Η Λευκάδα είχε… προλάβει να μπει στα ευχάριστα του ελληνικού μπάσκετ με τη θριαμβευτική απευθείας (επ)άνοδο της Δόξας στη GBL. Εδραιώθηκε, όμως, σε αυτά με το απολαυστικό από κάθε πλευρά Final 4 της Elite League που φιλοξένησε τις προηγούμενες μέρες.
Σασπένς, ήθος, συναίσθημα, αναγνώριση, 2.000 επισκέπτες σε ένα νησί που κινήθηκε σε ρυθμούς μπάσκετ, όλα με θετική διάθεση, χωρίς τοξικότητα, χωρίς μιζέρια και "εχθρούς". Το ελληνικό μπάσκετ στα καλύτερά του, με τους πρωταγωνιστές να θέλουν να το απολαύσουν παρά το μεγάλο διακύβευμα, να μην έχουν μπει σε αγώνα ή διοργάνωση προκατειλημμένοι, να ξέρουν ότι και η ήττα είναι στο παιχνίδι, να συγχαίρουν τον αντίπαλο χωρίς να ψάχνουν άλλοθι σε φανταστικούς εχθρούς, να απολαμβάνουν τη στιγμή και την προσπάθεια.
Χαρούμενος… ηττημένος δεν υπάρχει στον αθλητισμό, αλλά σε αυτό το final 4 μπορούμε να πούμε ότι οι τρεις ηττημένοι δεν είναι και για να τα βάφουν μαύρα. Ο Βίκος ήταν μια ομάδα που "χτίστηκε" για να ανέβει και τα κατάφερε έστω και μέσα από μια χρονιά με σκαμπανεβάσματα, υπό μια έννοια σε διάρκεια, ρόστερ, επένδυση, υπήρξε μπασκετική λογική.
Τα Μέγαρα και ο Παπάγος έσπασαν ταβάνια και ταβάνια, όχι μόνο ένα, αφού ουδείς τους είχε για να φτάνουν μέχρι εδώ, ο Πρωτέας με μια πιο έμπειρη και απαιτητική ομάδα, έδειξε ότι δίκαια έφτασε μέχρι την τελική ευθεία, αλλά όπως είπε και ο πάντα ψύχραιμος Μάνος Μανουσέλης, το σωματείο έχει πολλά άλλα που επενδύει και έχει μηχανισμούς υπομονής για το… κερασάκι στην τούρτα.
- Ο Βίκος επέκτεινε τη… Δυτική γραμμή της GBL, την ευθεία Πάτρα – Λευκάδα και πλέον Γιάννενα , μεγαλώνοντας την πάντα ευπρόσδεκτη αποκέντρωση, φέρνοντας την Ηπειρο για πρώτη φορά στα σαλόνια, ανακατεύοντας την τράπουλα και επαναφέροντας στο προσκήνιο μερικά καλά ονόματα και ίσως και μερικά “what if” του αθλήματος.
- Ο Θανάσης Γιαπλές δεν επαναπαύτηκε στις δάφνες της ανόδου, γιατί η αξιοπρέπειά του θα τον έκανε να νιώσει άβολα αν στρογγυλοκαθόταν πάνω σε αυτές. Αφού έβαλε σε μια σειρά μια καλοστημένη ομάδα που κάπου είχε χάσει το μυαλό της, την οδήγησε στην άνοδο και απέδωσε τα εύσημα στον προκάτοχό του. Ο Μιχάλης Μιχελάκος μπορεί να χαμογελάσει έστω και… πικρά, αφού ένας συνάδελφός του που ήταν και ο διάδοχός του τον "έβγαλε μπροστά" και έδειξε ήθος, όχι αυτονόητο στο χώρο.
- Τα Μέγαρα καθιερώνονται στους διεκδικητές με κάθε… συνταγή. Δείχνουν σταθερός οργανισμός για να μην απογοητεύονται, δημιουργούν ενδιαφέρον για το επόμενο πρόγραμμα που θα εμφανίσει ο Γιώργος Μάνταλος.
- Ο Πρωτέας Βούλας έδειξε και στη Λευκάδα ότι είναι μια μπασκετική "κυψέλη". Μετέφερε εκατοντάδες παιδιά στη Λευκάδα, κανόνισε να παίξουν μπάσκετ, δημιούργησε όμορφες εικόνες στις κερκίδες, πάλεψε και για το όνειρο το οποίο έχασε σε λεπτομέρειες στον ημιτελικό.
- Ο Παπάγου ήταν ο μεγαλύτερος ηττημένος… νικητής του πρωταθλήματος της Elite league. Με ταπεινό μπάτζετ, με αρχικό στόχο την άνετη σωτηρία, με κανέναν να μην τον περιμένει για το Final4, έφτασε μέχρι το τελικό με ωραίο, μεθοδικό μπάσκετ και έμεινε με τη γλυκόπικρη γεύση του φιναλίστ. Ο κόσμος του έδειξε ότι έχει "φλόγα", ο Φώτης Καρακώστας που συνειδητά για χρόνια κάνει μια πορεία δουλειάς και όχι λόγων, παρουσίασε κάτι εξαιρετικό και μετά την ήττα, έδειξε και τον χαρακτήρα του με όσα είπε, όπως έκαναν και οι άνθρωποι της ομάδας του.
- Η Elite League "καμαρώνει" το πόσο έχει μεγαλώσει και… ομορφύνει. Απαντήθηκαν πολλά ερωτήματα στη Λευκάδα, με κυριότερο το τι θα γίνει όταν λείπουν «εμπορικά» ονόματα σαν τον Ηρακλή ή τον Πανιώνιο που είχαν υπάρξει σε τέτοιες διοργανώσεις. Είναι ένα πρωτάθλημα μοντέρνο, με καλό μπάσκετ, με εξαιρετικούς επαγγελματίες, με παίκτες που είτε αναδεικνύονται είτε… επανέρχονται και είναι ο άξιος "σύνδεσμος" με την ανώτερη κατηγορία στη χώρα.
- Η επόμενη ημέρα δε θα είναι εύκολη για τους δύο που ανέβηκαν, ο ΕΣΑΚΕ ετοιμάζει πιο "σκληρούς" όρους συμμετοχής και ως υπό σύσταση ΚΑΕ θα πρέπει να φτιάξουν ένα δύσκολο παζλ. Μακάρι να απολαύσουν αυτό που δίκαια κατέκτησαν στα γήπεδα, πάντα είναι καλό να "απλώνεται" το πρωτάθλημα στη χώρα.
