Η αδιαπραγμάτευτη αγωνιστική αξιοκρατία του Basketball Champions League, ενίοτε δημιουργεί και ανησυχίες. Ομάδες «άγνωστες» στο μπασκετικό κατεστημένο κατακτούν θέσεις και αποκτούν δικαίωμα και οι διοργανωτές… λοξοκοιτάζουν, αγωνιώντας αν θα προσφέρουν στον ισχυρό ανταγωνισμό της διοργάνωσης, αν θα είναι υψηλού επιπέδου.
Λογικό ήταν το περασμένο καλοκαίρι να υπήρξε… ακτινογραφία της «φρέσκιας» παρουσίας από την ελληνική περιφέρεια, της Καρδίτσας. Υπήρξαν ερωτήσεις για τον «πήχη» αυτής της ομάδας, δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι εκεί υπάρχει όραμα και θα υπάρξει σίγουρα μαχητικότητα και τα υπόλοιπα παραπέμφθηκαν στις πράξεις.
Χθες το βράδυ, ο Αθλητικός Σύλλογος Καρδίτσας έγραψε τη μεγαλύτερη ιστορία στον αθλητισμό της πόλης και μία από τις χρυσές σελίδες στον αθλητισμό όλης της Θεσσαλίας, ίσως μετά το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Λάρισας.
Χθες το βράδυ, δικαιώθηκαν πρόσωπα, επιλογές, φιλοσοφίες, μια πόλη πανηγύρισε και καμαρώνει και επειδή αυτό που χτίζεται για χρόνια εκεί πέρα έχει σταθερές βάσεις, οι ίδιοι από σήμερα θα το βάλουν στη διάσταση που θέλουν. Ωθηση για τον μεγάλο στόχο της ανανέωσης της παρουσίας στην κατηγορία θα το πουν, όπως το λέει με κάθε ευκαιρία ο Νίκος Παπανικολόπουλος.
Υπάρχει το δημοσιογραφικό κλισέ «ο νεαρός προπονητής» που ακολουθεί πολλά χρόνια κάποιους θέλοντας να πει… εξελίξιμος και που μπορεί να αφαιρεθεί όταν φύγει μια ολόκληρη γενιά που προηγείται ηλικιακά και σε εμπειρίες. Ο Παπανικολόπουλος νεαρός είναι ηλικιακά, αλλά θα μειδιούσε αν είχε social media και έβλεπε ακόμα να χαρακτηρίζεται έτσι και προπονητικά.
Ενας φτασμένος προπονητής με ξεκάθαρη και μοντέρνα φιλοσοφία, πετυχημένος όπου κι αν πέρασε μέχρι σήμερα, αποδεκτός από τους παίκτες του και... παρεξηγήσιμα ειλικρινής. «Εχθρός» των δημοσίων σχέσεων, μακριά από… προωθητικές ενέργειες που μπορεί να τον είχαν πάει ήδη σε πιο "μεγάλα" μαγαζιά, τραβάει τον δρόμο του και περιμένει. Μπορεί να αργήσει λίγο παραπάνω , αλλά δεδομένα θα το κάνει και το επόμενο βήμα. Και θα πετύχει κι εκεί. Αφού πρώτα όμως έχει "πιστωθεί" την εδραίωση της Καρδίτσας στον μπασκετικό χάρτη.
Για κάθε προπονητή βέβαια, το κυρίαρχο είναι το περιβάλλον που δημιουργούν οι διοικούντες. Και στον ΑΣΚ αυτό χαρακτηρίζεται με μία λέξη. Ιδανικό. Ο Χρήστος Δεληγιάννης και οι επί χρόνια συνεργάτες του έχουν φτιάξει το «μια πόλη, μια ομάδα», και σε αυτή την ομάδα η αίσθηση της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης περισσεύουν. Προφανώς υπάρχουν και προβλήματα, όπως σε κάθε ζωντανό οργανισμό, αλλά ποτέ αυτά δεν περνάνε στη ζώνη του άλυτου, ούτε καν του δυσεπίλυτου. Το ότι στην Καρδίτσα υπάρχει ένας πρόεδρος ΚΑΕ που από δική του επιλογή ελάχιστοι στο μπασκετικό στερέωμα γνωρίζουν, ο δυνατός επιχειρηματίας Βασίλης Τσιγάρας, δείχνει ότι αυτή η ομάδα δεν ταιριάζει με οχήματα προσωπικής προβολής. Ολοι να βοηθήσουν θέλουν και το κάνουν με χαρά, όπως οι πολλοί ισχυροί χορηγικοί συνεργάτες.
Για τους παίκτες πάλι, τι να πει κάποιος περισσότερα από τις πράξεις τους. Η ομάδα με το μικρότερο μπάτζετ της GBL, είχε δύο ατυχίες, μία με την πρόταση – αποχώρηση του Ουίγκινς και μετά με τον σοβαρό τραυματισμό του Οκόρο, αλλά παλεύει να τα ξεπερνάει όλα. Οι ξένοι ξέρουν ότι θα πάνε κάπου με δυνατότητες ανάδειξης, φτιάχνουν… πεντάδα αυτοί που «εξαργύρωσαν» την παρουσία τους εκεί με μεγάλα επόμενα συμβόλαια εντός κι εκτός συνόρων.
Και οι Ελληνες, νιώθουν πλέον σαν στο σπίτι τους, έχουν δημιουργήσει έναν κορμό που σπανίζει στην ελληνική πραγματικότητα, τόσοι πολλοί μαζί για τόσα χρόνια και το απολαμβάνουν. Ο Δίπλαρος, ο Κασελάκης και ο Καμπερίδης απολαμβάνουν καθολικής αναγνώρισης, μπορούν να εισπράξουν και λόγω γλώσσας καλύτερα το τι σημαίνουν αυτοί και οι συμπαίκτες τους για μια ολόκληρη πόλη και απολαμβάνουν τις στιγμές.
Αυτό που πέτυχε η Καρδίτσα με την πρόκρισή της στους «16» του BCL είναι κάτι πολύ μεγάλο. Αν το δεις κυνικά, μπελά μεγάλο έβαλε στο κεφάλι της, αφού η πιο ανταγωνιστική GBL της τελευταίας δεκαετίας θέλει… ιδρώτα για την εξασφάλιση. Μόνο που αν σκέφτεσαι έτσι, κυνικά και μόνο, δε θα «μεγαλώσεις» ποτέ. Το μέγεθος θέλει όνειρα, θέλει υπερβάσεις, θέλει μεγάλες νίκες, θέλει θριάμβους και ιστορικές σελίδες. Και στην Καρδίτσα δεν θα θυσιάσουν καμία στιγμή σκεπτόμενοι συνδυασμούς και διάφορα άλλα. Το ζουν με ένταση και θα συνεχίσουν να το ζουν έτσι.
