Ολυμπιακός: Οι πέντε «θρυλικές» του στιγμές στα Final Four (vids+pics)

Πιστός στο ραντεβού του τα τελευταία χρόνια με το Final Four ο Ολυμπιακός, που θα συμμετέχει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά στην τελική φάση της Euroleague.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια, «σκούπισε» την Μονακό και πλέον πάει στον Final Four με μοναδικό σκοπό να σηκώσει το βαρύτιμο τρόπαιο.

Αυτή είναι η 15η συμμετοχή του Ολυμπιακού στις 4 καλύτερες ομάδες της Euroleague. Η αρχή έγινε το 1994 στο Τελ Αβίβ και η σπουδαία αυτή διαδρομή συνεχίζεται μέχρι το 2026 στην Αθήνα, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή παρουσία των «ερυθρολεύκων» στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Σε αυτές τις 15 συμμετοχές υπάρχουν στιγμές που έχουν στιγματίσει την ιστορία των «ερυθρόλεκων». Κάποιες από αυτές συνδέονται με κατακτήσεις της Euroleague, που έφεραν τον τίτλο στον Πειραιά, και άλλες με συγκλονιστικές εμφανίσεις που έμειναν αξέχαστες, ακόμη κι όταν δεν συνοδεύτηκαν από τρόπαιο.

Το έπος της Πόλης

Το 2012 ήταν μία χρονιά ορόσημο για τον Ολυμπιακό. Οι «ερυθρόλευκοι»  ακολούθησαν μία διαφορετική φόρμα στο αγωνιστικό τους πλάνο και στηρίχθηκαν σε ένα νεανικό ρόστερ, με ηγέτες τις παλιοσειρές Σπανούλη και Πρίντεζη. Το σύνολο του Ντούσαν Ίβκοβιτς κατάφερε να φτάσει στο Final Four της Κωνσταντινούπολης.

Στον ημιτελικό ο Ολυμπιακός επικράτησε της Μπαρτσελόνα με 68-64 και ο τελικός απέναντι στην πανίσχυρη ΤΣΣΚΑ Μόσχας γράφτηκε μία ιστορία η οποία μνημονεύεται μέχρι και σήμερα. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε να χάνει ακόμη και με 19 πόντους διαφορά, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ το παιχνίδι. Με ηγέτη τον Βασίλη Σπανούλη στη δημιουργία και τον Γιώργος Πρίντεζης να πετυχαίνει το ιστορικό πεταχτάρι στα τελευταία δευτερόλεπτα, οι «ερυθρόλευκοι» ολοκλήρωσαν μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία της Ευρωλίγκας και κατέκτησαν το τρόπαιο με 62-61 στην Κωνσταντινούπολη. 

Η επιτυχία εκείνης της ομάδας θεωρείται μέχρι σήμερα ένα από τα πιο εμβληματικά κατορθώματα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, καθώς ο Ολυμπιακός κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης απέναντι σε αντιπάλους με πολύ μεγαλύτερα μπάτζετ και εμπειρία.

Το πρώτο ευρωπαϊκό

Η Μεγάλη Πέμπτη της 24ης Απριλίου 1997 έμελλε να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Ολυμπιακός. Στο Final Four της Ρώμη, οι «ερυθρόλευκοι» πραγματοποίησαν μία εμφάνιση κυριαρχίας απέναντι στην Μπαρτσελόνα και, με το εμφατικό 73-58 στον τελικό, κατέκτησαν για πρώτη φορά την κορυφή της Ευρώπης.

Ήταν η δικαίωση μίας ομάδας που για χρόνια βρισκόταν διαρκώς κοντά στο όνειρο, αλλά έβλεπε το τρόπαιο να χάνεται στις λεπτομέρειες. Οι χαμένοι τελικοί σε Τελ Αβίβ το 1994 και στη Σαραγόσα το 1995 είχαν αφήσει βαθιές πληγές, όμως ο Ολυμπιακός δεν λύγισε. Αντίθετα, επέστρεψε πιο ώριμος και πιο αποφασισμένος  από ποτέ για την ευρωπαϊκή καταξίωση.

Με ηγέτες σπουδαίες προσωπικότητες εκείνης της εποχής όπως οι Ρίβερς, Σιγάλας, Τάρλατς, Παπανικολάου και Φασούλας, οι «ερυθρόλευκοι» δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους Καταλανούς και σήκωσαν επιτέλους το πολυπόθητο τρόπαιο της Ευρωλίγκας.

