Aa
TEXT SIZE

Είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αθλητών των οποίων η δουλειά και η υπομονή ήταν αναπόφευκτο να αποδώσουν καρπούς. Ο Νίκος Περσίδης πρόλαβε να γυρίσει αρκετές ομάδες της GBL, χωρίς να βρει με σταθερό τρόπο αυτό που του ταιριάζει. Στον ΠΑΟΚ όμως, φαίνεται ότι ρίχνει την άγκυρα του.

Κλείνοντας μία διετία στο «παλατάκι», μέσα από την οποία κατάφερε να παίξει δύο ευρωπαϊκούς τελικούς και να γίνει διεθνής στα 29 του, ο Περσίδης φαίνεται ότι θα δώσει συνέχεια σε αυτήν τη διαδρομή με ακόμη δύο χρόνια. Αυτό μοιάζει να είναι μιας μορφής επιβράβευση για όσα έκανε σε αυτές τις δύο σεζόν και ταυτόχρονα επιβεβαίωση ότι μπορεί να σταθεί και σε μία ομάδα που είναι δεδομένο ότι θα είναι υψηλότερου επιπέδου και μεγαλύτερων προσδοκιών. Πώς το κατάφερε;

Πρόκειται για το αποτέλεσμα πολλών παραμέτρων. Ο Περσίδης προφανώς βρίσκεται πια σε μία περίοδος ατομικής ωρίμανσης, έχει εξελίξει σε πολύ σημαντικό βαθμό κομμάτια του παιχνιδιού του ενώ δεν χωράει συζήτηση για το ότι δούλεψε πολύ το σώμα του. Στον ΠΑΟΚ της φετινής σεζόν κατάφερε να εξελίξει τον χαρακτηρισμό του role player, υπηρετώντας έναν ρόλο παίκτη που λειτουργούσε υποδειγματικά τόσο στο «3», όσο και στο «4». Δεν είναι τυχαίο ότι ο χρόνος συμμετοχής του αυξήθηκε εντυπωσιακά. Στη σεζόν 2024-25 είχε 15,8 λεπτά συμμετοχής στο Πρωτάθλημα και 12,8 στο FIBA Europe Cup, αριθμοί που πήγαν στη φετινή σεζόν στα 20,4 και 17,9 λεπτά αντίστοιχα.


 

Τα baseline cuts έγιναν το… ψωμάκι του

Υπήρχαν στιγμές στη διάρκεια των αγώνων του ΠΑΟΚ που οι αντίπαλοι ενώ το περίμεναν και θεωρητικά ήταν προετοιμασμένοι γι’ αυτό, απλά έβλεπαν να συμβαίνει. Τα baseline cuts εξελίχθηκαν σε κάτι σαν «υπογραφή» του Περσίδη που έμαθε να παίζει πολύ στην πλάτη της άμυνας των αντιπάλων και «κόβοντας» από τη βασική γραμμή, να παίρνει την μπάλα από στο «σκαλοπάτι» που συνήθως δημιουργούσε ο ψηλός. Στην επίθεση ωστόσο ήταν κάτι περισσότερο από αυτό. Ο διεθνής φόργουορντ εκτελούσε με συνέπεια ως spot-up shooter ενώ πολύ συχνά ήταν αυτός που εκδήλωνε τον αιφνιδιασμό για την ομάδα του.

Παίκτης που χρειάζεται ελάχιστα την μπάλα στα χέρια, με το Usage Rate του να μην φτάνει το 13%-14%, όμως αυτό κάνει ακόμη πιο πολύτιμους τους 5,6 πόντους που είχε στα 48 παιχνίδια του στη σεζόν. Στο Πρωτάθλημα έφτασε τους 6,1 πόντους και τα 3,9 ριμπάουντ, ενώ οι αντίστοιχοι αριθμοί του στην περασμένη σεζόν ήταν 3,6 και 2,9 αντίστοιχα. Σε αυτούς ασφαλώς και θα πρέπει να προσθέσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα ευστοχίας, στις λίγες συνήθως, προσπάθειες του, αφού εκτέλεσε με 55% εντός πεδιάς, φτάνοντας στις παρυφές του 40% στα τρίποντα (39%).


Ο Περσίδης είναι παίκτης που βάζει το σώμα του στην άμυνα, έχει συμμετοχή στα deflection, δίνει μέγεθος και αθλητικότητα στο «3». Αυτά είναι στοιχεία που δεν προσπέρασε ο Αντρέα Τρινκιέρι που άναψε το «πράσινο φως» για την παραμονή του. Για τον ΠΑΟΚ άλλωστε είναι θεμελιώδες να δημιουργήσει μία αξιόλογη βάση Ελλήνων παικτών τους οποίους θα πλαισιώσει με οχτώ, όπως φαίνεται, ξένους. Αυτή η προσπάθεια είναι σε καλό δρόμο αν αναλογιστεί κανείς ότι έχει αποκτηθεί ο Νάσος Μπαζίνας, έχει συμβόλαιο ο Νίκος Χουγκάζ που θα είναι έτοιμος στην αρχή της σεζόν και υπάρχουν συμφωνίες με τον Νικ Καλάθη, τον Ναζ Μήτρου-Λονγκ και τον Δημήτρη Κακλαμανάκη. Με τον Περσίδη, ο αριθμός θα φτάσει τους έξι ενώ είναι πιθανό να αυξηθεί με τον Γιώργο Φίλλιο ή και τον Κωνσταντίνο Ιατρίδη που υπηρέτησαν τον ρόλο που τους ανατέθηκε στο τελευταίο τρίμηνο με τον Παντελή Μπούτσκο.

Αυτομάτως μιλάμε για 6+2 Έλληνες παίκτες, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί κάποια ακόμη προσθήκη… έκπληξη.