα πρωτόγνωρα για την εποχή που όμως έκαναν τη διαφορά.

Ο πρόεδρος Ζαχαρίας Αλεξάνδρου είχε στηρίξει από την πρώτη στιγμή όλο το εγχείρημα, ενώ ο Γενικός Γραμματέας της Γιώργος Βασιλακόπουλος έλυνε και έδενε στα διεθνή θέματα, έχοντας μάλιστα πείσει και τον καλό του φίλο, τον ομόλογό του στη ΦΙΜΠΑ, Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, να μας δώσει τη διοργάνωση.

Ολα αυτά το 1984 σε ένα ιστορικό τραπέζι στου Δουράμπεη με θέα το υπό ανέργεση Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το οποίο και κατασκευαζόταν τότε για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1987.

Τότε που ο ισχυρός άντρας της Διεθνούς Ομοσπονδίας πήγε και είδε από κοντά το στάδιο και ουσιαστικά πίεσε ο ίδιος τον Γιώργο Βασιλακόπουλο (που φυσικά είχε ρίξει το...δόλωμα και έπιασε το μεγάλο ψάρι, μιας και τρώγανε και ψάρια !) να του στείλει την επιστολή ζητώντας την ανάθεση της διοργάνωσης την οποία και έδωσε με συνοπτικές διαδικασίες στη χώρα μας.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ

Ας θυμηθούμε ένα ένα τα παιχνίδια της εθνικής μας προς το ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

3/6/1987: Ελλάδα-Ρουμανία 109-77

Η πρεμιέρα μπροστά στο ελληνικό κοινό με έναν Γκάλη-πολυβόλο από την αρχή και τον Νίκο Φιλίππου στο καλύτερό του παιχνίδι, καθώς τη δεύτερη αγωνιστική τραυματίστηκε αλλά ξανάπαιξε σε ημιτελικό και τελικό.

Ελλάδα: Γκάλης 44, Σταυρόπουλος, Γιαννάκης 8(1), Λινάρδος 4, Καμπούρης 6, Καρατζάς 2, Ρωμανίδης 3, Φιλίππου 12, Φασούλας 20, Ιωάννου 2, Χριστοδούλου 6(1), Ανδρίτσος 2.

Ρουμανία: Ερμουράκε 10, Αρντελεάν 5, Ιονέσκου 8, Τσέρνατ 9, Μπραντιστεάνου 14(2), Νικολέσκου, Νετολίσκι 5(1), Πόπα 2, Ντάβιντ 2, Βινιρεάνου 12.

4/6/1987 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 84-78

Πρώτη μεγάλη νίκη επί ενός μπασκετικού κολοσσού που είχε τεράστιους παίκτες και μια εμβληματική μορφή για προπονητή (Τσόσιτς). Ο Γκάλης έβγαλε και πάλι 44άρι  ενώ Γιαννάκης και Χριστοδούλου είχαν εξουδετερώσει σε μεγάλο βαθμό τον αείμνηστο Μότσαρτ του μπάσκετ, Ντράζεν Πέτροβιτς.

Ελλάδα: Γκάλης 44, Γιαννάκης 11(1), Φασούλας 8, Καμπούρης 5, Φιλίππου 4, Ανδρίτσος 2, Σταυρόπουλος 1, Ρωμανίδης, Χριστοδούλου 9(2).

Γιουγκοσλαβία: Ντ.Πέτροβιτς 18(2), Αλ.Πέτροβιτς 5(1), Πάσπαλι 24(2), Κούκοτς 2, Γκρμπόβιτς 11(3), Ράντοβιτς 2, Ραντοβάνοβιτς 10, Βράνκοβιτς 2, Τσβετίτσιανιν 4, Τζόρτζεβιτς.

5/6/1987: Ελλάδα-Ισπανία 89-106

Ανώμαλη προσγείωση από μια ομάδα που ήταν ο κακός μας δαίμονας, πριν γίνουμε εμείς μετά από λίγα χρόνια ο δικός της εφιάλτης. Ολα πήγαν στραβά από την αρχή και οι Ισπανοί του Μιγκέλ Ντίας με ασταμάτητους τους Σαν Επιφάνιο και Χιμένεθ έκαναν περίπατο.

Ελλάδα: Γκάλης 35(1), Γιαννάκης 17(3), Καμπούρης 1, Ρωμανίδης 8(2), Φασούλας 20, Χριστοδούλου 8, Ανδρίτσος, Σταυρόπουλος, Λινάρδος.

Ισπανία: Βιγιακάμπα 12, Σαν Επιφάνιο 27, Σιμπίλιο 9(2), Χιμένεθ 24, Ρομάι 19, Μοντέρο 15(1), Σολοθάμπαλ.

