Η ΑΕΚ θα δώσει το παρών σε ένα ακόμα Final-4 του Basketball Champions League, καθώς κατάφερε να αποκλείσει τη Μπανταλόνα στα προημιτελικά με 2-1 νίκες και την… πέταξε από το σπίτι της, στο οποίο θα διεξαχθεί το τελικό στάδιο του θεσμού!
Παρά τη «βαριά» ήττα της στο 2ο ματς της σειράς στην Ισπανία (88-66), η «Ένωση» στηριζόμενη απόλυτα στη δύναμη της έδρας της ανέτρεψε την κατάσταση στο 4ο δεκάλεπτο του Game 3 και έφτασε στη νίκη (72-67) που της έδωσε το εισιτήριο για την τελική τετράδα. Εκεί, θα προσπαθήσει να κάνει αυτό που δεν κατάφερε πέρυσι στο σπίτι της και αυτό που δεν έχει (ξανα)κάνει ύστερα από το 2018.
Αυτή είναι η τέταρτη παρουσία των «κιτρινόμαυρων» στην τελική τετράδα του BCL, από τα συνολικά εννιά τουρνουά που έχουν πραγματοποιηθεί (το 2016 ξεκίνησε ο θεσμός), αριθμώντας μία κατάκτηση (2018, ΟΑΚΑ), μία 2η θέση (2020, ΟΑΚΑ) και μία 3η θέση (2025, Άνω Λιόσια) έως τώρα. Επόμενος σταθμός: η επανάληψη της πρωτιάς!
Πορεύτηκε βασιζόμενη πάντα στην «ταυτότητά» της
Στη φετινή σεζόν τίποτα δεν της χαρίστηκε. Σε μια χρονιά με ορισμένες προσθαφαιρέσεις παικτών κατά τη διάρκεια, καθώς και ατυχίες με τραυματισμούς, η ΑΕΚ κατάφερε να διατηρήσει την «ταυτότητά» της και να πορευτεί μέσω αυτής. Από το ξεκίνημα κιόλας η «Ένωση» δήλωσε ότι ήρθε σε άλλη μια χρονιά στο BCL για να το διεκδικήσει, παρ’ ότι για παίκτες και staff αυτό έμοιαζε… μακρινό. Σε έναν πάρα πολύ βατό όμιλο, αρχικά, με Ρίγα- Ζολνόκι Ολάι-Λέβιτσε, οι «κιτρινόμαυροι» προκρίθηκαν με ρεκόρ 5-1, κάνοντας μόλις μία (και αδιάφορη…) ήττα στην Πολώνια. Στη συνέχεια το επίπεδο σαφώς και ανέβηκε, καθώς είχε να αντιμετωπίσει την Άλμπα (κατέβηκε φέτος από την Ευρωλίγκα), την Τόφας και την Καρδίτσα. Ο απολογισμός της; Το απόλυτο νικών (6/6)! Τουτέστιν, ρεκόρ 11-1 στις πρώτες δύο φάσεις, με την ΑΕΚ να μη δείχνει καθόλου επηρεασμένη από τις αλλαγές που έγιναν στο ρόστερ μεσούσης της σεζόν και τις ατυχίες με τραυματισμούς, βασιζόμενη πάντα στη χημεία και το εξαιρετικό κλίμα εντός και εκτός γηπέδου.
Στα νοκ-άουτ, όμως, το «εμπόδιο» ήταν το μεγαλύτερο έως τότε: Η Μπανταλόνα. Ισπανική ομάδα, μία από τις πιο σταθερές ομάδες του φετινού BCL και φυσικά η οικοδέσποινα του Final-4. Μεγάλη ανατροπή στο Game 1 και προβάδισμα, «βαριά» ήττα στο Game 2 στην Ισπανία και ισοφάριση της σειράς, αλλά νίκη-ανατροπή χαρακτήρα στο Game 3 χθες (15/04) και εξασφάλιση της παρουσίας της στην τελική τετράδα του θεσμού. Και τώρα είναι που, ουσιαστικά, τα πάντα ξεκινούν…
Για να βιώσει στιγμές… 2018
Η περσινή χρονιά άφησε ένα πολύ μεγάλο κενό στα χέρια και τις καρδιές των παικτών, της ομάδας, του συλλόγου και του κόσμου της. Η ΑΕΚ έφτασε ως το Final-4, κάνοντας μεγάλο αγώνα για να διεξαχθεί αυτό στην έδρα της, ωστόσο μια κακή βραδιά (ή, αν προτιμάτε, ένα κακό δεκάλεπτο) «έσβησε» ό,τι όνειρα είχε κάνει για να φτάσει στην κορυφή.
Φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η «Ένωση» κατάφερε να αποκλείσει την ομάδα στης οποίας το γήπεδο θα πραγματοποιηθεί το τελικό στάδιο του φετινού BCL, έχει την περσινή εμπειρία ως οδηγό για τη φετινή, δε θα έχει την πίεση και το άγχος που ίσως να είχε πέρυσι αγωνιζόμενη στο «σπίτι» της, ενώ πλέον έχει την αυτοπεποίθηση της πρόκρισης απέναντι σε ένα από τα φαβορί του θεσμού, ένα ισπανικό κλαμπ που είχε… αυτοσκοπό το να βρεθεί στο Final-4. Η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα έχει αποδείξει (και) τη φετινή χρονιά πως δεν έχει τίποτα και κανέναν να φοβηθεί, έχοντας (απο)δείξει με τις εμφανίσεις της έως τώρα πως ίσως οι άλλοι θα έπρεπε να τη φοβούνται.
Ώρα για… ρεβάνς
Déjà vu για την ΑΕΚ ο ημιτελικός του Final-4. Ξανά αντίπαλός της η Μάλαγα, η ομάδα που πέρυσι της στέρησε την παρουσία της στον τελικό στη «SUNEL Arena», η εν ενεργεία πρωταθλήτρια του BCL. Η φετινή Μάλαγα, πάντως, δεν έχει δείξει ίδιο πρόσωπο με εκείνη του 2024-25. Οι «πράσινοι» τότε έμοιαζαν πραγματικά… ασταμάτητοι, κάτι που φάνηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Με ρεκόρ 15-1 και η μοναδική της ήττα στην Τουρκία από τη Γαλατασαράι στο τελευταίο σουτ, η Μάλαγα ήταν πραγματικά η «Team-to-beat» της περασμένης σεζόν και δικαίως έφτασε στην κορυφή. Φέτος, όμως, είναι διαφορετική κατάσταση. Ίδιος προπονητής μεν (Ιμπόν Ναβάρο), αλλά με ρόστερ που έχει μείνει ίδιο κατ’ ελάχιστον, η ισπανική ομάδα έχει παρουσιάσει αρκετές αδυναμίες στα παιχνίδια της, μετρώντας, βέβαια, ρεκόρ 12-2 έως τώρα (η μία ήττα απ’ τη Μπανταλόνα), ωστόσο χωρίς να φαντάζει το φαβορί στον βαθμό που έμοιαζε τη σεζόν 2024-25.
Η «δίψα» της… εκδίκησης είναι ένα πολύ σημαντικό «όπλο» με το οποίο θα την αντιμετωπίσει η ΑΕΚ, παρά το γεγονός πως πιθανότατα παίκτες και staff δε θα το σκέφτονται καν, με τους «κιτρινόμαυρους» να έχουν κομμάτια του παιχνιδιού τους με τα οποία μπορούν να «χτυπήσουν» τη Μάλαγα, που αυτήν τη φορά, καθαρά αγωνιστικά, ίσως να μη μπαίνει ως το μεγάλο φαβορί στο Final-4. Άλλωστε, και η πορεία της στη Liga Endesa αυτό δείχνει (8η με 15-11 ρεκόρ)…
Το «φρούριό» της το «κλειδί» της
Η ΑΕΚ πάλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, στις δύο φάσεις των ομίλων, για το πλεονέκτημα έδρας στα προημιτελικά και το έκανε με τον καλύτερο τρόπο. Βασιζόμενη στην εντός έδρας δυναμική της, ξεπέρασε κάθε «εμπόδιο» που βρέθηκε στον διάβα της ΚΑΙ τη φετινή σεζόν, πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις και ανατροπές στη «SUNEL Arena». Χαρακτηριστικό αυτού το γεγονός πως η «Ένωση» έως τώρα στη διοργάνωση, την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, αριθμεί ρεκόρ 13-2, έχοντας κάνει το απόλυτο στην έδρα της, νικώντας και τα οκτώ ματς που έχει δώσει εκεί!
