Ο Δημήτρης Ρήγας γράφει για την αναγκαία ενίσχυση που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός και την επιτακτική ανάγκη για μεταγραφή ή μεταγραφές.
Η σεζόν πλησιάζει σιγά-σιγά προς την τελική της ευθεία και τα δύο παιχνίδια της «διαβολοβδομάδας» στην Ευρωλίγκα ήταν αποκαλυπτικά για τους «πράσινους». Αρχικά με κατάθεση ψυχής νίκησαν τη Ρεάλ Μαδρίτης και στη συνέχεια «άδειοι» πλέον από ενέργεια ηττήθηκαν εύκολα από την Παρτιζάν. Σε αυτά τα ματς δεν αγωνίστηκε ο Κέντρικ Ναν κι αυτό -παρά τις «κορώνες» των «ειδικών»- παίζει τεράστιο ρόλο, καθώς ο Αμερικανός είναι ο καλύτερος -αν όχι ο καλύτερος στους τρεις καλύτερους σίγουρα- παίκτης της Ευρώπης.
Δεν έχει μεγάλη σημασία να αναλυθεί τι συνέβη σε κάθε αγώνα ξεχωριστά, διότι πολύ απλά το «τριφύλλι» ήταν άρτιο τακτικά στο παιχνίδι με τους Μαδριλένους και κόντρα στους Σέρβους δεν είχε άλλη βενζίνη στο ρεζερβουάρ του. Κι αυτό συμβαίνει διότι σταθερά οι παίκτες που έρχονται από τον πάγκο κι αποτελούν το δεύτερο ροτέισον, δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα.
Βέβαια η κριτική όλων σταθερά κατευθύνεται στον Εργκίν Αταμάν, διότι ο άνθρωπος που βοήθησε τον Παναθηναϊκό να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 13 χρόνια, δέχεται διαρκώς «λιθοβολισμούς» για ό,τι κι αν συμβαίνει. Για την ιστορία, με όλα όσα κάνουν στο παρκέ οι αναπληρωματικοί, όταν τους δίνει την ευκαιρία, ο ίδιος δικαιώνεται απόλυτα και όχι εκείνοι που «φώναζαν» ότι δεν τους χρησιμοποιούσε.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι «πράσινοι»... φωνάζουν με την εικόνα τους ότι χρειάζονται ενίσχυση κι απομένει ένα εικοσαήμερο προκειμένου να προσθέσουν στο ρόστερ τους παίκτη ή παίκτες οι οποίοι θα βοηθήσουν στη λύση κάποιων από τα προβλήματα που υπάρχουν.
Φαίνεται ορισμένες φορές ότι υπάρχει η θέληση μόνο για μεταγραφές παικτών με «βαριά» ονόματα και βιογραφικά, όμως δεν θα ήταν κακό να τσεκαριστεί και μία διαφορετική κατεύθυνση. Δεν είναι όλα «άσπρο ή μαύρο». Το κενό στο «4» είναι σημαντικό και πρέπει να καλυφθεί, το ίδιο και στο «5». Αν από το ΝΒΑ δεν έχει προκύψει κάτι καλό, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνει κίνηση για αθλητή.
Στη σούμα της εβδομάδας πάντως ήταν πολύ σημαντικό για τον Παναθηναϊκό ότι εφόσον έμελλε να πάρει ένα από τα δύο παιχνίδια, κατόρθωσε να «λυγίσει» τη Ρεάλ Μαδρίτης, διότι πιθανή ήττα θα του κόστιζε και σε ενδεχόμενες ισοβαθμίες των δύο ομάδων, αν κι ακόμα υπάρχουν πάρα πολλές (12) αγωνιστικές για να παιχτούν.
ΥΓ. Συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους φίλους του Θανάση Σκουρτόπουλου. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω πριν από επτά χρόνια σε μία συνέντευξη και αμέσως καταλάβαινε κάποιος την «πάστα» του συγκεκριμένου ανθρώπου. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ από τον κόσμο του μπάσκετ και όχι μόνο.
