Πέρασαν ακριβώς 26 χρόνια από τότε, που η ΑΕΚ έκανε... κατάληψη στη Λωζάνη και πραγματοποίησε ένα «Déjà vu» του 1968 στην ελβετική πόλη απέναντι στην πανίσχυρη Κίντερ Μπολόνια, σε έναν από τους πιο ξεχωριστούς ελληνικούς θριάμβους στην Ευρώπη.
Ο ανεπανάληπτος θρίαμβος του 1968 έπρεπε κάπως να επαναληφθεί. Η απόλυτη στιγμή ήταν ακριβώς στη συμπλήρωση μισού αιώνα, το 2018, όταν η ΑΕΚ σήκωσε την κούπα του BCL μπροστά στον κόσμο της, στο Κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, αλλά και η κατάκτηση της Λωζάνης είναι ένα γεγονός, που για πολλούς λόγους δεν μπορεί να ξεχαστεί.
Ήταν η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς με παίκτες, όπως ο Νίκος Χατζής, ο Δήμος Ντικούδης, ο Μιχάλης Κακιούζης, ο Άγγελος Κορωνιός και αρκετοί ακόμη, που θα οδηγούσαν την Ένωση σε μια ακόμη υπέρβαση απέναντι στην τότε ισχυρή Κίντερ Μπολόνια του Ντανίλοβιτς, του Οικονόμου, του Στομπέργκας και πολλών άλλων.
Την Μπολόνια, που δύο χρόνια αργότερα... περιέλαβε και ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο σπίτι της, με την ΑΕΚ στις 11 Απριλίου 2000, ακριβώς 26 χρόνια πριν, να δείχνει το δρόμο στην ελβετική πόλη.
Η «φρενήρης» πορεία μέσα από έναν «εμφύλιο» και ο θρίαμβος της Λωζάνης
Η ΑΕΚ ξεκίνησε την πορεία της με έναν τρόπο, που έδειχνε ότι μπορούσε να φτάσει εξαρχής πολύ μακριά, αφού ήδη στην φάση των ομίλων μέτρησε εννέα νίκες σε 10 αγώνες, παίρνοντας με άνεση την πρωτιά στο δικό της όμιλο, με δεύτερη την Χάποελ Ιερουσαλήμ στο 6-4, για να συνεχίσει στην φάση των «32», όπου οι δύο άνετες νίκες επί της Πολζέλα από τη Σλοβενία ήταν μονάχα η αρχή.
Η αήττητη πορεία στους διπλούς αγώνες των νοκ άουτ συνεχίστηκε και απέναντι στην Ταού Κεράμικα, με την πρώτη απώλεια να έρχεται χωρίς σοβαρό αντίκρυσμα στον «εμφύλιο» με τον Ηρακλή. Οι δύο ελληνικές ομάδες είχαν φτάσει στην οκτάδα κι εκεί διασταυρώθηκαν, με τον «Γηραιό» να έχει ένα εξαιρετικό σύνολο τότε υπό τον μετέπειτα αγωνιστικό «πατριάρχη» του «Δικεφάλου», Ντράγκαν Σάκοτα, με παίκτες ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Νίκος Χατζηβρέττας, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, ο Μπάιρον Ντίνκινς, ο Μπακ Τζόνσον και άλλοι, με 84-73 της ΑΕΚ στο πρώτο να είναι να είναι αρκετό να αντέξει στην απάντηση με 73-70 στο Ιβανώφειο.
Η Ζαντάρ ήταν το προτελευταίο «εμπόδιο» και η αλήθεια είναι, ότι η ομάδα του Ίβκοβιτς προβληματίστηκε από το 75-70 στο πρώτο ματς. Η αντίδραση, ωστόσο, ήταν εμφατική και το 82-67 στο δεύτερο παιχνίδι έστειλε την ΑΕΚ στον τελικό της Λωζάνης, όπου θα έβρισκε έναν αντίπαλο, που εκείνα τα χρόνια είχε... τον ουρανό για ταβάνι, όπου κι αν αγωνιζόταν.
Ένα επιθετικό ρεσιτάλ με πέντε παίκτες να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων και πρώτο τον αρχηγό, Νίκο Χατζή, στους 16 καθώς και η άμυνα στον Σάσα Ντανίλοβιτς, παρότι ήταν εκείνος ο πρώτος σκόρερ της Μπολόνια με 18 πόντους, έδειξαν το δρόμο και με 83-76 η ΑΕΚ έγινε... Βασίλισσα ξανά, σε ένα αποτέλεσμα που προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού στις τάξεις του συλλόγου και των οπαδών της, σε μια «χρυσή» εποχή που κατέληξε με το πρωτάθλημα του 2002 υπό τον Ντράγκαν Σάκοτα.
Με αυτό τον τρόπο, ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της «κιτρινόμαυρης» ιστορίας είχε γραφτεί, σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους ελληνικούς θριάμβους...
Photo Credits: Eurokinissi
