Ο Κώστας Σαξιώνης (1,94 – 23 ετών) πραγματοποίησε δυο εντυπωσιακές σεζόν στην Αγία Παρασκευή, ενώ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της National League 2, έχοντας 24,6 πόντους, 47 εύστοχα τρίποντα, 6 ριμπάουντ και 1,3 κλεψίματα.
Ωστόσο, μέσω της προσωπικής του σελίδας ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τη ΚΑΠ, με ένα πολύ έντονα συναισθηματικά φορτισμένο και μακροσκελή κείμενο.
Αναλυτικά έγραψε:
«17/2/2024
Σαν χθες θυμάμαι την συγκεκριμένη ημερομηνία, καθώς τότε συμφωνούσα και επίσημα με την ΚΑΠ(Καλαθοσφαίριση Αγίας Παρασκευής).Δεν περίμενα ποτέ ότι μια τέτοια απόφαση θα ήταν από τα καλύτερα πράγματα που μου έχουν συμβεί στην ζωή μου, μια απόφαση η οποία προήλθε από το πολύ έντονο ενδιαφέρον που είχαν ασκήσει από τον Δεκέμβριο του 2023 προς το πρόσωπο μου ο Κοουτς Ζάχος και ο Κοουτς Στρατακος.
Το καλοκαίρι λοιπόν αποφάσισα να εγκατασταθώ στο Κοντοπευκο. Μετα από δύο χρόνια σχεδόν στην ομάδα, πήρα την απόφαση να μην συνεχίσω σε αυτήν. Ειναι ίσως,η δυσκολότερη απόφαση που αναγκάζομαι να πάρω(μετά την αποχώρηση μου στα 15 μου από τον Άρη Πετρούπολης,την ομάδα την οποία με «γέννησε» σαν αθλητή και μου έδωσε απίστευτα εφόδια για την μπασκετική μου ζωή) η οποία προήλθε μετά από αμέτρητες σκέψεις μετά το τελείωμα της σεζόν. Πολλές φορές σαν αθλητής δεν περιμένεις οτι πρέπει κάποια στιγμή να επιλέξεις πράγματα και καταστάσεις σε τόσο μικρή ηλικία, δυστυχώς όμως είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις, για να συνεχίσεις παρακάτω.
Γενικότερα σαν άνθρωπος δεν μου αρέσει να τοποθετούμαι δημόσια για τα συναισθήματα μου και για τις μπασκετικες μου σεζόν αλλά αυτή την φορά είμαι «αναγκασμένος»(με την καλή έννοια πάντα)να το κάνω, καθώς αυτά που έζησα δυο χρόνια στο Κοντοπευκο, στην ΚΑΠ και οι σχέσεις που ανέπτυξα με τους ανθρώπους της ομάδας είναι κάτι το αξιοθαύμαστο, κάτι το οποίο όσα χρόνια και αν περάσουν, θα το αναφέρω συνεχώς.
Πολλοί αθλητές φτάνουν κοντά στην απόσυρση τους από την ενεργό δράση, κοντά στα 35 ψάχνοντας ακόμα την μπασκετική τους Ιθάκη. Εγώ είχα την χαρά να την βρω μόλις στα 21 μου. Από τον ερχομό μου στην ομάδα είδα ανθρώπους να με «αγκαλιάζουν» και να με σέβονται όπως δεν το έχει κάνει κανείς άλλος. Είδα ανθρώπους να στέκονται στο πλάι μου ακόμα και τις πιο δύσκολες μου ημέρες επι καθημερινή βάση. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι διαπίστωσα ότι οι συγκεκριμένοι δεν με αλλάξανε μόνο μπασκετικά,αλλά διαφοροποίησαν τελείως τον τρόπο που σκέφτομαι και πρωτίστως με άλλαξαν και σαν άνθρωπο,πάντα προς το καλύτερο.