Το συγκεκριμένο στοιχείο, βέβαια, δεν αποτελεί έκπληξη. Αντιθέτως, η αθηναϊκή ομάδα εμφανίζει την ίδια δυναμική εντός έδρας από πέρυσι, σε μια σεζόν που τερμάτισε στην 3η θέση του BCL. Με το περσινό ρεκόρ της στη διοργάνωση να ήταν στο 12-5, η «Ένωση» ήταν απλά κυρίαρχη όταν έπαιζε στα Άνω Λιόσια, καθώς εκεί έκανε επίσης 8/8 έως και τα προημιτελικά. Στη συνέχεια, με το Final-4 να γίνεται στη «SUNEL Arena», ο απολογισμός της ήταν 1-1 στη συγκεκριμένη φάση, χάνοντας μόνο από τη Μάλαγα, αλλά στο κομβικότερο παιχνίδι απ’ όσα έδωσε. Επειδή, όμως, παρ’ ότι Final-4 μιλάμε και πάλι για τη δική της έδρα, ολοκλήρωσε την περασμένη σεζόν του BCL με 9-1 απολογισμό στην Αθήνα!
Φυσικά, αυτή η διετία συνθέτει ένα «τρομακτικό» 17-1 εντός έδρας, το οποίο μαρτυράει ξεκάθαρα τη δυναμική της ΑΕΚ όταν παίζει στα δικά της… λημέρια και το πόσο βασικό στοιχείο αποτελεί σε αυτήν τη διετία η «SUNEL Arena» για την ίδια!
Ο αρχιτέκτονας
Ο Ντράγκαν Σάκοτα επέστρεψε (για δεύτερη φορά) στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2024, στην ομάδα μαζί με την οποία βάδιζε από το 2001 έως το 2003 και από το 2014 έως το 2018. Ο Σέρβος τεχνικός είναι ο αρχιτέκτονας αυτού που βλέπουμε την τελευταία διετία από το αθηναϊκό κλαμπ. Χωρίς κάποιο τεράστιο μπάτζετ, ούτε καν τόσο μεγάλο όσο είχαν τα φαβορί των τελευταίων δύο BCL, έχει καταφέρει να φτιάξει μια ομάδα υπόδειγμα εντός παρκέ, που κάθε χρόνο δείχνει να μην έχει «ταβάνι» ή, αν έχει, να το «τρυπάει» συνεχώς. Παρουσιάζοντας ένα σύνολο με ρόλους, με παίκτες «διψασμένους» και «πεινασμένους» για να πετύχουν και να διακριθούν και πάντοτε με οδηγό το «εμείς», ο 73χρονος προπονητής είναι αυτός στον οποίον πιστώνεται το μεγαλύτερο μέρος (και) της φετινής επιτυχίας και ο άνθρωπος που, όταν φτάνει την ομάδα του σε τόσο «λεπτές» καταστάσεις όσο ένα Final-4, σίγουρα δεν τον θέλεις για αντίπαλο.
