Ο Δημήτρης Ρήγας γράφει για το διπλό της Βαλένθια στο «Telekom Center» και για τον σπουδαίο ημιτελικό της ΑΕΚ με τη Μάλαγα στο Final 4 του BCL.
Μετά τα όσα είχαν προηγηθεί -σε όλα τα επίπεδα- επί ισπανικού εδάφους την προηγούμενη εβδομάδα, είναι αλήθεια ότι η εικόνα των «πράσινων» στο μεγαλύτερο μέρος του τρίτου παιχνιδιού των πλέι οφ της Ευρωλίγκας με αντίπαλο τις «νυχτερίδες» ήταν αποκαρδιωτική. Δεν αποτελεί υπερβολή, θα περίμενε κανείς από τους κυπελλούχους Ελλάδας να μπουν με το «μαχαίρι στα δόντια».
Έκαναν ακριβώς το αντίθετο και θύμισαν την ομάδα που πραγματικά κανείς δεν πίστευε ότι έβλεπε στο γήπεδο σε ορισμένα παιχνίδια της κανονικής περιόδου. Τότε υπήρχε η «δικαιολογία» της μικρής σημασίας αγώνων. Πλέον δεν υφίσταται κάτι τέτοιο και καλούνται άπαντες να διαβούν το δύσκολο μονοπάτι στο οποίο έβαλαν τον εαυτό τους.
Με βάση την εικόνα της αναμέτρησης, η νίκη με διαφορά τεσσάρων πόντων είναι παραπλανητική. Η Βαλένθια αποδείχθηκε ανόητη παίζοντας με τον χρόνο στο τελευταίο πεντάλεπτο κι αρκούσε ένα μεγάλο σουτ που ποτέ δεν βρήκε το «τριφύλλι» για να είχε «σκουπίσει» τη σειρά και τώρα να γράφονταν αποθεωτικά σχόλια για τη μυθική ανατροπή από το -19. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Οι Ίβηρες άρχισαν να παίζουν άνευ λόγου και αιτίας με το ρολόι, τους ένοιαζε απλά να σπαταλήσουν χρόνο και λίγο έλειψε να τους κοστίσει, καθώς σκόραραν ένα πόντο σε πέντε λεπτά, δείχνοντας φόβο στην εκτέλεση και βγαίνοντας από τις μπασκετικές τους συνήθειες.
Αν το τελευταίο κομμάτι του ματς αποτελέσει οδηγό και αύριο (8/5, 21.15), τότε δεν αποκλείεται σε καμία περίπτωση να γίνει το 2-2 και να οδηγηθεί η σειρά σε πέμπτο και καθοριστικό παιχνίδι στη «Roig Arena». Στα πλέι οφ απαγορεύεται η χαλαρότητα και ο Παναθηναϊκός είχε εικόνα που δεν συνηθίζει όταν διακυβεύονται πράγματα. Έμοιαζε χαμένος και παίκτες-σταθερές όπως ο Γκραντ και ο Ερνανγκόμεθ έμοιαζαν να μην βρίσκονται καν στο γήπεδο. Ακόμα κι αν δεν είναι εύστοχοι, οφείλουν να είναι παρόντες και να μην χάνονται -για παράδειγμα- στην άμυνα η οποία αποτελεί και το δυνατό τους σημείο.
Ο Εργκίν Αταμάν δεν βρισκόταν και ο ίδιος σε καλό βράδυ όταν δέχθηκε την αδικαιολόγητη επίθεση του Πέδρο Μαρτίνεθ, με τον Ισπανό να έχει βγάλει το κοστούμι του... σοβαρού και από τη στιγμή που βρέθηκε υπό πίεση, έχει αποδείξει το πραγματικό του πρόσωπο κάνοντας σόου όπου σταθεί κι όπου βρεθεί. Δίκαια αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στη διοργάνωση, όμως έχει χάσει την ψυχραιμία του και ασχολείται με όλα τα υπόλοιπα εκτός από το μπάσκετ.
Περιθώρια νέου λάθους και παρόμοιας εμφάνισης δεν υπάρχουν. Συγκέντρωση δεν υπήρχε σχεδόν σε κανένα σημείο κι ένα γεγονός που το αποδεικνύει, είναι το εντελώς αχρείαστο τρίτο φάουλ του Κέντρικ Ναν στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, όταν δοκίμασε άνευ λόγου και αιτίας να κόψει τον Μπαντιό, ενώ ήταν μόνος του με πέντε αντιπάλους. Και να τα κατάφερνε, θα δεχόταν καλάθι η ομάδα του. Τελικά χρεώθηκε νωρίς με τρίτο φάουλ -κι αργότερα αποβλήθηκε με πέντε-, λείποντας πολύ στο φινάλε.