6/6/1987: Ελλάδα-Σοβιετική Ένωση 66-69

Η άδικη (ελέω διαιτησίας σε μεγάλο βαθμό) ήττα από τη Σοβιετική Ενωση, δημιουργεί  εκνευρισμό σε εξέδρα και ομάδα. Χριστοδούλου και Γιαννάκης αποβάλλονται με πέντε φάουλ από Κοτλέμπα και Ρίτσαρσον, αλλά ο Γκάλης ισοφαρίσει με τρίποντο (66-66) πριν ο Παγκράσκιν με καλάθι και φάουλ δώσει τν νίκη στους Σοβιετικούς που βγήκαν και από πάνω με τον προπονητή τους Αλεξάντερ Γκομέλσκι να μιλάει για τη διαιτησία και τον Κώστα Πολίτη να παίρνει την πάσα και να λέει για αλλοίωση αποτελέσματος. Η ΕΟΚ κάνει την κίνηση ματ, εν' όψει πλέον του - ουσιαστικά νοκ άουτ για την πρόκριση στην οκτάδα - αγώνα με τη Γαλλία και μοιράζει πριν νίκης 2.000.000 δραχμές. 

Ελλάδα: Γκάλης 31(1), Γιαννάκης 9(1), Καμπούρης 7, Φασούλας 13, Ιωάννου 2, Χριστοδούλου 4, Ρωμανίδης, Σταυρόπουλος, Ανδρίτσος.

Σοβιετική Ένωση: Βολκόφ 2, Έντεν, Γιοβάισα 9(1), Βάλτερς 4, Παγκράσκιν 5, Χομίτσιους 5(1), Μπαμπένκο 11, Τιχονένκο 9(1), Μαρτσουλιόνις 22(3), Τκατσένκο 2.

7/6/1987: Ελλάδα-Γαλλία 82-69

Ελλάδα-Γαλλία-Συμμαχία λέει το περίφημο ρητό αλλά εμείς όπου βρίσκαμε τους Γάλλους τους...κοπανάγαμε για χρόνια (μάλιστα ήταν κομβική η νίκη μας επί της Γαλλίας στον ημιτελικό με ανατροπή και στον επόμενο ελληνικό θρίαμβο το 2005 στο Βελιγράδι).  Με τον Γκάλη σε ρόλο οδηγού και εξαιρετικό τον Χριστοδούλου η ελληνική ομάδα έκανε περίπατο παίρνοντας την νίκη και την 4η θέση στον όμιλο που οδηγούσε στην οκτάδα και στα νοκ άουτ παιχνίδια.

Ελλάδα: Γκάλης 34(2), Γιαννάκης 10(2), Καμπούρης 10, Ρωμανίδης 7(1), Ανδρίτσος 4, Φασούλας 5, Χριστοδούλου 12, Ιωάννου.

Γαλλία: Ιφναγκέλ 9(1), Ντεμορί 12(2), Ντακουρί 15(1), Ντιμπουισόν 11(3), Οστρόφσκι 10, Μπρεσάντ 2, Ντεγκανίς 2, Μπενιό 4, Βεστρίς 4, Τσαμ.

10/6/1987: Ελλάδα-Ιταλία 90-78 (Προημιτελικός)

Μέχρι τότε η εθνική μας ομάδα δεν είχε νικήσει ποτέ την Ιταλία σε επίσημο αγώνα και οι πρωτοπόροι του άλλου ομίλου φάνταζαν ως φαβορί. Οταν όμως άρχισε το παιχνίδι η Ελλάδα έπαιξε σαν την γάτα με το ποντίκι τους Ιταλούς και η πρώτη νίκη ήρθε στο πιο κατάλληλο σημείο με Γκάλη-Γιαννάκη να συνθέτουν σε εκείνο το ματς ένα "φονικό" δίδυμο που πέτυχε συνολικά τους 60 από τους 90 πόντους της ομάδας !

Ελλάδα: Γκάλης 38(1), Γιαννάκης 22(4), Καμπούρης 14, Φασούλας 9, Ιωάννου 4, Χριστοδούλου 3(1).

Ιταλία: Μοντέκι 5(1), Τζεντίλε 5(1), Μανίφικο 14, Τονούτ 12, Κόστα 4, Βιλάλτς 5(1), Ρίβα 23(3), Μοραντότι 2, Καρέρα 8, Μπρουμαμόντι.

12/6/1987: Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 81-77 (Ημιτελικός)

Οι «πλάβι» ψάχνουν τη ρεβάνς, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να φύγουν και πάλι με σκυμμένο το κεφάλι. Η Γιουγκοσλαβία προηγείται με 45-34 στο ημίχρονο, αλλά στο δεύτερο μέρος έρχεται η μεγάλη αντεπίθεση. Ο Χριστοδούλου παίζοντας από πλέι μέικερ μέχρι τεσσάρι κάνει το κορυφαίο του παιχνίδι στο τουρνουά, ενώ ο Πάσπαλι δεν μπορεί να σταματήσει τον Γκάλη και ο Φασούλας με τον Γιαννάκη κυριαρχούν στο δεύτερο μέρος. Αρχή της επικής ανατροπής η βουτιά του Γιαννάκη σε αιφνιδιασμό των Γιουγκοσλάβων που σώζει σίγουρο καλάθι του Γκρμπόβιτς.

Ελλάδα: Γκάλης 30(1), Γιαννάκης 14(2), Ανδρίτσος 8, Φασούλας 11, Χριστοδούλου 18(3), Σταυρόπουλος, Ιωάννου, Καμπούρης, Φιλίππου.

Γιουγκοσλαβία: Ντ.Πέτροβιτς 22(3), Αλ. Πέτροβιτς 4, Κούκοτς 3(1), Πάσπαλι 9(1), Γκρμπόβιτς 14(3), Ράντοβιτς 1, Ραντοβάνοβιτς 2, Ντίβατς 13, Τσβετίτσιανιν 9(1), Βράνκοβιτς.

14/6/1987: Ελλάδα-Σοβιετική Ένωση (89-89 κανονική διάρκεια) 103-101 στην παράταση (Τελικός)

https://youtu.be/PnfPCyUZ3M0

Η πιο μεγάλη ώρα του ελληνικού μπάσκετ. Μετά από ένα συγκλονιστικό αγώνα, το παιχνίδι είναι στην κόψη του ξυραφιού. Τρομερές μάχες σώμα με σώμα

Η Σοβιετική Ένωση προηγείται με 89-87 της ελληνικής ομάδας, που έχει τη μπάλα στην κατοχή της. Ο Νίκος Γκάλης διεισδύει και αφού «μαζεύει» την άμυνα των Σοβιετικών πάνω του πασάρει στον Λιβέρη Ανδρίτσο που κερδίζει το φάουλ 36’’ πριν το τέλος και πηγαίνει στις βολές. Εκεί αποδεικνύεται τέρας ψυχραιμίας και ισοφαρίζει σε 89-89, στέλνοντας τον αγώνα στην παράταση, αφού οι δύο ομάδες δεν αξιοποίησαν τις τελευταίες τους επιθέσεις με τον Ιωάννου να χάνει την ευκαιρία για να δώσει τη νίκη στην εθνική μας. Ευτυχώς το καλάθι του Γιοβάισα είναι καθαρά εκπρόθεσμο και έχουμε έξτρα πεντάλεπτο. Ολα αυτά χωρίς τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Παναγιώτη Φασούλα που έχουν βγει με πέντε φάουλ και είναι θηρία στο κλουβί στον πάγκο.

Με το σκορ στο 101-101 στην παράταση, η μπάλα βρίσκεται σε ελληνικά χέρια, αλλά ο Μέμος Ιωάννου αστοχεί για μια ακόμα φορά στο φινάλε. Εκεί όμως ως από μηχανής θεός ο Αργύρης Καμπούρης πετάγεται ανάμεσα στα θηρία και κερδίζει το επιθετικό ριμπάουντ και ταυτόχρονα το φάουλ από τον Γκομπόροφ, πηγαίνοντας στις βολές 4’’ πριν το τέλος.

Η συνέχεια επί της...οθόνης, αφού η (γεμάτη συγκίνηση) φωνή του αείμνηστου Φίλιππου Συρίγου πραγματικά συγκλονίζει.

 «Τίποτα, τίποτα δεν μας σταματά. Πραγματικά είμαστε τόσο κοντά. Η πρόκριση στα χέρια αυτού του τίμιου γίγαντα…

Αργύρης Καμπούρης: 102-101… και μόνο τέσσερα δευτερόλεπτα. Προσοχή μόνο να μην επωφεληθούν οι Σοβιετικοί από αυτά τα 4 δευτερόλεπτα.

103-101. Βάλτερς, στον Γιοβάισα, θέλει προσοχή… η μπάλα έξω, είναι το τέλος. Η ελληνική ομάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης…».

Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα για ένα ολόκληρο λαό με τον Δαυίδ να νικάει το Γολιάθ και να το κάνει μάλιστα ακόμα πιο επιβλητικά δύο χρόνια αργότερα και στον ημιτελικό του Ζάγκρεμπ.

Ελλάδα: Γκάλης 40 (1), Γιαννάκης 10 (2), Καμπούρης 10, Χριστοδούλου 10 (2), Φασούλας 12, Ανδρίτσος 10, Ιωάννου 8 (1), Ρωμανίδης 3, Φιλίππου.

Σοβιετική Ένωση: Βάλτερς 23 (4), Μαρτσουλιόνις 16, Χομίτσιους 10, Τκατσένκο 14, Γιοβάισα 17 (4), Βολκόφ 4, Ταρακάνοφ 5, Γκομπόροφ 4, Τιχονένκο, Μπαμπένκο, Παγκράσκιν 8.

Αξίζει να παρακολουθήσει κανείς το εξαιρετικό αφιέρωμα που είχε κάνει ο Φίλιππος Συρίγος στην ΕΡΤ, για το Ευρωμπάσκετ 1987, με τίτλο "Ο Δρόμος προς τη Δόξα" που παρουσιάζει τον άθλο βήμα προς βήμα από τις πρώτες εικόνες του ελληνικού μπάσκετ μέχρι το έπος με τη Σοβιετική Ενωση.

https://youtu.be/Bv1JiLJZ6uU

https://youtu.be/WqhO1Bv9yJg

Το άρθρο Το έπος του 1987 είχε… γερμανικα κολοκυθάκια και γιόγκα! (pics+vids) εμφανίστηκε πρώτα στο Basketa.gr.