Ο Ραφαήλ Αλαγάς γράφει στο Basketa.gr για το δεύτερο «παράθυρο» της Εθνικής Γυναικών για το Ευρωμπάσκετ του 2027, με τα κορίτσια να εκπέμπουν με τον τρόπο τους μηνύματα από τη Θεσσαλονίκη πολύ πιο σημαντικά, από τη διπλή νίκη στο κατάμεστο Ιβανώφειο.
Η αίσθηση που έμεινε από τις δύο αναμετρήσεις στο Ιβανώφειο ήταν ακριβώς αυτή για την Εθνική Γυναικών. Δεν είναι μόνο τα νικηφόρα αποτελέσματα με τη Βόρεια Μακεδονία και τη Δανία, είναι η γενικότερη εικόνα, με τον κόσμο της Θεσσαλονίκης να αγκαλιάζει τα κορίτσια μας κι εκείνα να ανταποδίδουν με τον καλύτερο, όχι μόνο με την απόδοσή τους, αλλά κυρίως με το χαμόγελο και το κέφι που είχαν σε όλη τη διάρκεια της διαμονής τους στη συμπρωτεύουσα και πρόσφεραν απλόχερα.
Η συγκεκριμένη ομάδα έχει καταφέρει να πείσει, ότι όσες βρίσκονται στις τάξεις τους, παίζουν η μία για την άλλη. Μία για όλες και όλες για μία, ενωμένες σαν μια «γροθιά», όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Εδώ έμειναν ενωμένες μετά το δύσκολο αποκλεισμό πριν από εννέα μήνες στο ΣΕΦ και στο δικό μας Ευρωμπάσκετ από την Τουρκία, πόσο μάλλον μετά από μια κακή εμφάνιση και ήττα στην Κροατία, που ήταν λογικό αγωνιστικά να φέρει προβληματισμό.
Με το που πάτησαν στη Θεσσαλονίκη, όμως, τα κορίτσια και το επιτελείο φρόντισαν να... γυρίσουν το τσιπάκι άμεσα. Και το έκαναν κυρίως με την αποφασιστικότητα ενός εγωιστή, που θέλει να αντιδράσει και να αποδείξει, ότι μια κακή του βραδιά δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει συνολικά. Αυτό ακριβώς έκαναν οι διεθνείς μας αθλήτριες και το είπαν από τις πρώτες τους δηλώσεις, μόλις βρέθηκαν σε ελληνικό έδαφος, τονίζοντας ότι η εμφάνιση στο Σίμπενικ δεν τις αντιπροσωπεύει. Και φρόντισαν να το αποδείξουν και στο παρκέ.
Η Βόρεια Μακεδονία είναι αλήθεια, ότι δε θα μπορούσε να γίνει ανταγωνιστική, καθώς είναι μια ομάδα με πολλές νέες αθλήτριες και μόνη επί της ουσίας έμπειρη την Χέμπε, με τρεις έμπειρες και ποιοτικές παίκτριες να έχουν αποσυρθεί μετά το πρώτο «παράθυρο». Η Δανία, όμως, ήταν αισθητά βελτιωμένη και αυτό έδειξε ο θρίαμβος κόντρα στην Κροατία, όμως η... ορμή της Εθνικής Γυναικών ήταν τέτοια, που δεν άφησε τις Σκανδιναβές να φανερώσουν αυτή την εικόνα και στη Θεσσαλονίκη.
Η είσοδος των κοριτσιών και στα δύο ματς είναι ο κοινός παρονομαστής όσων ήθελαν να αποδείξουν, κυρίως στους εαυτούς τους. Θέλουν να είναι μια από τις 12 ομάδες, που θα βρεθούν μέσω των προκριματικών στο Ευρωμπάσκετ Γυναικών του 2027, και πρωτίστως φρόντισαν να ξεκαθαρίσουν στο παρκέ, ότι μπορούν να συγκαταλέγονται σε όσες ταξιδέψουν σε Βέλγιο, Λιθουανία, Φινλανδία ή Σουηδία σε δύο καλοκαίρια από τώρα.
Ήταν λογικό, κάπως έτσι, να αφήσουν και στα δύο αυτά παιχνίδια μια αίσθηση κυριαρχίας, που επίσης είχαν ανάγκη, αισθανόμενες παράλληλα την αγκαλιά και τη στήριξη του κοινού, που έδειξε ότι η στήριξη στην Εθνική Γυναικών είναι πλέον σταθερή, γεγονός που έχει επίσης τη σημασία του. Οι εικόνες από το Ιβανώφειο ήταν χαρακτηριστικές και τα κορίτσια είχαν κάθε λόγο να χαίρονται με όσα αφουγκράστηκαν από τις μέρες τους στη Θεσσαλονίκη.
Θα έλεγε κανείς, ότι ήταν μια σχέση αμφίδρομη. Τα κορίτσια με την αύρα τους και παρά το αρνητικό αποτέλεσμα, που είχε προηγηθεί στην Κροατία, έπεισαν τον κόσμο να τις στηρίξει, όπως το έχουν ξανακάνει, και το κοινό με τη σειρά του έσπευσε να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο με την παρουαία του στο Ιβανώφειο αυτό το χαμόγελό τους, που ήταν ίσως και το πιο σημαντικό στο τέλος αυτού του δεύτερου «παραθύρου».
Όταν χαμογελούν έτσι τα κορίτσια, άλλωστε, όλα είναι διαφορετικά. Και άπαντες ελπίζουν, περιμένοντας και το αποτέλεσμα της κληρωτίδας, να κρατήσουν μέχρι το τέλος αυτό το χαμόγελο και την... ορμή που είπαμε προηγουμένως, για να φτάσουν σε άλλο ένα Ευρωμπάσκετ.
