Ο Δημήτρης Ρήγας γράφει για το νέο «μπρέικ» της Βαλένθια και τους λόγους που το πέτυχε, αλλά και για την ώρα κούπας της ΑΕΚ.
Ο Παναθηναϊκός χθες (8/5) το βράδυ υπέπεσε σε αρκετά λάθη. Πρώτα απ' όλα επέτρεψε ξανά στους Ισπανούς να αισθανθούν άνετα και να παίξουν απελευθερωμένα. Στη συνέχεια δεν εκμεταλλεύτηκε το μομέντουμ όταν προσπέρασε στην τρίτη περίοδο. Σφάλματα έγιναν και στην άκρη του πάγκου, με τον Εργκίν Αταμάν να βγάζει εκτός στην ουσία τον Σορτς ο οποίος ήταν αρνητικός αλλά στα μέσα του τελευταίου δεκαλέπτου θα έπρεπε να είχε αντικαταστήσει εκείνος τον Τζέριαν Γκραντ. Ο Τούρκος πάλι δεν προτίμησε διαρκώς τις αλλαγές στην άμυνα κι αυτό επίσης αποδείχθηκε λάθος.
Παράλληλα οι «πράσινοι» ήταν τραγικά άστοχοι από το τρίποντο με 7/30, ακόμα και σε εντελώς «ανοιχτά» σουτ που είναι ικανοί να τα βάλουν, όμως συχνά φέτος παρουσιάζονται ασταθείς στις εκτελέσεις τους πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. Και κάπου εκεί τελειώνουν τα λάθη των κυπελλούχων Ελλάδας.
Τα υπόλοιπα που έγιναν δεν αφορούν το μπάσκετ. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι η διαιτητική τριάδα είχε σκοπό να σφυρίξει με διαφορετικά κριτήρια στις δύο πλευρές και να δώσει τον πρώτο λόγο στη Βαλένθια. Σ' ένα παιχνίδι λοιπόν στο οποίο το «τριφύλλι» ήταν καλύτερο στα ριμπάουντ, στις ασίστ, στα λάθη και στα κλεψίματα, σ' ένα ματς στο οποίο εκτέλεσε 48 δίποντα -έναντι 34 των Ισπανών- και στο οποίο ήταν χειρότερο μόνο στα τρίποντα, οι φιλοξενούμενοι εκτέλεσαν τις διπλάσιες βολές (21/24 έναντι 11/12), στατιστικό που τους έδωσε τη νίκη.
Ο Κέντρικ Ναν εδώ και πολύ καιρό αντιμετωπίζεται σαν ένας παίκτης της σειράς και στους δύο αγώνες του «Telekom Center» δεν καταλογίστηκε ούτε ένα (!) φάουλ υπέρ του και οκτώ (!) εις βάρος του. Μπασκετικά αυτό δεν εξηγείται όσο κι αν δεν... πουλάει. Ο Αμερικανός εκτελεστικά ήταν άρτιος με 8/12 σουτ συνολικά και με αποκορύφωμα τη φάση που ευστοχεί σε τρίποντο από τη γωνία και ο αντίπαλός του τον στέλνει στις πινακίδες. Φυσικά οι διαιτητές δεν το είδαν. Ως γνωστόν όσοι κλείνουν τα μάτια και βλέπουν μόνο όσα τους βολεύουν, θα απομονώσουν τις τρεις φάσεις που πήρε σφυρίγματα ο Παναθηναϊκός και θα ξεχάσουν να αναφέρουν τις 15 στις οποίες αδικήθηκε.
Δεν έχει νόημα να μπούμε στην ανάλυση φάση-φάση, όμως όποιος παρακολούθησε το ματς, μπορεί να αντιληφθεί ότι άλλες επαφές σφυρίζονταν στη μία πλευρά κι άλλες στην απέναντι. Και ξανατονίζουμε ότι αυτό συνέβη σε παιχνίδι που οι γηπεδούχοι πήγαιναν συνεχώς μέσα και δεν απέφευγαν την επαφή. Δεν την απέφευγαν και στην άμυνα όπου φυσικά χρεώνονταν με τεράστια ευκολία φάουλ στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Δικαίως ο Αταμάν διαμαρτυρήθηκε για τη διαιτησία αλλά πλέον δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να τα βάζει με τον εαυτό του για τον τρόπο που ξεκίνησε τόσο στο Game 3 όσο και στο Game 4 και πλέον αναζητά ένα μικρό θαύμα στην Ιβηρική Χερσόνησο, καθώς και στο Game 2 εκεί είχε τύχει άσχημης αντιμετώπισης από τους ρέφερι -συμπτωματικά ο ένας ήταν ξανά ο κύριος Ράντοβιτς όπως χθες- κι επιβίωσε απλά επειδή ήταν τρομακτικά εύστοχος. Δύσκολο να συμβεί ξανά κάτι τέτοιο και η Βαλένθια είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί.
