Ο Σπόρτιγκ επιστρέφει στο σκηνικό του ελληνικού μπάσκετ και το Basketa.gr... ξεσκουριάζει από τα βιβλία της ιστορίας τις δοξασμένες ημέρες ενός συλλόγου, που πάντοτε καινοτομούσε και αναδείκνυε «θρύλους», έχοντας πλέον το όραμα να ξαναζήσει μεγάλες στιγμές.
Οι εξελίξεις τραβούν ήδη την προσοχή απάντων και φαίνεται, ότι σύντομα θα έχουν «καταιγιστικό» ρυθμό. Ο ιστορικός Σπόρτιγκ αφήνει πίσω του την εποχή, όπου έδειχνε να μαραζώνει και τα «εξωτικά Πατήσια», όπως κάποτε λέγονταν από τους κατοίκους της πρωτεύουσας, θα αποκτήσουν εκ νέου πνοή, με το σύλλογο που έχει γράψει ιστορία όσο ελάχιστοι στο ελληνικό μπάσκετ να έρχεται να αναβιώσει τις σπουδαίες στιγμές, που τον έχουν συνοδεύσει σε σε 90 χρόνια διαδρομής.
Ο σύλλογος αυτός, βέβαια, έχει τυπικά 102 χρόνια ιστορίας, καθώς πρώτα ήταν Έλληνες ομογενείς στην Κωνσταντινούπολη εκείνοι, που ίδρυσαν τον Σπόρτιγκ Κλαμπ, για να δημιουργήσουν σύλλογο με το ίδιο όνομα στην Αθήνα 12 χρόνια αργότερα, λαμβάνοντας έναν χώρο στην οδό Ηλία Ζερβού 89, εκεί δηλαδή όπου βρίσκεται και τώρα το γήπεδο της ομάδας, το οποίο έχει ζήσει στιγμές μεγαλείου όσο ελάχιστα στο Λεκανοπέδιο και σε όλη την Ελλάδα.
Αυτή την ιστορική αναβίωση θέλει να πετύχει ο Μιχάλης Ευμορφίδης, φέρνοντας μια νέα αύρα σε ένα σύλλογο, που αγωνιστικά βίωσε συνολικά ίσως και την πιο δύσκολη σεζόν της ιστορίας τους, υποβιβαζόμενος τόσο από την Α' ΕΣΚΑ στους Άνδρες όσο και από την Α2 στις Γυναίκες. Όλα αυτά, όμως, θα αλλάξουν και ένας άνθρωπος, που μεγάλωσε στα Πατήσια, θα κάνει την περιοχή και, συγκεκριμένα, τον Άγιο Ελευθέριο να αποκτήσουν ξανά ζωή, με την προοπτική της εκ νέου καταξίωσης.
Ο Σπόρτιγκ της ιστορίας, της εξωστρέφειας και των σπουδαίων που... του έλειψε ένα πετράδι
Για τον Σπόρτιγκ απαιτούνται... τόμοι ιστορίας για όσα έχει πετύχει, τόσο στους Άνδρες όσο και στις Γυναίκες, καθώς και τις προσωπικότητες, που έχουν αναδειχθεί στις τάξεις του. Ήδη, μάλιστα, από το 1936 που ιδρύθηκε στην Αθήνα ο σύλλογος, έγινε πρωταγωνιστής, προεξάρχοντος τότε του παίκτη-προπονητή Βλαδίμηρου Βάλλα, όμως είχε... την ατυχία να πέσει πάνω στον ασταμάτητο Πανελλήνιο και, κάπως έτσι, μέχρι το 1947 βρισκόταν στη δεύτερη θέση. Εδώ που τα λέμε, η κατάκτηση ενός τίτλου, πρωταθλήματος ή Κυπέλλου αργότερα, είναι και το μόνο, που έλειψε στη συλλογή του.