Με αγάπησαν μέχρι και για τα περίεργα και τις εκρήξεις του χαρακτήρα μου. Ακόμα και εκεί ήταν πάντα στο πλαϊ μου σε οτιδήποτε χρειαστώ εγώ και οι δικοί μου άνθρωποι. Πάντα αναφέρομαι στον πρόεδρο της ομάδας, Κύριο Νίκο Δούμα αλλά και στον αντιπρόεδρο, Κύριο Βασίλη Σάντα. Δυο ανθρώπους στους οποίους τρέφω πάρα πολύ σεβασμό και αγάπη και θα μου λείψουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Δυο ανθρώπους από τους οποίους αν ήθελα κάτι, οποιαδήποτε ώρα θα ήταν εκεί, είτε τηλεφωνικώς, είτε από κοντά και όχι μόνο για το αθλητικό κομμάτι. Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τον άνθρωπο που με κάνανε μέσα σε δύο χρόνια! Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από την παρέα και ο Κοουτς Ιωάννης Στρατάκος, ο οποίος εκτός από τρομερός προπονητής με αμέτρητες γνώσεις για το άθλημα, είναι και ένας απίστευτος άνθρωπος, ο οποίος είναι ο μπασκετικός μου «πατέρας».
Μόνο γεμάτος μπορώ να νιώθω ουσιαστικά που είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του αυτά τα χρόνια και να με συμβουλεύει παράλληλα για τα επόμενα «βηματα»της καριέρας μου. Εύχομαι να ξανασυναντηθούν οι «δρόμοι μας».Θα ήθελα να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ και στον Κοουτς Γιώργο Ζάχο ο οποίος ήταν πολύ σημαντικός συνδετικός κρίκος για να υπογράψω στην ΚΑΠ και έδειξε από την πρώτη στιγμή πόσο με ήθελε στην ομάδα από τα πρώτα τηλεφωνήματα μέχρι και την υπογραφή μου,ο οποίος φυσικά και γνωρίζει πόση αδυναμία και πόση εκτίμηση του έχω.
Τελος θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον γενικό αρχηγό της ομάδας, Κύριο Κώστα Καμπουράκη,που μπορεί να μην τον είχαμε μαζί από το δεύτερο μισό της φετινής περιόδου και μετά αλλά προσωπικά μου φέρθηκε άψογα σε όλους τους τομείς και ήταν εκεί για το παραμικρό που θα μπορούσα να ζητήσω και να χρειαστώ κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή ακόμα και εκτός. Δεν έχω λόγια να περιγράψω το πόσο ευγνώμων νιώθω για αυτά τα δύο χρόνια που πέρασα στην Αγία Παρασκευή, την αγάπη που έλαβα, ακόμα και την αναγνωσιμότητα που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομα μου. Δεν έγινε το όνειρο μου πραγματικότητα, να δω την ομάδα να προβιβάζετέ στην Β εθνική ή αλλιώς National League 1 αλλά ξέρω ότι έδωσα αυτά τα δύο χρόνια ότι είχα και δεν είχα για την ομάδα που αγάπησα, αγωνίστηκα άρρωστος, με σοβαρούς τραυματισμούς ειδικά την δεύτερη χρονιά, με προσωπικά προβλήματα τα οποία δεν γνώριζε κανείς και δεν τα είχα αναφέρει και εγώ ο ίδιος.
Ξέδωσα ότι είχα και δεν είχα και δεν μετανιώνω για καμία στιγμή αυτές τις χρονιές και ας ήταν και αρνητικές. Ότι πέρασα με εσάς μόνο χαμόγελο μου προκαλεί αυτή την στιγμή που γράφω το μήνυμα. Μπορεί να μην είμαι την νέα χρονιά μέλος της ομάδας, αλλά μπορώ να υποσχεθώ ότι θα είμαι κάθε Κυριακή, ο πιο πιστός της φίλαθλος στο γήπεδο να φωνάζω και να την υποστηρίζω. Μπορεί να κλείνει ο κύκλος μου στην ομάδα, αλλά ποτέ δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε θα ξανά ανοίξει καινούργιος. Φυσικά, δεν πρόκειται να σας αποχαιρετήσω, θέλω όμως μια τελευταία φορά να σας ευχαριστήσω και πάλι για όλα, μέσα στην καρδιά μου θα σας έχω.
Εις το επανιδείν.
15/5/2026».
