Κύπελλο Ελλάδας: Οι τελικοί δύο… όχι τόσο συνηθισμένων ζευγαριών (vids+pics)

Ο Ολυμπιακός βρίσκει μπροστά του το Μαρούσι (19/2, 17:00, ΕΡΤ2 ΣΠΟΡ) και ο Παναθηναϊκός τον Ηρακλή (19/2, 20:00, ΕΡΤ2 ΣΠΟΡ) στο Ηράκλειο και το Basketa.gr κάνει «βουτιά» στην κοινή στιγμή των τεσσάρων ομάδων, με τα ίδια ζευγάρια να έχουν βρεθεί σε τελικό.

Οι ημιτελικοί του φετινού Κυπέλλου Ελλάδας, εκτός του ότι θα έχριζαν μεγάλα φαβορί τους «αιωνίους» εκ προοιμίου, έδιναν τη δυνατότητα στον αντίπαλό τους, να ζήσουν λίγο περισσότερο το όνειρο. Το Μαρούσι πρώτο θα συναντήσει τον Ολυμπιακό (19/2, 17:00) και ο Ηρακλής θα βρει μπροστά του τον Παναθηναϊκό (19/2, 20:00), σε δύο αγώνες με τη δική τους σημασία για την καθεμία από τις εν λόγω δύο ομάδες.

Η ομάδα των Βορείων προαστίων βρίσκεται σε αυτή την φάση στο θεσμό του Κυπέλλου, ύστερα από 17 ολόκληρα χρόνια, όταν είχε αγωνιστεί ξανά σε ημιτελικό, ενώ ο «Γηραιός» χρειάστηκε να περιμένει από μια... Πρωταπριλιά, εκείνη του 2000, τη δυνατότητα να βρεθεί στην τετράδα. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο, δε, είναι ότι έχουν συναντήσει τον αντίπαλό τους ακόμη και στον τελικό, με τις μνήμες τελικά να μην είναι και τόσο μακρινές, βιώνοντας τότε το δικό τους όνειρο, όπως συμβαίνει και τώρα.

Η αύρα του Ντομινίκ και η νοσταλγία του Φορντ

Ο τελικός, όπου ο Ηρακλής έχει αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό, αλλά κι εκείνος όπου το Μαρούσι βρήκε τον Ολυμπιακό, έχουν σημαδευτεί από τους εν λόγω δύο «μύθους», προσφέροντας κάπως έτσι μια διαφορετική διάσταση στην εμπειρία, που οι δύο αυτές ομάδες είχαν ζήσει απέναντι στους «αιωνίους», ειδικά το Μαρούσι που για πρώτη φορά τότε συμμετείχε σε τελικό.

Προηγείται ο «Ημίθεος» χρονικά, με τους «πράσινους» του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς να είναι το απόλυτο φαβορί στον τελικό του Final Four της Πάτρας το 1996. Ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε με 87-78 το «εμπόδιο» της ΑΕΚ και ο Ηρακλής με 79-77 εκείνο του Απόλλωνα, φτάνοντας με τη σειρά του στον τελικό, τον τρίτο της υπεραιωνόβιας πια ιστορίας του. Μια ομάδα με τον Ντομινίκ Ουίλκινς στη σύνθεσή της δύσκολα θα έχανε, έχοντας δίπλα του παίκτες όπως ο Αλβέρτης, ο Γιαννάκης, ο Βράνκοβιτς, ο Οικονόμου, ο Κόρφας και άλλοι, δύσκολα θα έχανε και η διαφορά έφτανε τους 20 πόντους στο ημίχρονο, για να επικρατήσει με 85-74 το «τριφύλλι» απέναντι σε ένα σύνολο του Στηβ Γιατζόγλου, που είχε τον απίθανο Ρόι Τάρπλεϊ, τον ΜακΝτάνιελ, τον Κακιούση, τον Γιαννουζάκο, τον Μπρούγος και άλλους, που οδήγησαν τον Ηρακλή σε μια από τις πιο δοξασμένες του στιγμές.

Αντίστοιχα για το Μαρούσι αλησμόνητος θα μείνει ο τελικός του 2002 στο ΣΕΦ, πάλι με Final Four, επικράτησε με 77-70 του Πανελληνίου, ενώ ο Ολυμπιακός κέρδιζε με 83-75 τον «αιώνιο» του αντίπαλο. Ο Λευτέρης Σούμποτιτς είχε τότε στη διάθεσή του, τον αξεπέραστο Αλφόνσο Φορντ, τον Παπαλουκά, τον Τόμιτς, τον Μπουντούρη, τον Παπανικολάου και πολλούς ακόμη, ενώ ο Κώατας Πετρόπουλος στην άλλη πλευρά παρέτασσε τον Κοχ, τον Μπερκ, τον Κορωνιό, τον μετέπειτα τεχνικό Σωτήρη Μανωλόπουλο και, φυσικά, τον νεαρό τότε Βασίλη Σπανούλη, με τους «ερυθρολεύκους» να παίρνουν την κούπα με 74-66, σε ένα παιχνίδι όπου φυσικά μέτρησε η συμμετοχή ενός σωματείου, που δεν είχε ζήσει ξανά την εμπειρία.

Ο Ηρακλής και το Μαρούσι, λοιπόν, έχουν αρκετά να θυμούνται από συναπαντήματα με τους «αιωνίους», ζώντας δίπλα τους από μια στιγμή μοναδική. Οι μνήμες, βέβαια, δεν... παίζουν, αλλά είναι η ευκαιρία τους να τις ανασύρουν από το ντουλάπι...