Υπάρχει, βέβαια, ένας μικρός αστερίσκος σε αυτό το γεγονός, καθώς η αθλητική δραστηριότητα δεν είχε σταματήσει για τους συλλόγους στην Κατοχή, επιχειρώντας με τον τρόπο τους να αντιδράσουν έναντι του γερμανικού καθεστώτος. Ο Σπόρτιγκ κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1945, όμως λόγω της Κατοχής δε θα μπορούσε να αναγνωριστεί επίσημα, με συνέπεια να μετονομαστεί το πρωτάθλημα στο Κύπελλο Ελευθερίας, ενώ έναν χρόνο αργότερα αγωνίστηκε με ομάδες της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας στην Τουρκία, γενόμενος ο πρώτος ελληνικός σύλλογος, που παίζει εκτός συνόρων.
Ο Σπόρτιγκ συνέχισε να είναι ανταγωνιστικός, έκανε ταξίδια και στην Αίγυπτο, όντας πάντοτε ένας εξωστρεφής σύλλογος, αλλά το πρωτάθλημα όλο και του... ξεγλιστρούσε, καθώς εκτός του Πανελληνίου, υπήρχε και ο Παναθηναϊκός που τον άφηνε πίσω, αν και οι Αλέκος και Σωκράτης Αποστολίδης ήταν δύο αθλητές της ομάδας των Πατησίων, που στήριξαν την Εθνική στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 1949. Η εξωστρέφεια ήταν, δε, τέτοια που σε εκείνο το διάστημα ο ΣΕΓΑΣ βράβευσε τον Σπόρτιγκ, καθώς ήταν ο σύλλογος που «εισήγαγε τον αμερικανικό τρόπο παιχνιδιού», καινοτομώντας και αγωνιστικά, παρότι δεν κατάφερνε να φτάσει στην κορυφή.
Θα ακολουθούσαν τεράστιες μορφές του ελληνικού μπάσκετ, που αποτελούν «τοτέμ» του αθλήματος, όπως ο Φαίδων Ματθαίου, ο Γιώργος Κολοκυθάς, ο Κώστας Διαμαντόπουλος, ο Παύλος Σταμέλος, ο «Γκάλης των Πατησίων» Ντέιβιντ Καλιγκάρις, ο Δημήτρης Αβδάλας, αργότερα ο Μίτσελ Ουίγκινς και ο Αλφόνσο Φορντ. Πέντε αθλητές του Σπόρτιγκ, μάλιστα, κατάφεραν μέσα στα χρόνια να αναδειχθούν με την φανέλα του πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος, υποδεικνύοντας ότι πάντοτε στα Πατήσια... χόρταινες μπάσκετ.
Ο σύλλογος, αγωνιστικά, έζησε κορυφαίες αλλά και δύσκολες στιγμές. Η τρίτη θέση του 1959 και η δεύτερη του 1961, με σταθερή παρουσία γενικότερα στα υψηλά πατώματα του πρωταθλήματος έως την αρχή της δεκαετίας του 1980, καθιστούσαν τον Σπόρτιγκ παραδοσιακό σύλλογο του ελληνικού μπάσκετ, όμως στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, χρειάστηκε αρκετές φορές να ανέλθει από την Α2 Ανδρών και σημερινή Elite League, για να φτάσει ακόμη και στην ευρωπαϊκή καταξίωση πιο κοντά στις μέρες μας, φτάνοντας το 1996 και το 1997 στους «16» του Κυπέλλου Κόρατς.
Ο 21ος αιώνας δε θα έλεγε κανείς, ότι είναι ο ιδανικός για τον Σπόρτιγκ, αφού ξεκίνησε ήδη με υποβιβασμό στην Α2 Ανδρών και συνεχίστηκε, είτε με πτώσεις σε χαμηλότερες κατηγορίες είτε, ακόμη χειρότερα, με την άνοδο το 2008 στην Α1 Ανδρών, με τη διοίκηση Δρόσου όμως να αποχωρεί τότε και τη μη αξιοποίηση της επιτυχίας εκείνης, ουσιαστικά να φέρνει την... ελεύθερη πτώση, φτάνοντας εδώ και μια δεκαετία να βρίσκεται εκτός εθνικών κατηγοριών και φέτος να υποβιβάζεται ως τελευταίος στη Β' ΕΣΚΑ ελπίζοντας, ότι βρήκε ξανά το όραμα, με τους Τάσο Δελημπαλταδάκη και Αργύρη Πεδουλάκη, όπως όλα δείχνουν, να αναδεικνύονται σε πρωτεργάτες.
