Ο Ηρακλής επέστρεψε τη φετινή σεζόν στην Greek Basketball League έπειτα από τρία χρόνια απουσίας, ξεπερνώντας κάθε «εμπόδιο» που βρέθηκε στον διάβα του πέρυσι, με μοναδικό στόχο να παραμείνει στην κορυφαία τη τάξει εθνική κατηγορία και να επαναφέρει στιγμές από το παρελθόν στο παρόν.
Πιο συγκεκριμένα, ο «Γηραιός» κατάφερε να βγει αλώβητος από τη διαδικασία του Final-4 της Elite League την αγωνιστική περίοδο 2024-25, επικρατώντας τόσο του Κοροίβου Αμαλιάδας στον ημιτελικό (79-58) όσο και της ΝΕ Μεγαρίδος στον τελικό (94-75), βάζοντας τέλος στην προσμονή τριών ετών που είχε ο κόσμος του για να δει την ομάδα ξανά στην GBL.


Τα προηγούμενα χρόνια η ομάδα της Θεσσαλονίκης γνώρισε πολλά «ups-and-downs», αλλά είχε πάντα την ελπίδα για οριστική ανάκαμψη. Μετά, λοιπόν, την περασμένη σεζόν και την επίτευξη του μεγάλου στόχου, οι «κυανέρυθροι» μπήκαν στη λογική της εκ νέου καθιέρωσης στη μεγάλη κατηγορία και ήδη από την πρώτη χρονιά της επιστροφής τους έδειξαν πως ήρθαν ξανά για να μείνουν.
Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ… ΚΛΕΦΤΕΣ ΜΑΤΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ
Όπως ίσως θα περίμενε η πλειοψηφία, η φετινή σεζόν για τον «Γηραιό» θα ήταν μια πρόκληση σταθεροποίησης σε όσο το δυνατόν καλύτερο αγωνιστικό επίπεδο γινόταν έως και το φινάλε, με στόχο την εξασφάλιση της παραμονής το συντομότερο δυνατόν. Το ρόστερ που «χτίστηκε» από τον Γιώργο Σιγάλα, με τον οποίον ξεκίνησαν στο «τιμόνι» οι Θεσσαλονικείς, έδειχνε ικανό να καταφέρει κάτι τέτοιο, ρίχνοντας… κλεφτές ματιές και στο κάτι παραπάνω.
Και πράγματι, οι «κυανέρυθροι» κατάφεραν να «καθαρίσουν» μαθηματικά με την υπόθεση της παραμονής τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος της κανονικής περιόδου, με την εικόνα τους πάντως να… υπόσχεται από καιρό πως ό,τι και να γινόταν ο Ηρακλής δε θα έμπλεκε εκεί. Όχι μόνο δεν… έμπλεξε ουσιαστικά, αλλά αυτήν τη στιγμή, δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε, βρίσκεται στην 8η θέση της βαθμολογίας, με ρεκόρ 8-14, δηλαδή σε θέση που δίνει εισιτήριο για τα play-offs της GBL. Έχοντας να αντιμετωπίσει πια τον ΠΑΟΚ στο «Ιβανώφειο» (18/04) και τον Προμηθέα στο «Δ.Τόφαλος» (25/04), μπορεί να ελπίζει και στην παραμονή του εντός της οκτάδας, που θα σημαίνει πως η σεζόν δε θα σταματήσει γι’ αυτόν στις 25 Απριλίου, αλλά θα συνεχιστεί έστω και για λίγο ακόμα.



«ΕΓΡΑΨΕ» ΞΑΝΑ ΙΣΤΟΡΙΑ 21 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Στη φετινή πορεία εντός των συνόρων, πάντως, η σταθερότητα δεν ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του Ηρακλή, χωρίς αυτό, όμως, να του κοστίζει κάτι. Στο «Ιβανώφειο» το πρόσωπο των «κυανέρυθρων» ήταν καλύτερο από αυτό που έδειχναν εκτός έδρας, καθώς κατάφερναν τις περισσότερες φορές να φέρνουν τα παιχνίδια στα δικά τους μέτρα και σταθμά, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να ορίζουν αυτοί την τύχη τους. Ναι μεν το ρεκόρ δεν… έβγαζε μάτια (6-5), ωστόσο ήταν σίγουρα πολύ καλύτερο από το 2-9 μακριά από το «Ιβανώφειο», όπως άλλωστε φαινόταν και από το πρόσωπο που έδειχνε ο «Γηραιός» κατά πλειοψηφία στις δύο περιπτώσεις. Αν το δούμε και στατιστικά, οι νίκες του εντός έδρας ερχόντουσαν με 12.7 πόντους διαφορά κατά μέσο όρο, με τις εκτός έδρας ήττες του να έρχονται με 12 πόντους.
