Η είδηση που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ημέρες έβαλε οριστικό τέλος σε κάθε σενάριο: ο Νάντο Ντε Κολό αποκάλυψε σε συνέντευξή του πως η φετινή σεζόν θα είναι και η τελευταία της καριέρας του, κλείνοντας έναν κύκλο σχεδόν 20 ετών στο επαγγελματικό μπάσκετ.
Ο Γάλλος γκαρντ, που αγωνίζεται στη Φενέρμπαχτσε, ξεκαθάρισε πως η απόφαση είναι οριστική, ανεξάρτητα από τίτλους ή αποτελέσματα. Και κάπως έτσι, ένας από τους πιο αποτελεσματικούς παίκτες στην ιστορία της Ευρώπης ετοιμάζεται να αποχωρήσει.
Η καριέρα του Ντε Κολό δεν χτίστηκε πάνω στο θέαμα, αλλά στη συνέπεια. Από τη Βαλένθια, όπου κατέκτησε το EuroCup το 2010, έδειξε ότι διαθέτει το σπάνιο ένστικτο του παίκτη που ξέρει πάντα τι πρέπει να κάνει.
Το πέρασμά του από το NBA με τους Σαν Αντόνιο Σπερς και Τορόντο Ράπτορς (2012–2014) δεν ανέδειξε πλήρως το ταλέντο του, όμως αποτέλεσε ένα κρίσιμο στάδιο εξέλιξης.
Η πραγματική του «έκρηξη» ήρθε με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Εκεί, από το 2014 έως το 2019, κυριάρχησε στην EuroLeague, κατακτώντας δύο τίτλους (2016, 2019) και το απόλυτο πακέτο διακρίσεων το 2016: MVP, MVP Final Four και πρώτος σκόρερ. Ήταν η περίοδος που καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο ολοκληρωμένους γκαρντ στην ιστορία της διοργάνωσης.
Στη συνέχεια, η παρουσία του στη Φενέρμπαχτσε και αργότερα στη Βιλερμπάν επιβεβαίωσε τη διάρκεια του στο κορυφαίο επίπεδο. Ακόμα και στα 38 του, συνέχισε να έχει διψήφιο μέσο όρο πόντων στη EuroLeague, αποδεικνύοντας ότι το παιχνίδι του βασίστηκε στο μυαλό και όχι στην αθλητικότητα.
Οι αριθμοί απλώς συμπληρώνουν την εικόνα: πάνω από 5.000 πόντοι στην EuroLeague, δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών, κορυφαίος σε αξιολόγηση και με ποσοστό βολών που αγγίζει το 93,5% – ένα από τα καλύτερα στην ιστορία.
Όμως η ουσία της καριέρας του δεν βρίσκεται στα νούμερα. Ο Νάντο Ντε Κολό ήταν ο παίκτης που έκανε πάντα τη σωστή επιλογή. Που δεν βιαζόταν, δεν εντυπωσίαζε, αλλά κέρδιζε. Και σε μια εποχή που το μπάσκετ έγινε πιο γρήγορο και πιο θεαματικό, εκείνος απέδειξε ότι η απλότητα –όταν εκτελείται τέλεια– μπορεί να είναι ανίκητη.
Το τέλος πλησιάζει, αλλά το αποτύπωμά του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ θα μείνει για χρόνια. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράσημο για έναν παίκτη που δεν χρειάστηκε ποτέ να φωνάξει για να τον προσέξεις.