Ένας ρομαντικός του μπάσκετ που τον έκανε «Αυτοκράτορα»
Κι αν στους Άνδρες μιλάμε για σπουδαία ιστορία του Σπόρτιγκ, στις Γυναίκες ανήκουν... πολύ περισσότεροι τόμοι, με το σύλλογο των Πατησίων να αποτελεί μέχρι και στις μέρες μας τον πολυνίκη στο μπάσκετ Γυναικών, δείχνοντας εκείνος πρώτος το δρόμο, αφού σχεδόν όλες οι σπουδαίες μας αθλήτριες φόρεσαν την φανέλα του και ανέδειξαν το άθλημα σε μια περίοδο, που ελάχιστοι έδιναν σημασία.
Ήδη, μάλιστα, από τη δεκαετία του 1950, ο εξωστρεφής αυτός σύλλογο έστειλε για πρώτη φορά Ελληνίδα παίκτρια στο εξωτερικό, με την Νικολέτα Αρναούτογλου να δοκιμάζει την τύχη της, ενώ μαζί με τις Βασιλική Μικελέτη, Φωτεινή Πολυμενάκου και Σταματίνα Χριστακοπούλου εκπροσώπησαν το σύλλογο στην Εθνική Γυναικών. Θα ακολουθούσαν τρομερές μορφές, αρχικά η Καίτη Βλαντή και ύστερα η Άννυ Κωνσταντινίδου, η Σοφία Κλιγκοπούλου, η Κατερίνα Δελή, η Τούλα Καλέντζου, η Ελένη Καπογιάννη, η Αριστέα Μαγκλάρα, η Ανθή Μπαλτά, η Μαρία Σαμουρούκοβα και, φυσικά, πολλές ξένες αθλήτριες που κόσμησαν τα ελληνικά παρκέ και όχι μόνο.
Ο Σπόρτιγκ, άλλωστε, έδειξε πρώτος το δρόμο και στην Ευρώπη, καθώς το 1983, με αντίπαλο τον Ερυθρό Αστέρα, έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα με εκτός έδρας νίκη και μαζί την πρόκριση στο μπάσκετ Γυναικών, ενώ το 1991 και το 1992 έπαιξε στο Final Four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, καταλαμβάνοντας την 3η και την 4η θέση αντίστοιχα. Στην Ελλάδα, φυσικά, κυριάρχησε και μετρά 21 πρωταθλήματα, έχοντας πίσω του, τον Ολυμπιακό των εννέα τίτλων, παίρνοντας δικαίως το προσωνύμιο του «Αυτοκράτορα» στο μπάσκετ Γυναικών.
Όλα αυτά συνέβησαν, τότε, με το μεράκι ενός ανθρώπου με το μπάσκετ Γυναικών. Ο Βασίλης Σακόπουλος ήταν από τους πρωτοπόρους στην ανάδειξή του, δημιουργώντας ένα σύλλογο, που δε σάρωσε μόνο τους τίτλους, αλλά άρχισε να εγκαθιδρύει το άθλημα και στη συνείδηση των φιλάθλων, αποτελώντας μέχρι και σήμερα μια από τις πιο καθοριστικές παραγοντικές μορφές, με την οικογένεια Ευμορφίδη να ευελπιστεί να δώσει με τη σειρά της μια διαφορετική πνοή και στο μπάσκετ Γυναικών, έχοντας να διαδεχθεί μια ολόκληρη ιστορία και να βρει μπροστά του, πλέον, έναν πολύ ισχυρό ανταγωνισμό, όταν ο Σπόρτιγκ επιστρέψει.
Ο Σπόρτιγκ, λοιπόν, επιστρέφει και αναβιώνει την ιστορία του. Και μένει να φανεί, μέχρι πού μπορεί να φτάσει το όραμα αυτής της αναβίωσης...
Credits: ΕΟΚ E-Magazine+Eurokinissi
