Γιώργος Αρνόκουρος: Τα «βήματα» της δικαίωσης (pics)

Μπορεί να μην είσαι η πριμαντόνα, από την οποία περιμένουν τα πάντα και ούτε λάμπεις σε κάθε σου «βήμα». Μπορεί να μη σου προσφέρεται αυτή η δυνατότητα και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει, και είναι λογικό να σκέφεται το γιατί δεν μπορεί να έχεις αυτή τη θέση πρωταγωνιστή, να είσαι ένα από τα μεγάλα ονόματα και, κάπου εκεί, κάνεις τις δικές σου προσωπικές διεργασίες για το πώς θα βοηθήσεις την ομάδα και τον εαυτό σου ταυτόχρονα.

Κάπου εκεί, δημιουργούνται παίκτες κάτι παραπάνω από απαραίτητοι. Εργάτες, χωρίς τους οποίους οι «αστέρες» στο τέλος… μένουν μόνοι τους και είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρουν. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Γιώργος Αρνόκουρος, ο οποίος ξεχωρίζει… αθόρυβα τα τελευταία χρόνια στις εθνικές κατηγορίες και, μετά την τελευταία σεζόν στους Vikos Φalcons παίρνει τη θέση, που του αξίζει στην GBL μετά από τόση δουλειά και εξέλιξη, με τον Ηρακλή να τον εμπιστεύεται, όπως έκανε και με ένα συμπαίκτη του στον Πανερυθραϊκό, τον Κώστα Καμπουρίδη, που έχει… ριζώσει στο «Ιβανώφειο».

Ο 26χρονος ψηλός χρειάστηκε να ανέβει ένα προς ένα τα σκαλιά, πάντα με τη δουλειά και την αφοσίωσή του στον εκάστοτε ρόλο, που του δόθηκε, πείθοντας ότι αξίζει την ευκαιρία στο ανώτερο επίπεδο και είναι βέβαιο, ότι το ίδιο θα συνεχίσει να «μοχθεί», ώστε να προχωρήσει στην εκπλήρωση των επόμενων «βημάτων», που έχει ονειρευτεί.

Νόμος είναι… το δίκιο ενός «εργάτη»

Αλλάζουμε λίγο σε λόγια μια κλασική έκφραση, που ακούγεται σε διαδηλώσεις, για να… διαδηλώσουμε κι εμείς υπέρ των αθλητών, που έχουν ακριβώς αυτό το ρόλο σε κάθε ομάδα και αποτελούν, εν τέλει, από τις πιο σημαντικές παρουσίες σε όλα τα ρόστερ. Ο Γιώργος Αρνόκουρος κατάφερε, τελικά, κάθε χρονιά να αναλάβει μια όλο και περισσότερο απαιτητική αποστολή, ανταποκρινόμενος κάθε φορά, για να φτάσει σε σημείο να τον εμπιστευτεί ένας σύλλογος, όπως ο Ηρακλής.

Αφού πρώτα ανδρώθηκε σε Αρίωνα και ΑΟΝΑ και πήρε τις πρώτες του μπασκετικές παραστάσεις, όντας και διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες, η Δάφνη Δαφνίου ήταν εκείνη, που του πρόσφερε τη δυνατότητα να αποδείξει το πόσα μπορεί να καταφέρει σε επίπεδο Ανδρών. Με εξαιρετικές εμφανίσεις σε Β’ Εθνική και Α2 Ανδρών, νυν National League και Elite League, κάτι που έκανε τόσο στο Χαϊδάρι όσο και αργότερα στο Μαρούσι, κέρδισε το δικαίωμα για τη δική του «απογείωση», το οποίο πρόσφερε ο Δημήτρης Χουχουλής στον Πανερυθραϊκό σε μια σεζόν, που τελικά θα ήταν ονειρεμένη.

Ο Γιώργος Αρνόκουρος ήταν για ακόμη μια φορά ένα από τα απαραίτητα «γρανάζια», που θα έστελναν την ομάδα των Βορείων προαστίων μέχρι το Final Four της Elite League και σε απόσταση 40 λεπτών από την GBL, «σκεπάζοντας» τα καλάθια στην τρομερή εκείνη πορεία, με πρόκριση έναντι του Ηρακλή στα προημιτελικά και, το σίγουρο είναι, ότι ειδικά εκείνη η σεζόν… έστρωσε το έδαφος για να καθιερωθεί σε ομάδες που είχαν ως στόχο τους τον πρωταθλητισμό.

Μετά τη θητεία του στα Μέγαρα, ακολούθησε άλλη μια σπουδαία πορεία με τον Κόροιβο, όπου πάλι ξεχώρισε με εξαιρετική παρουσία στο «ζωγραφιστό» και η ομάδα της Ηλείας έφτασε, και με τη δική του συνδρομή, στο Final Four, αν και πάλι ο Έλληνας ψηλός δεν κατάφερε να γευτεί το γλυκό νέκταρ της ανόδου. Χρειάστηκε, μάλλον, να περιμένει έναν χρόνο για να έρθει το χαμόγελο στα χείλη του.

Οι Vikos Φalcons από την αρχή δεν είχαν κρύψει τις μεγάλες επιδιώξεις τους να πρωταγωνιστήσουν και να βρεθούν στη μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκαν, εκτός των μεγάλων πρωταγωνιστών που είχαν, και «εργαλεία» σαν και του λόγου του. Η αποστολή για ακόμη μια φορά εξετελέσθη από την πλευρά του, με τους 5.6 πόντους, με 6.8 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ κι ένα κλέψιμο κατά μέσο όρο ανά αγώνα να είναι ενδεχομένως και… μικρά νούμερα, για να εξηγήσουν τη στήριξή του στην πορεία της ομάδας των Ιωαννίνων μέχρι την τελική φάση της Λευκάδας, όπου και με τη δική του δυναμική παρουσία εξασφαλίστηκε η άνοδος.

Κάπως έτσι, «ξεκλείδωσε» και η… επόμενη πίστα στην GBL για τον Γιώργο Αρνόκουρο, που είναι η επιτομή του αθλητή, ο οποίος αξίζει δικαιωματικά το «βήμα» παραπάνω. Κι έχει πείσει, ότι θα… αρπάξει ξανά την ευκαιρία του.