Οι «νυχτερίδες» αξίζουν συγχαρητήρια για τον τρόπο που αγωνίζονται, για το όμορφο μπάσκετ που παίζουν και για το γεγονός ότι ως γνήσιοι Ισπανοί έχουν καταφέρει μετά από μία τέτοια σειρά να εμφανίζονται μέχρι και... παραπονεμένοι, με τον σπουδαίο κόουτς Πέδρο Μαρτίνεθ να αποδεικνύει πόσο... υπεράνω είναι, μόνο μετά από νίκες, καθώς στις ήττες «γκρίνιαζε» και του έφταιγαν όλα -κυρίως οι διαιτητές-, ενώ όταν κερδίζει είναι ένας πραγματικός τζέντλεμαν των πάγκων, έστω κι αν νωρίτερα έχει εκστομίσει «γαλλικά» στον συνάδελφό του στον αντίπαλο πάγκο.
Πλέον η ψυχολογία έχει αλλάξει άρδην, στην Ισπανία -όπως φάνηκε μετά το δεύτερο παιχνίδι- επιτρέπεται -μεταξύ άλλων- ο κόσμος να εκτοξεύει αντικείμενα στον πάγκο των φιλοξενούμενων και υπεύθυνοι ασφαλείας να απαιτούν από τους παίκτες να μην πανηγυρίζουν. Η Βαλένθια έχει «φτερά» στα πόδια, παίζει άνετα μπασκετικό «ξύλο» και είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να επικρατήσει και να συμβεί αυτό που επιθυμούν πολλοί, δηλαδή ο οικοδεσπότης της τελικής φάσης να τη δει από την τηλεόραση.
Αν θα δικαιωθούμε ή όχι κι αν θα υπάρξει ίση μεταχείριση των δύο αντιπάλων στο Game 5 θα το σχολιάσουμε στο επόμενο σημείωμά μας, ωστόσο είναι πιθανό να μην χρειαστεί καν κάποια έξτρα βοήθεια η ισπανική ομάδα -η οποία διαθέτει ένα σπουδαίο κι άρτια δουλεμένο σύνολο- για να νικήσει μπροστά στο κοινό της τους «πράσινους», όπως έκανε «καθαρά» στην κανονική περίοδο.
Η σοβαρή ΑΕΚ σηκώνει την κούπα κόντρα στη Ρίτας
Το βράδυ (21.00) του Σαββάτου (9/5) η ΑΕΚ παίζει ακόμα έναν ευρωπαϊκό τελικό στην ιστορία της, με στόχο την κατάκτηση του τροπαίου του BCL για δεύτερη φορά μετά το 2018. Παράλληλα αν τα καταφέρει, θα φτάσει τους τέσσερις ευρωπαϊκούς τίτλους -πέντε μαζί με το Διηπειρωτικό που έχει στην τροπαιοθήκη της- και θα ανέβει στη δεύτερη θέση της λίστας των ελληνικών ομάδων με τα περισσότερα ευρωπαϊκά κύπελλα.
Πριν από δύο ημέρες σε τούτη τη γωνία είχαμε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους η Ένωση δεν είχε κανένα πρόβλημα απέναντι στη Μάλαγα, με δεδομένο ότι δεν υστερούσε πουθενά κόντρα στους Ανδαλουσιανούς. Αποδείχθηκε περίτρανα στο παρκέ κι απομένει ένα βήμα για την κατάκτηση του τροπαίου.
Η Ρίτας έκανε το «μπαμ» με αντίπαλο την Τενερίφη και θα βρει τους Λιθουανούς μπροστά της η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα. Ο «Σάλε» στα 73 του αξίζει τα συγχαρητήρια για το γεγονός ότι έχει «χτίσει» ένα εξαιρετικό σύνολο χωρίς τεράστιο μπάτζετ και δεν πήρε τυχαία το βραβείο του προπονητή της χρονιάς στη διοργάνωση. Ο μόνος φόβος για τους «κιτρινόμαυρους» στον αποψινό τελικό είναι η σιγουριά της νίκης.
Η αλήθεια είναι ότι η ΑΕΚ είναι η καλύτερη ομάδα όλη τη σεζόν στο Basketball Champions League. Επίσης δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα από τους αντιπάλους της. Υπερτερεί σε όλες τις θέσεις κι έχει προσωπικότητες «μπαρουτοκαπνισμένες» για να σηκώσει την κούπα. Θα πρέπει απλώς να παρουσιαστεί σοβαρή, να ακολουθήσει το πλάνο και να «σκυλιάσει» στην άμυνα.
Οι Λιθουανοί διαθέτουν μία αξιοσέβαστη σχολή στο μπάσκετ όμως ένας Αμερικανός είναι στην ουσία ο μοναδικός κίνδυνος. Εφόσον η Ένωση βρει τρόπο στην αντιμετώπιση του Τζέρικ Χάρντινγκ και τον κρατήσει χαμηλά, θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα για τη νίκη, προκειμένου να στείλει στα... ουράνια τον κόσμο της.
Από εκεί και πέρα έχει σταθερές κοντά και μακριά από το καλάθι κι εξαρτάται πλήρως από εκείνη να μην χάσει το μυαλό της και να φτάσει στον πολυπόθητο στόχο που τον αξίζει πέρα για πέρα με βάση και την εικόνα της σε όλη τη σεζόν.
Ευχή όλων βέβαια είναι η ΑΕΚ να σηκώσει το τρόπαιο, να αποδείξει την άνοδο του ελληνικού μπάσκετ και σε διασυλλογικό επίπεδο και να πάρει και μία άτυπη ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του Μακεδονικού το μακρινό 2005 από την ίδια αντίπαλο στο EuroCup.