Μέσα σε όλα αυτά, ήδη στην πρώτη του χρονιά μετά την επιστροφή του κατάφερε να «γράψει» ιστορία ξανά. Ο λόγος, φυσικά, για την τεράστια νίκη επί του Παναθηναϊκού, ένα αποτέλεσμα που… αγνοούσε εδώ και 21 χρόνια. Το σύνολο του Ζόραν Λούκιτς εκμεταλλεύτηκε στον μέγιστο βαθμό τα σκαμπανεβάσματα του «τριφυλλιού» και κατάφερε να πάρει το «ροζ φύλλο» με 76-74, χάρη σε καλάθι του Έντλερ-Ντέιβις στην εκπνοή!
Χαρακτηριστικό της δυναμικής του «Ιβανωφείου» ήταν το γεγονός πως οι γηπεδούχοι βρέθηκαν πίσω ακόμα και με 21 πόντους στο 21ο λεπτό (29-50), όμως όσο «ροκάνιζαν» τη διαφορά άλλο τόσο έμπαινε και η έδρα στην εξίσωση, όπου και στα τελευταία κρίσιμα λεπτά «έσπρωξε» τους παίκτες προς τη μεγάλη ανατροπή. Έτσι, έπειτα από τις 16 Φεβρουαρίου του 2005, δηλαδή 7.690 μέρες μετά (!), οι Θεσσαλονικείς νίκησαν ξανά τον Παναθηναϊκό, πετυχαίνοντας αδιαμφισβήτητα τη νίκη της χρονιάς!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ 25 ΧΡΟΝΙΑ
Παρ’ ότι δεν ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φετινή σεζόν, έχοντας ρεκόρ 1-4 στις πρώτες πέντε αγωνιστικές της GBL, στη συνέχεια ανέκαμψε. Με απολογισμό 5-2 στις υπόλοιπες επτά «στροφές», η ομάδα του Ζόραν Λούκιτς ολοκλήρωσε τον 1ο γύρο στην 6η θέση της βαθμολογίας (6-6), παίρνοντας ταυτόχρονα και την πρόκριση για τα play-in του Κυπέλλου Ελλάδος. Εκεί, βρέθηκε αντιμέτωπη με τον 11ο Κολοσσό Ρόδου, όπου στο νοκ-άουτ παιχνίδι του «Ιβανωφείου» επικράτησε των νησιωτών με 80-76, χάρη σε μια σπουδαία αμυντική… παράσταση στην 4η περίοδο, επιστρέφοντας σε τελική φάση στη διοργάνωση έπειτα από 25 χρόνια (ήταν το 2001 στο Final-4).
Και δε βρέθηκε στο Final-8 του Κυπέλλου απλά για τη… χαρά της συμμετοχής. Κυριαρχική εμφάνιση απέναντι στη Μύκονο στα προημιτελικά και νίκη με 93-65 για να προκριθεί στους ημιτελικούς. Μακράν πιο δύσκολο το «εμπόδιο» εκεί, με τον Παναθηναϊκό να κυριαρχεί και να τον αποκλείει με σκορ 91-61, ωστόσο ο «Γηραιός» είχε κερδίσει τις εντυπώσεις και σε αυτήν τη διοργάνωση!


ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΔΥΟ ΚΑΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΤΙΣΑΝ…
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης με το που επέστρεψε στην κορυφαία τη τάξει εθνική κατηγορία πήρε την απόφαση να δώσει το παρών και σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Φυσικά, δεν πληρούσε τα κριτήρια για την παρουσία της σε κάποια από τις τέσσερις… μεγάλες διοργανώσεις (Euroleague, EuroCup, Basketball Champions League, FIBA Europe Cup), επομένως στράφηκε προς τη European North Basketball League (ENBL), ένα πρωτάθλημα με έτος δημιουργίας το 2021 και μόλις πέντε χρόνια ζωής. Βέβαια, η συμμετοχή σε αυτήν τη διοργάνωση ήταν περισσότερο… στρατηγική. Όπως πολλοί στον σύλλογο εξήγησαν, η παρουσία του Ηρακλή σε αυτήν τη διοργάνωση θα βοηθούσε στο να έχει η ομάδα καλύτερο αγωνιστικό ρυθμό για το πρωτάθλημα, στη… διαγραφή -λόγω χρόνου- αρνητικών συναισθημάτων μετά από «κακή» ήττα στη GBL, ενώ θα έδινε και παραπάνω ευρωπαϊκή εμπειρία στους «κυανέρυθρους». Σίγουρα, πάντως, ο στόχος τού να φτάσουν μακριά πάντα υπήρχε, ειδικά όσο περνούσαν οι αγωνιστικές και η ομάδα νικούσε. Κανείς δεν έλεγε «όχι» σε ενδεχόμενο καλής πορείας.
Κι έτσι έγινε. Ο «Γηραιός» εμφάνισε τις… προθέσεις, τη δυναμική και την ποιότητά του από τα πρώτα κιόλας παιχνίδια, παρ’ ότι οι ομάδες που αντιμετώπιζε ήταν λίγο-πολύ… άγνωστες. Ρεκόρ 7-1 σε οκτώ αγωνιστικές, με μοναδική ήττα στην Κροατία απ’ τη Ντουμπράβα («αυτοκτόνησε» από το +11 του 33’), κατακτώντας τη 2η θέση στην κανονική περίοδο πίσω από τη γερμανική Μιτελντόιτσερ (ίδιο ρεκόρ), καθώς και νίκη επί της εσθονικής ΤαλΤεκ στο νοκ-άουτ ματς των «16». Αντίπαλός του στα προημιτελικά η Τζίκι Βαρσοβίας, την οποία είχε κερδίσει στη regular season με 87-75. Δύο κακά βράδια, ωστόσο, τον άφησαν εκτός.


Στην Πολωνία ηττήθηκε με 89-82, έχοντας να καλύψει αυτήν τη διαφορά στη ρεβάνς εντός συνόρων. Δεν τα κατάφερε, όμως, μιας και τόσο η απουσία του Στρονγκ όσο και η κάκιστη μέρα που βρέθηκε από τη γραμμή των βολών του κόστισαν, με τους Θεσσαλονικείς να «πετούν στα σκουπίδια» 20 βολές (25/45!) και τους Πολωνούς να παίρνουν την πρόκριση για τα ημιτελικά της ENBL. Ακόμα κι έτσι, πάντως, η παρουσία των Θεσσαλονικιών στον θεσμό κρίνεται θετική, έχοντας μια αξιοπρόσεκτη παρουσία, εξαιρετικό πρόσωπο έως και τα προημιτελικά και κερδίζοντας πολύτιμες εμπειρίες ενόψει της νέας σεζόν (πιθανότατα πιο ψηλά).
Η… ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΜΕ ΛΟΥΚΙΤΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΥΛ ΜΠΑΣΚΕΤ ΠΟΥ… ΑΡΕΣΕ
Ο Γιώργος Σιγάλας ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε τον Ηρακλή στην άνοδο την περσινή αγωνιστική περίοδο και με αυτόν ξεκίνησε το «ταξίδι» του στη GBL φέτος. Παρ’ όλα αυτά, στις 27 Οκτωβρίου ήρθε η λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών, με τον «Γηραιό» σε εκείνο το διάστημα να αριθμεί ρεκόρ 1-3 στο πρωτάθλημα, με τρεις σερί ήττες και οι δύο εντός έδρας από Μύκονο και ΑΕΚ. Αντικαταστάτης του ο Ζόραν Λούκιτς, ο οποίος ανακοινώθηκε από τους «κυανέρυθρους» στις 3 Νοεμβρίου και έκανε ντεμπούτο δύο μέρες μετά, απέναντι στους Νιουκάστλ Ιγκλς (νίκη με 85-71). Με εκείνον στον πάγκο, το ρεκόρ των Θεσσαλονικιών στο πρωτάθλημα αυτήν τη στιγμή είναι 7-10, με τον πρώτο του μήνα, μάλιστα, να είναι… ονειρικός (6/6 σε όλες τις διοργανώσεις και τρεις σερί νίκες στη GBL, οι δύο εκτός έδρας με Μαρούσι και Καρδίτσα)!
Και δεν είναι μόνο αυτό… Κατά γενική ομολογία, αν και… νεοφώτιστος στην κατηγορία ο Ηρακλής έπαιξε ουκ ολίγες φορές μπάσκετ που «τράβηξε τα βλέμματα». Γρήγορο, σύγχρονο, μοντέρνο αγωνιστικό στυλ, με up-tempo και πολλές κατοχές, όπως φαίνεται άλλωστε και από τα υψηλά σκορ που έχουν τα παιχνίδια του. Κι όλα αυτά με έναν προπονητή ο οποίος δε διαθέτει κάποιο σπουδαίο όνομα στον χώρο, έχοντας ως μοναδικό επίτευγμα το βραβείο τού κορυφαίου προπονητή του BCL τη σεζόν 2020-2021, όταν και βρισκόταν στη ρωσική Νίζνι Νόβγκοροντ και την έφτασε έως το Final-8 του θεσμού. Όπως και να 'χει, όμως, κατάφερε με την προσήλωση και τη δουλειά του να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση απ' όλους, με την αποθέωση που δέχεται από τον κόσμο του Ηρακλή σχεδόν σε κάθε παιχνίδι να είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του έργου που έχει καταθέσει στην ομάδα!
Ο Ηρακλής έδειξε από την πρώτη κιόλας σεζόν της επιστροφής του τις προθέσεις του. Σε μια χρονιά που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί και υπάρχει για τα καλά ανοιχτή η περίπτωση να συνεχιστεί μέχρι και τα play-offs, σίγουρα έως τώρα αφήνει πολύ γλυκιά γεύση τόσο στην ομάδα όσο και στους φίλους των «κυανέρυθρων», που και φέτος δε σταμάτησαν να δίνουν δυναμικό παρών στο πλάι της ομάδας τους. Και μαζί με την όλη ανοδική πορεία που έχει υπάρξει στο μπάσκετ της Θεσσαλονίκης, ο «Γηραιός» μπορεί να βάλει το δικό του «λιθαράκι» σε αυτό και να επιστρέψει σε επιτυχίες ανάλογες του -ισχυρού- παρελθόντος του.