Ο Σάκοτα έχει πανηγυρίσει με την «Ένωση» παλαιότερα ένα πρωτάθλημα Ελλάδος (2002) και, στα πιο πρόσφατα, έχει οδηγήσει τους «κιτρινόμαυρους» σε μεγάλες στιγμές, όπως η κατάκτηση του Κυπέλλου το 2018, καθώς και η τεράστια επιτυχία με την κυριαρχία της ΑΕΚ στο Basketball Champions League της ίδιας χρονιάς, τότε που το Final-4 πραγματοποιήθηκε στην έδρα της ελληνικής ομάδας (ΟΑΚΑ) και αντίπαλός της στον τελικό ήταν ένα σύλλογος που ύστερα έκανε το… άλμα για την Ευρωλίγκα, η Μονακό! Ντράγκαν Σάκοτα και ΑΕΚ μπαίνουν πάντα δίπλα-δίπλα σε μια πρόταση και αυτό που φυσιολογικά ακολουθεί είναι να την οδηγήσει σε άλλη μια κατάκτηση του τροπαίου του BCL.
Η… Αγία Τριάδα και οι «X-Factors»
Στην όλη φετινή πορεία της ΑΕΚ άπαντες έχουν μερίδιο. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Όπως έχουν τονίσει ουκ ολίγες φορές άνθρωποι του «κιτρινόμαυρου» προπονητικού staff, το σύνολο και η χημεία της ομάδας είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά. Παρ’ όλα αυτά, όπως σε κάθε ομάδα που προχωράει στις διοργανώσεις και διεκδικεί με αξιώσεις τίτλους, υπάρχουν πάντα ορισμένοι παίκτες που έχουν ένα κάπως μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας.
Το ρόστερ της ΑΕΚ ξεκίνησε με ένα σημαντικό σημείο αναφοράς: Τον Κρις Σίλβα. Ο ίδιος «εξαργύρωσε» τις εξαιρετικές του εμφανίσεις με τη μεταγραφή του στη Euroleague και τη Φενέρμπαχτσε, ωστόσο αυτό δεν απομάκρυνε την «Ένωση» από τον στόχο της. Φρανκ Μπάρτλεϊ και ΡάιΚουαν Γκρέι βγήκαν ακόμα πιο μπροστά και ξεχώρισαν με τις εμφανίσεις τους. Στη συνέχεια, ακριβώς την Πρωτοχρονιά του 2026, προστέθηκε στην ομάδα και ο Τζέιμς Νάναλι, ο οποίος, αν όλα πάνε θετικά στο Final-4, μπορεί να θεωρηθεί ίσως ένα από τα κομβικότερα σημεία της φετινής σεζόν. Οι τρεις τους, λοιπόν, «τράβηξαν το κουπί» για την ΑΕΚ σε μεγάλα παιχνίδια και σε στιγμές που η ομάδα έδειχνε να… πελαγώνει, προσφέροντας μεγάλες βραδιές στους φίλους της ομάδας, έχοντας πάντα, όμως, και τους γύρω-γύρω… υποστηρικτές, όπως, για παράδειγμα, ο Γκρεγκ Μπράουν και ο Δημήτρης Φλιώνης που έκαναν εξαιρετικούς προημιτελικούς ή ο Δημήτρης Κατσίβελης, που πέτυχε και καθοριστικά καλάθια στο Game 3 με τη Μπανταλόνα.
Άλλωστε, Μπάρτλεϊ και Γκρέι είναι στις θέσεις «6» και «7» αντίστοιχα του BCL στον τομέα του Efficiency (σύστημα αξιολόγησης) με 17.1 και 17 μονάδες αντιστοίχως, πράγμα που κάνει ξεκάθαρο τον ρόλο που έχουν στην πορεία της «Ένωσης». Μην ξεχνάμε, επίσης, πως ο Αμερικανός γκαρντ είναι ο 4ος καλύτερος σκόρερ της διοργάνωσης σε μέσο όρο φέτος, με 18.5 πόντους, αλλά ο κορυφαίος στη λίστα των πόντων συνολικά με 278 ενεργητικό την τρέχουσα σεζόν! Αυτό από μόνο του λέει πολλά…
𝐒𝐜𝐚𝐫𝐲 𝐬𝐢𝐠𝐡𝐭 🔥 Frank Bartley getting better with each game, season-high 23 on 10/14 FG for AEK's guard! #BasketballCL x @aekbcgr pic.twitter.com/qjMWoumYJh
— Basketball Champions League (@BasketballCL) November 12, 2025
