FEATURED ΑΡΘΡΑ ΕΛΛΑΔΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΥΠΕΛΛΟ

Η μέρα που σήμανε την επιστροφή της «Βασίλισσας» (vid+pics)


Το Basketa.gr θυμάται την ημέρα, όπου η «Βασίλισσα» επέστρεψε, με την ΑΕΚ να σηκώνει κούπα στην νεότευκτη, τότε, Πυλαία ύστερα από 19 ολόκληρα χρόνια απέναντι στον Παναθηναϊκό, στην αρχή μιας «μαγικής» τρειτίας.

Ήταν δύο ομάδες, οι οποίες είχαν κάθε λόγο να χαμογελούν στο τέλος της σεζόν εκείνης, στην χρονιά, όπου μπήκε η νέα χιλιετία. Ο ένας θα πανηγύριζε την επιστροφή στους τίτλους ύστερα από 19 ολόκληρα χρόνια, ενώ ο άλλος θα έραβε το δεύτερο «αστέρι» στην φανέλα, στην «αυγή» της πιο ένδοξης εποχής της ιστορίας του.

Στις 2 Απριλίου 2000, μια μέρα σαν σήμερα, μια ξεχωριστή ημέρα ξημέρωνε για τους δύο, μα κυρίως για την ΑΕΚ. Οι λόγοι ήταν αρκετοί και έχουν ως αφετηρία το νεότευκτο γήπεδο της Πυλαίας, το οποίο θα εγκαθιστούσε τα όνειρα, που μέχρι σήμερα δεν έχει εκπληρώσει ο ΠΑΟΚ. Ένα νέο «στολίδι» 8.500 θέσεων για τους φιλάθλους, που επεκτείνεται σε 10.200, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων ορθίων, αλλά και την εκπροσώπων των ΜΜΕ.

Ήταν, παράλληλα, μία από τις τελευταίες περιπτώσεις, όπου είδαμε Final Four στο ελληνικό Κύπελλο, κάτι που θα σταματούσε να ισχύει μετά από 4 χρόνια, για να επανέλθει την χρονιά, που ίσως να έχει τελειώσει λόγω κορονοϊού, αν και σύντομα αναμένονται αποφάσεις επί του θέματος.

Η ΑΕΚ έγινε «Βασίλισσα» ξανά

Στο θέμα μας, λοιπόν, η ΑΕΚ με προπονητή τον «Σοφό» Ντούσαν Ίβκοβιτς αντιμετώπιζε τον Παναθηναϊκό του… τότε «Γκαστόνε», αλλά μετέπειτα «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Όπως βλέπετε, οι σημειολογίες είναι αρκετές για εκείνο το παιχνίδι, με την Ένωση να βρίσκει τον εαυτό της θριαμβεύτρια, σε μια υπέροχη για την ίδια χρονιά, η οποία χαρακτηρίστηκε από μια νέα γενιά Ελλήνων παικτών, η οποία θα έφερνε επιτυχίες, τόσο για την ομάδα όσο και για την Εθνική αργότερα.

Αρχηγός ήταν ο Νίκος Χατζής και μαζί έπαιζαν οι μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης, Μιχάλης Κακιούζης και Δήμος Ντικούδης, μαζί με μεγάλες προσωπικότητες, σαν τον Άγγελο Κορωνιό. Η ομάδα αυτή «έχτισε» σε εκείνο το ματς χαρακτήρα νικητή, επικρατώντας με 59-57, για να βρεθεί λίγες μέρες αργότερα απέναντι στην πανίσχυρη Κίντερ Μπολόνια και να τη «γονατίσει» στη Λωζάνη.

Αυτός, όμως, που θα αποτελούσε «παράγοντα Χ» της αναμέτρησης αυτής, θα ήταν ο Άντονι Μπούι. Βλέπετε, οι ξένοι τότε δεν έρχονταν… σωρηδόν στο ελληνικό πρωτάθλημα και τότε ήταν, όντως, κατά κανόνα αθλητές ποιότητας. Το ίδιο ίσχυε και για τον Μπούι, από τον οποίο φυσικά και θα περίμεναν πολλά στο συγκεκριμένο ματς στον «Δικέφαλο», αλλά ήταν αρνητικός, για να είμαστε επιεικείς στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Στα τελευταία δευτερόλεπτα, όμως, αυτός θα «ξελάσπωνε το κάρο». Με πέντε συνεχόμενους πόντους του, η ΑΕΚ έμεινε μπροστά και προηγήθηκε με 56-55. Ο Χατζής, μετά, έκανε ένα από τα πράγματα που αποτελούσαν… παλιά του τέχνη, παίρνοντας το επιθετικό φάουλ από τον Κάτας, ο οποίος είχε έναν υπερσυγκεντρωτισμό προσπαθειών και θα αποτελούσε έναν εκ των μοιραίων για το «τριφύλλι».

Ο Κορωνιός, μετά, πάει στη γραμμή. Ο Νίκος Παπαδογιάννης ορθώς κάνει μια παρατήρηση εκείνη τη στιγμή, που θα μας χρειαστεί για την επόμενη φορά, όπου στήθηκε στα 4.5 μέτρα. «Ο Άγγελος δε μετρά τίτλους παρά μόνο στα τμήματα υποδομής με το Περιστέρι», είπε. Κρατήστε το αυτό.

Ο Κορωνιός, εκείνη τη στιγμή, «γράφει» το 59-56 με 2/2 βολές και η μπάλα αρχίζει να γίνεται πάρα πολύ «βαριά» για όλους. Ο Κάτας το καταλαβαίνει πρώτος. Έξω η πρώτη βολή και η ΑΕΚ είναι αγκαλιά με την κούπα περισσότερο από ποτέ. Μέσα η δεύτερη και η ελπίδα είναι ζωντανή.

Αυτή την φορά, ο Κορωνιός λυγίζει μπροστά στην προοπτική να «κλειδώσει» το ματς με άλλο ένα εύστοχο ζευγάρι βολών. Αστοχεί και στις δύο και ο Παναθηναϊκός έχει την ευκαιρία να «κλέψει» το ματς. Ο Τζεντίλε, όμως, κάνει μία… ακατανόητη ενέργεια και δε βγάζει καν σουτ στην ουσία, με τον Κορωνιό να παίρνει το ριμπάουντ και την Ένωση να σηκώνει οποιοδήποτε κύπελλο ύστερα από 19 χρόνια. Πολύ καλύτερα, ήταν η απαρχή για μια «χρυσή» τριετία στην εποχή του Γιάννη Φιλίππου, με αποκορύφωμα το πρωτάθλημα με τον Ντράγκαν Σάκοτα προπονητή το 2002.

Υποδοχή ηρώων και «ξεφάντωμα» πριν από το Σαπόρτα

Η ΑΕΚ είχε αρχίσει εκείνα τα χρόνια να έχει «λειψυδρία» σε όλα τα αθλήματα, μιας και η «ξηρά» περίοδος ήταν εμφανής και στο ποδόσφαιρο από άποψη τίτλων. Ήταν λογικό, λοιπόν, να υπάρχει μια τεράστια «δίψα» από τον κόσμο της, που είχε τρομερό παλμό στην Πυλαία και πανηγύρισε έξαλλα την κούπα, σε μια ατμόσφαιρα υπέροχη, που δημιουργήθηκε με τους αντίστοιχους του Παναθηναϊκού.

Η υποδοχή στο αεροδρόμιο, δε, όπως θα δείτε και στις εικόνες, ήταν απίθανη. Οι ήρωες του Ντούσαν Ίβκοβιτς είχαν γίνει οι τεράστιοι θριαμβευτές, που κρατούσαν ψηλά τη σημαία της Ένωσης, η οποία για την επόμενη τριετία θα σάρωνε τις κούπες, σε μια εποχή του Γιάννη Φιλίππου, η οποία θα αναπολείτο για πολλά χρόνια, μέχρι που ανέλαβε ο Μάκης Αγγελόπουλος και οδήγησε σε ένα νέο όραμα.

Χαρακτηριστικές είναι και οι εικόνες από τα μπουζούκια, με τους παίκτες να το χαίρονται… με την ψυχή τους. Λίγες μέρες αργότερα, θα κέρδιζαν τον Ντανίλοβιτς και την αρμάδα του. Πού να το φαντάζονταν…

Δεν ήταν… μεγάλη η «ζημιά» για τον Παναθηναϊκό

Όσο για τον Παναθηναϊκό; Καθόλου δεν… έσκασε, παρά την απώλεια εκείνης της κούπας, αν και στην πιο κάτω φωτογραφία ο Παύλος Γιαννακόπουλος παρηγορεί σαν στοργικός πατέρας τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα. Όπως αναφέραμε, ήταν μόλις στην αρχή για μια «χρυσή» εποχή επί «Ζοτς». Λίγες μέρες αργότερα, για να αναφέρουμε και αυτή τη σημειολογία, το ίδιο γήπεδο της Πυλαίας, θα πανηγύριζε το δεύτερο ευρωπαϊκό, απέναντι στην τρομερή Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Δεν είναι μυστικό, άλλωστε, ότι αυτό το παιχνίδι χρησίμευσε και ως ένα μικρό… test event για το Final Four της Θεσσαλονίκης. Το δε αποτέλεσμα εκείνου του «τεστ» ήταν δύο τίτλοι για καθεμία από τις δύο μεγάλες αθηναϊκές ομάδες. Αν και η περίοδος δόξας θα κρατούσε πολύ περισσότερο για τους «πράσινους»…

Οι συνθέσεις του τελικού:

ΑΕΚ (Ίβκοβιτς): Μισιακός, Χάνσελ 2, Χατζής 2, Κορωνιός 12(2), Ντικούδης 4, Τσακαλίδης 12, Μιούρσεπ 9(1), Μπούι 8(1), Κακιούζης 10(1), Παπανικολόπουλος, Οσάλιβαν.

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 2, Καλαϊτζής 2, Ρότζερς 5(1), Φώτσης, Τζεντίλε, Μποντιρόγκα 11, Μπουντούρης 3(1), Ρέμπρατσα 18, Μπερκ 4, Κάτας 12, Κοχ, Γλυνιαδάκης.