Οι Ισπανοί μετά τον... θόρυβο που έκαναν άνευ λόγου και αιτίας στα δύο πρώτα παιχνίδια, πέρα από τη νίκη, πέτυχαν να έχουν και μία προνομιακή μεταχείριση από τους «γκρι», καθώς υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις στις οποίες τα κριτήρια ήταν διαφορετικά. Παρ' όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν κρίθηκε η έκβαση του αγώνα από τη διαιτησία, έστω και αν οι δύο από τους τρεις ρέφερι είναι γνωστοί για τα έργα και τις ημέρες τους.
Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει και στα δύσκολα επιβιώνει πάντα ο πιο έτοιμος πνευματικά. Οι «πράσινοι» ακόμα κρατούν την τύχη στα χέρια τους κι έχουν δύο ευκαιρίες για να προκριθούν στο Final 4. Το ζήτημα γι' αυτούς όμως είναι να τελειώσουν την υπόθεση την Παρασκευή. Μπορούν να τα καταφέρουν; Η απάντηση θα έρθει σύντομα.
Η ΑΕΚ δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται τη Μάλαγα
Με τον Ολυμπιακό να έχει «σκουπίσει» τη Μονακό και τον Παναθηναϊκό να έχει ακόμα μία ημέρα μέχρι το τέταρτο παιχνίδι με τη Βαλένθια, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, όλο το ελληνικό μπάσκετ σήμερα ασχολείται με τη «μάχη» της ΑΕΚ επί καταλανικού εδάφους απέναντι στη Μάλαγα.
Οι Ανδαλουσιανοί θα θεωρούνταν φαβορί αν είχαν όλους τους παίκτες στη διάθεσή τους και κατά δεύτερον αν δεν είχαν απέναντί τους, την καλύτερη ομάδα του φετινού BCL.
Το σύνολο του Ντράγκαν Σάκοτα με βάση το ρεκόρ του και τη σχεδόν αψεγάδιαστη πορεία του στη διοργάνωση, δικαιούται να μην φοβάται κανέναν. Απέκλεισε στα προημιτελικά τη διοργανώτρια του Final 4 Μπανταλόνα και πάει τώρα στο «σπίτι» της για να σηκώσει και την κούπα για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Αν απουσιάσει -και- ο Ντουάρτε για το συγκρότημα του Ίμπον Ναβάρο, τολμούμε να υποστηρίξουμε ότι η Ένωση έχει τον πρώτο λόγο για να πάρει εκείνη το εισιτήριο για τον τελικό όπου εκτός απροόπτου θα την περιμένει η Τενερίφη.
Σίγουρα οι άνθρωποι των «κιτρινόμαυρων» και το τεχνικό επιτελείο γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμάς τι πρέπει να κάνει η ελληνική ομάδα για να τσεκάρει το εισιτήριό της για τον τελικό του Σαββάτου (9/5). Ωστόσο κατά την ταπεινή μας άποψη ένα πρώτο βήμα θα είναι να προσπαθήσει να ρίξει όσο το δυνατόν περισσότερο τον ρυθμό -φυσικά να «χτυπήσει» στο ανοιχτό γήπεδο αν βρεθεί ευκαιρία, αλλά κυρίως να περιορίσει τα λάθη και να μην δώσει εύκολους πόντους στους αντιπάλους της στον αιφνιδιασμό- και να μην επιτρέψει να πάει το ματς στο «μία σου και μία μου».
Οι Ισπανοί πάντοτε είναι ισχυροί σε τέτοιου είδους στιλ κι έχει αποδειχθεί πολλάκις σε συλλογικό αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Τα ποσοστά των δύο αντιπάλων είναι κοντά σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες, όμως οι τυπικά γηπεδούχοι πάνε πολύ στο επιθετικό ριμπάουντ βρίσκοντας πόντους δεύτερης ευκαιρίας κι αυτό επίσης πρέπει να αποφευχθεί.
Στο θέμα προσωπικοτήτων η ΑΕΚ δεν υστερεί σε καμία περίπτωση, διότι έχει στο ρόστερ της τον «μπαρουτοκαπνισμένο» και παίκτη μεγάλων αγώνων Τζέιμς Νάναλι, με τον διαφαινόμενο MVP της σεζόν Ραϊκουάν Γκρέι να αποτελεί βασικό πυλώνα. Από κοντά και ο «καυτός» Φρανκ Μπάρτλεϊ ο οποίος σκοράρει με μεγάλη συνέπεια. Παράλληλα διαθέτει εμπειρία και στη θέση του πόιντ γκαρντ, ενώ ο Μπράουν οφείλει να βγει μπροστά στη γραμμή των ψηλών.
Εν κατακλείδι η μεγάλη ώρα για τον «δικέφαλο» έχει φτάσει και πρέπει να αποδείξει εντός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ ότι τώρα είναι η δική του σειρά. Πέρσι υποτάχθηκε στην αντίπαλό του επειδή ήταν σαφώς ανώτερη, όμως φέτος μοιάζουν να ξεκινούν -τουλάχιστον- από την ίδια αφετηρία.