Το ιστορικό back to back

Το καλοκαίρι του 2012 ο Ντούσαν Ίβκοβιτς αποχαιρετά τον πάγκο του Ολυμπακού και το τιμόνι της ομάδας ανέλαβε ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Έτσι ξεκίνησε ένα νέο «ταξίδι» για τους «ερυθρόλευκους» και σίγουρα το τέλος του δεν μπορούσε να το προβλέψει κανένας. Αν θεωρούνταν ακατόρθωτο να κατακτήσει ο Ολυμπιακός την Euroleague το 2012, ένα back to back σίγουρα θα έμοιαζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Ο Βασίλης Σπανούλης και η παρέα του είχαν διαφορετική άποψη. Στο Final Four του Λονδίνου ο Ολυμπιακός θα κάνει και πάλι το θαύμα του. Αφού ξεπέρασε εύκολα το εμπόδιο της ΤΣΣΚΑ στα ημιτελικά (69-52), στο δρόμο του για το τρόπαιο βρήκε την Ρεάλ Μαδρίτης.

Παρά το καταστροφικό ξεκίνημα και το γρήγορο προβάδισμα των Μαδριλένων με 27-10, οι «ερυθρόλευκοι» απέδειξαν ξανά πως είχαν τον χαρακτήρα πρωταθλητή και πως δεν εγκαταλείπουν ποτέ έναν τελικό. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ανέβασε σταδιακά την ένταση στην άμυνα, βρήκε ρυθμό στην επίθεση και με μπροστάρη τον Βασίλη Σπανούλη γύρισε ολοκληρωτικά το παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο. Καθοριστική ήταν και η παρουσία του Έισι Λο.

Ο Ολυμπιακός στέφθηκε για τρίτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης και μπήκε στο «κλειστό» κλαμπ της διοργάνωσης ως μία από τις ομάδες που καταφέρνουν να σηκώσουν το βαρύτιμο τρόπαιο δύο συνεχόμενες χρονιές.

Το κρεσέντο του Βασίλη Σπανούλη

Οι μονομαχίες του Ολυμπιακός  με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στα Final Four έχουν εξελιχθεί σε… ερυθρόλευκες ιστορίες υπέρβασης. Στον ημιτελικό του 2015, οι Ρώσοι είχαν αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα στο 36ο λεπτό (61-52) και έδειχναν να ελέγχουν το παιχνίδι, όμως ο Ολυμπιακός δεν λύγισε.

Ο αρχηγός των «ερυθρόλευκων», Βασίλης Σπανούλης, πήρε πάνω του τον ημιτελικό. Αρχικά μείωσε σε 63-57 με μεγάλο τρίποντο, στη συνέχεια έδωσε προβάδισμα στον Ολυμπιακό με πέντε διαδοχικούς πόντους για το 63-66 και, σαν να μην έφτανε αυτό, «υπέγραψε» τη νίκη με ένα ασύλληπτο τρίποντο στα έξι δευτερόλεπτα πριν το τέλος.

Το τελικό 70-68 εξασφάλισε στον Ολυμπιακό το εισητήριο και υπέγραψε ακόμα μία καθοριστική εμφάνιση του Σπανούλη απέναντι στην ΤΣΣΚΑ. Σε 32 λεπτά συμμετοχής  σημείωσε 13 πόντους και 3 ασίστ, ενώ οι 11 από αυτούς ήταν στα τελευταία κρίσιμα σημεία της αναμέτρησης.

Η πρώτη ευρωπαϊκή «μάχη αιωνίων»

Το 1994 στο Final Four του Τελ Αβίβ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός βρέθηκαν για πρώτη φορά αντιμέτωποι στην τελική φάση της διοργάνωσης. Βλέπετε τότε βάσει του κανονισμού που ίσχυε τότε στην διοργάνωση, ομάδες από την ίδια χώρα έπρεπε να αναμετρηθούν μεταξύ τους στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Έτσι, ο Ολυμπιακός και  Παναθηναϊκός τέθηκαν αντιμέτωποι στον ημιτελικό, ενώ στον άλλο ημιτελικό η Μπαρτσελόνα αναμετρήθηκε με την Μπανταλόνα.

Στην πρώτη ευρωπαϊκή «μάχη », οι παίκτες του Ολυμπιακός ήταν εκείνοι που πανηγύρισαν τη μεγάλη πρόκριση καθώς επικράτησαν του Παναθηναϊκού με 77-72. Καθοριστικός ήταν ο Γιώργος Σιγάλας, ο οποίος με εξαιρετική άμυνα περιόρισε σημαντικά τον Νίκο Γκάλη, ενώ οι Ρόι Τάρπλεϊ και Ζάρκο Πάσπαλι αποτέλεσαν τις μεγάλες επιθετικές απειλές των «ερυθρολεύκων».

Στο τελικό ο Ολυμπιακός θα ηττηθεί από την Μπανταλόνα με 57-59 και τον Πάσπαλι να είναι μοιραίος για τους «ερυθρόλευκους», όμως εκείνη την χρονιά οι Πειραιώτες ξεκίνησαν μία παράδοση κυριαρχίας στις αναμετρήσεις με τον «αιώνιο» αντίπαλό τους στην κουρφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση.