Ο Αίας Ευόσμου δικαίως μπορεί να ισχυρίζεται, ότι σε τέσσερα χρόνια έζησε στιγμές για... μπασκετικό μυθιστόρημα, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης τελικά να βρίσκεται πλέον στα τοπικά πρωταθλήματα, μετά από χρόνια όπου άφησε το «σημάδι» της στις εθνικές κατηγορίες, αναζητώντας ένα νέο όραμα.
Ο Αίας Ευόσμου είναι από τις ομάδες, που δικαιολογημένα μπορούν να ισχυριστούν, ότι... έχουν ζήσει τα πάντα τα τελευταία χρόνια στις εθνικές κατηγορίες. Με κορυφαίες στιγμές, αλλά και απογοητεύσεις, μια ομάδα που έχει δημιουργήσει το δικό της όνομα θα αναζητήσει την «επανεκκίνηση», έχοντας πλέον υποβιβαστεί στα εθνικά πρωταθλήματα, μετά τη συμμετοχή στην φετινή National League 2.
Από την National League 1 στην Elite League για δύο χρονιές, με αποχώρηση ξανά στην National League 1 και, εν τέλει, πτώση από την National League 2, ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης οφείλει να χαράξει έναν νέο δρόμο, ώστε και πάλι να πρωταγωνιστήσει, έχοντας διδαχθεί μάλλον πάρα πολλά από τις ουκ ολίγες εμπειρίες, που βίωσε μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια, που για να τα περιγράψει θα χρειαζόταν... τόμους.
Ο θρίαμβος με Κωστόπουλο, το «φιλί ζωής» και τα δύο «θρίλερ» χωρίς happy end για ένα «σκληρό καρύδι»
Ο Αίας Ευόσμου είχε εδώ και χρόνια τη δική του παρουσία στις εθνικές κατηγορίες, πετυχαίνοντας όμως κάτι, που θα μείνει για πάντα στην ιστορία του, καθώς την άνοιξη του 2022 κέρδισε το πρωτάθλημα στην τότε Β' Εθνική Ανδρών, με ρεκόρ 23-3 σε 26 αγώνες. Αυτό σήμαινε, ότι θα βρισκόταν στην Α2 Ανδρών και νυν Elite League, μετά από μια ολόκληρη 20ετία, ζώντας το όνειρό του για δύο χρόνια.
Ο Θωμάς Κωστόπουλος ήταν ο άνθρωπος, που οδήγησε τον Αίαντα σε αυτή την ιστορική επιτυχία, όμως εκεί θα συνέχιζε ο Λευτέρης Χατζηκυριακίδης, κάνοντας ουσιαστικά στην αρχή για ένα μικρό... σήριαλ αλλαγών προπονητών, που «επιστρατεύτηκαν» για να γλιτώσουν αυτό, που δεν κατάφερε τελικά να αποφύγει η ομάδα του Ευόσμου σε δύο περιπτώσεις, με τον Γιάννη Χατζούλη, τον Γιώργο Ζαφειρούδη και τον Γιάννη Λίβανο αρχικά να βρίσκονται στον πάγκο τη σεζόν 2022-2023.
Ο Αίας, τελικά, δεν τα κατάφερε στο όριο απέναντι στον Χαρίλαο Τρικούπη, χάνοντας στο τελευταίο ματς των play out με 64-56 και βιώνοντας την πρώτη απογοήτευση του υποβιβασμού. Ο σύλλογος, πάντως, δεν τα παράτησε και με wild card παρέμεινε στην Elite League, όπου και πάλι χρειάστηκαν αρκετές αλλαγές, ξεκινώντας με τον Κώστα Δελέγκο, για να ακολουθήσουν οι Δημήτρης Γαλάνης και Παντελής Μπούτσκος.
Ο τελευταίος, που αυτή τη στιγμή διεκδικεί ευρωπαϊκή κούπα με τον ΠΑΟΚ στο FIBA Europe Cup, οδήγησε την ομάδα μέχρι το τέλος, όπου για ελάχιστες λεπτομέρειες δεν έφτασε στο «μπρέικ» απέναντι στον Πανερυθραϊκό στο πρώτο ματς των play out, με ένα σουτ του Γιάννη Αθηναίου στην παράταση να είναι καθοριστικό, ώστε λίγες μέρες αργότερα να σωθεί η ομάδα των Βορείων προαστίων και ο Αίας, παρότι πολύ... σκληρός για να πεθάνει, να πάρει οριστικά το δρόμο για την National League 1.
Τα προβλήματα αρκετά και... αναζητείται όραμα
Η νέα εποχή στην National League 1 δε θα μπορούσε να πει κανείς, ότι άρχισε... με λουλούδια και χάδια, με χαρακτηριστική μια ανάρτηση του Παναγιώτη Τζιβάνη μετά από ένα φιλικό από τη Γέφυρα, όπου ενημέρωσε ο ίδιος για την αντικατάστασή του από τον Θωμά Κωστόπουλο. Και ο τελευταίος, πάντως, παρότι ήξερε το δρόμο από τον προηγούμενο θρίαμβο της ανόδου, δε μακροημέρευσε, με τον Ηλία Κουγιουμτζίδη να τον διαδέχεται, αλλά όχι για πολύ κι εκείνος, αφού ένα μόλις μήνα αργότερα η ομάδα ενημέρωσε για την αποχώρησή της από το πρωτάθλημα.
Οι αλλαγές δεν έλειψαν ούτε στην National League 2 την επόμενη χρονιά, όπου ο Αίας επιχείρησε μια «επανεκκίνηση» με αρκετούς νεαρούς παίκτες, που επιχείρησαν να πάρουν ρόλο πρωταγωνιστή. Ο Γιώργος Κυριαζής ξεκίνησε τη σεζόν 2025-2026 και ο Σωτήρης Σπασέγκος την ολοκλήρωσε, χωρίς όμως το σενάριο να είναι ιδανικό για την ομάδα να διεκδικήσει μέχρι τέλους την παραμονή της.
Με ρεκόρ 3-17 σε 20 αγώνες και πάνω από μόλις από την Ακαδημία Μουδανιών, που δεν πήρε κανένα θετικό αποτέλεσμα στη σεζόν, ο Αίας αντιμετώπιζε με 0-2 και μειονέκτημα έδρας την Αγία Βαρβάρα. Η ομάδα της Καβάλας δε θέλησε να το... διαπραγματευτεί παραπάνω και, κάπως έτσι, το τέλος ήρθε με το 79-77 στον Εύοσμο.
Ο Αίας, κάπως έτσι, συμπλήρωσε μια τετραετία, όπου έζησε στιγμές, τις οποίες οι άνθρωποί του σίγουρα θα μπορούν να διηγούνται. Πλέον, όμως, χρειάζεται κι ένα νέο δικό του αφήγημα, ή μάλλον ένα όραμα, για να ξαναβρεθεί εκεί, όπου άπαντες τον είχαν συνηθίσει...
