Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μίλησε, για πρώτη φορά, για το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από τους Μιλγουόκι Μπακς.
Εν μέσω των σεναρίων ανταλλαγής, ο «Greek Freak» ρωτήθηκε σχετικά από τη «Milwaukee Journal Sentinel» και απάντησε μεταξύ άλλων: «Ξέρεις, αυτό που θέλω βαθιά μέσα μου είναι να είμαι ένας παίκτης των Μιλγουόκι Μπακς για το υπόλοιπο της καριέρας μου και να κερδίζω εδώ».
Ωστόσο, όπως πρόσθεσε με αφορμή τον τελευταίο τραυματισμό του, που συνέχιζε να παίζει παρά τις ενοχλήσεις που ένιωθε: «Είπα όχι, δεν θα βγω. Παίζω, γιατί παίζω; Επειδή έχω κάτι, κυνηγάω κάτι; Ή επειδή αγαπώ την ομάδα; Παίζω επειδή έχω ματώσει στα πράσινα. Παίζω επειδή ξέρω τι έχω δημιουργήσει εδώ.
Για εμένα είναι ένα τεράστιο παζλ. Είναι ένα τεράστιο κομμάτι Lego, που έχω κατασκευάσει, και δεν μου αρέσει που ο κόσμος βγάζει κομμάτια από αυτό. Θέλω να συνεχίσω να χτίζω όσο περισσότερο μπορώ.
Τι δείχνει αυτό; Δείχνει κάποιον που δεν θα είναι εδώ; Αυτό δείχνουν οι πράξεις μου; Θα μπορούσα να σας πω ό,τι θέλω, αλλά τι δείχνουν οι πράξεις μου; Ότι θέλω να είμαι εδώ με ανθρώπους που ξέρουν τι χρειάζεται για να κερδίσεις.
Ήρθα εδώ στα 18 μου. Ένας άνθρωπος, πότε είναι η ηλικία που αποκτάει τις πρώτες του αναμνήσεις; Γύρω στην ηλικία των 4, 5, σωστά; Άρα, από 5 έως 18 είναι δεκατρία χρόνια. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου... Ήρθα εδώ από τα 18 και είμαι 31, δηλαδή δεκατρία χρόνια. Έχω περάσει περισσότερο χρόνο στο Μιλγουόκι παρά στη χώρα μου.
Έχω δημιουργήσει περισσότερες αναμνήσεις σε αυτήν την πόλη παρά στη χώρα μου. Η μόνη ανάμνηση που έχω από τη χώρα μου είναι να πουλάω πράγματα στο δρόμο, να πηγαίνω στην προπόνηση, να ζω με φόβο, να προστατεύω τους αδελφούς μου όσο περισσότερο μπορώ και να είμαι καλό παιδί, να είμαι ευγενικό παιδί.
Λοιπόν, εδώ, θα σας πω τι έμαθα εδώ. Έμαθα τι σημαίνει να είσαι παίκτης του NBA, τι σημαίνει να φθάσεις στο NBA. Έμαθα τι σημαίνει να είσαι all star παίκτης. Έμαθα πώς να γίνω πρωταθλητής. Έμαθα πώς να γίνω MVP. Έμαθα πώς να είμαι πατέρας.
Παντρεύτηκα στο Μιλγουόκι, νόμιμα, από το δικαστήριο. Επίσης, γεννήθηκαν τα παιδιά μου εδώ. Ο πατέρας μου είναι θαμμένος εδώ. Λοιπόν, πείτε μου, ανοίγω το διαβατήριο των παιδιών μου και γράφει ότι γεννήθηκαν στο Μιλγουόκι...
Έτσι, οι άνθρωποι έχουν το θράσος να έρχονται και να μου λένε "αυτός ο τύπος πραγματικά δεν αγαπάει το Μιλγουόκι". Δεν αγαπώ το Μιλγουόκι; Οι άνθρωποι της πόλης ξέρουν πόσο τους αγαπώ. Αυτή η πόλη με άφησε να είμαι ο εαυτός μου, με άφησε να είμαι πατέρας, με άφησε να είμαι σύζυγος, με άφησε να είμαι ο εαυτός μου, ο αληθινός μου εαυτός.
Περπατάω στο δρόμο, δεν με ενοχλούν οι άνθρωποι. Αλλά θα υπάρχουν όλοι οι άλλοι, γιατί υπάρχουν οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο, που έχουν τη δική τους γνώμη. Οι απόψεις είναι φθηνές, για αυτό όλοι έχουν από μία.
Με άφησαν να είμαι ο εαυτός μου σε αυτήν την πόλη. Και ζητώ ένα πράγμα. Ένα πράγμα. Μόνο. Να επαναφέρω τη χαρά σε αυτήν την πόλη. Γιατί αυτή η πόλη το αξίζει. Έχουμε βρεθεί στην κορυφή και το καταλαβαίνω πως έχουμε άσχημες χρονιές, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να έχουμε αυτήν τη νοοτροπία. Τελεία και παύλα. Εντάξει. Κι αν δεν ισχύει αυτό, τότε…
Έχω δει την αγάπη του κόσμου και τι εύχονται για εμένα. Εάν δεν ισχύει αυτό και οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές ατζέντες μέσα στην ομάδα μας, κάτι πρέπει να αλλάξει. Αυτό είναι όλο».
Για το εάν ασχολείται με τις συζητήσεις για ανταλλαγή απάντησε κατηγορηματικά: «Μηδέν. Μηδέν».
Όπως συνέχισε: «Πάντα ακούω. Για αυτό είμαι ακόμα εδώ. Πάντα ακούω και εμπιστεύομαι. Αλλά αυτό που προσπαθώ να πω είναι πόσες πιθανότητες μου απομένουν για να κερδίσω ένα πρωτάθλημα; Οπότε, απλά πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός και αποφασιστικός σε κάθε απόφαση που παίρνεις, προχωρώντας. Δεν αλλάζει.
Νομίζω ότι ακούω από την πρώτη ημέρα κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Τρέφω μεγάλο σεβασμό, αγάπη και συμπάθεια για τον Τζον (σ.σ. ο τζένεραλ μάνατζερ Τζον Χορστ) και την ιδιοκτησία κι αυτό δεν θα είναι ποτέ διαφορετικό. Δεν θα αλλάξει. Αλλά στο τέλος της ημέρας… Πρέπει να κοιτάξεις...
Στο τέλος της ημέρας, πρέπει να δεσμευτείς κάπου, σωστά; Πρέπει να δεσμευτείς κάπου. Και νομίζω ότι για δεκατρία χρόνια έχω δεσμευτεί εδώ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, οποιονδήποτε παίκτη που έχει δεσμευτεί ποτέ. Εάν με ρωτήσετε τι πραγματικά θέλω, βαθιά μέσα στην καρδιά μου; Θέλω να είμαι μέλος των Μιλγουόκι Μπακς μέχρι να αποσυρθώ και να κερδίσω ένα πρωτάθλημα εδώ. Τέλος πρότασης.
Εάν αυτό δεν είναι δυνατό να συμβεί κι αν δεν ισχύει και αν ίσως ψάχνουν αλλού κι αυτό δεν είναι που προσπαθούν να κάνουν, τότε αυτόματα πρέπει να δεις τα σχέδιά σου αναφορικά με το τι προσπαθούν να κάνουν ή να ζυγίσεις τις άλλες επιλογές σου. Είναι φυσιολογικό.
Ξέρω ποιος είναι ο στόχος μου. Δεν ξέρω ποιος είναι ο στόχος τους. Ξέρω ότι μιλάω μαζί τους, αλλά δεν νομίζω ότι είναι δίκαιο να μοιράζομαι τις συζητήσεις που κάνω μαζί τους. Δεν έχουν έρθει στο παιχνίδια μας πρόσφατα. Δεν ήμασταν και τόσο καλοί. Οπότε μάλλον είναι αναστατωμένοι.
Στοιχηματίζω ότι μπορείς, ας πούμε, να μιλήσεις μαζί τους. Ρώτα τους, ποιος είναι ο στόχος σας; Τι θέλετε να κάνετε; Μπορεί να θέλουν να αποκαλύψουν. Μπορεί ακόμα και να θέλουν να... πουλήσουν. Μπορεί να θέλουν να κάνουν κάποια άλλα πράγματα. Ίσως, δεν ξέρω».
Καταλήγοντας, επεσήμανε: «Η γυναίκα μου μού είπε: "Είπαν ότι ζήτησες να φύγουμε!". Ζητώ να φύγουμε κάθε χρόνο. Είναι αλήθεια! Κάθε χρόνο. Όχι φέτος. Κάθε χρόνο ζητάω να φύγουμε! Αυτό είναι το πιο κοντινό που έχουμε φθάσει.
Αυτό πρέπει να κάνεις. Αυτό πρέπει να κάνεις. Έχω δεσμευτεί. Είμαι δεκατρία χρόνια εδώ. Δεκατρία. Πιστεύεις πραγματικά ότι θέλω να φύγω; Πιστεύει πραγματικά ο κόσμος ότι θέλω να φύγω;».
